Balkanlar'dan birçok kişinin daha iyi bir yaşam arayışıyla evlerini terk ettiği ve bunun sadece geçici bir karar olduğu düşüncesinin aksine, planların değiştiği ve geri dönüşün arka planda kaldığı kaydedildi. Almanya'da beş yıl, toplamda sekiz yıl yurt dışında yaşadıktan sonra Bosna Hersek'e dönen bir Bosnalı, yurt dışı deneyimini 'ruhum için bir hapishane' olarak tanımlayarak geri dönüşünü açıkladı. Bu kişisel itiraf, 'Almanya'daki Balkanlar' adlı Facebook sayfasında geniş yankı uyandırdı ve bölge genelinde büyük ilgi gördü. Bosnalı adam, 'Tanrı'ya şükürler olsun ki evime, Bosna Hersek'ime geri döndüm. Bu deneme amaçlı değil; tüm kalıcı belgelerimi iade ettim, işimi kapattım, sahip olduğum her şeyi kalıcı olarak kapattırdım ve hoşça kalın, her şey için teşekkürler' diye belirtti. Bosna'ya girerken ilk olarak arabadan inip, bir yol kenarına durarak yere diz çöktüğünü, alnını toprağa koyduğunu, Tanrı'ya şükretmek ve bulunduğu toprağı öpmek için dua ettiğini kaydetti. Bu durumun bazılarına tuhaf gelebileceğini, sanki hapisten çıkmış gibi hissettiğini, ancak dürüst olmak gerekirse bunun ruhu için bir hapishane olduğunu vurguladı. Sekiz yıllık bu serserilikten sonra buna bir son vermeye karar verdiğini aktardı. Gurbete 'geçici olarak, bir şeyler elde edilinceye kadar' gitme fikrinin çoğu zaman bir yanılsama olduğunu vurguladı. 'Bir hedefe ulaştığınızda, yeni bir hedef beliriyor. Çocuklar, sorumluluklar, hayat… ve geri dönüş sadece bir plan olarak kalıyor' şeklinde kaydetti. Kendisine sıkça 'alışacaksın' dendiğini, ancak bu cümlenin teselli yerine ceza gibi geldiğini belirtti. 'Bana uymayan bir şeye alışmak istemiyorum' diye ekledi. Yine de, bu hareketinin herkesi geri dönmeye çağırmadığını ya da yurt dışında kalmaya karar verenleri eleştirmediğini vurguladı. Aksine, herkesin kendini tatmin olmuş hissettiği yeri bulması gerektiğine inandığını belirtti. 'Bazıları orada, bazıları burada mutlu. Bu kişisel bir mesele. Bu sadece benimle aynı durumda olanlara bir motivasyon olabilir. Yurt dışında yaşadım, her şeye sahiptim ama yavaş yavaş ruhumu kaybediyordum... Bu, kendi ülkelerinde olan insanlara hiçbir yere gitmeyin çağrısı da değil. Hayır, hatta arzu edilir bir şey; gidin, deneyin. Ancak o zaman hikayenin her iki tarafını da bilecek ve vatanınıza ne kadar bağlı olduğunuzu anlayacaksınız' diye aktardı. Ülke dışında geçirdiği yıllar boyunca Slovenya ve Polonya'dan İspanya ve Almanya'ya kadar birçok Avrupa ülkesinde yaşadığını, Milano, Amsterdam ve Barselona gibi tanınmış birçok şehri de gezdiğini bildirdi. Ancak sonucun açık olduğunu ve onun için en güzel yerin kendi Gračanica'sı olarak kaldığını vurguladı. Hayatın çok kısa olduğunu belirterek, herkesin kalbini dinlemesi gerektiğini kaydetti. Paylaşım, kısa sürede bölge genelinden ve diasporadan çok sayıda yorum topladı. Birçok kişi onun sözlerinde kendi ikilemlerini fark ederken, diğerleri henüz aynı adımı atmaya hazır olmadıklarını belirtti. Bir kullanıcı, 'Ben Almanya'da doğdum ama oradan nefret ediyorum. Ruhum beni buraya çekiyor. Seni tamamen anlıyorum ve bu karar için şapka çıkarıyorum' diye aktardı. Diğer kullanıcılar ise geri dönenleri desteklemenin önemini vurguladı: 'Sevgili hemşehrilerim, özellikle evlerine dönen veya dönmek isteyen insanlara olumsuz yorum yapanlar! Aramızda geri dönenler var ve ben de buradayım – çeşitli nedenlerle, en çok da vatan sevgisinden dolayı geri döndük! Birini bu konuda desteklemek ve 'bravo, helal olsun' demek bu kadar zor mu? Hepiniz evlerinize ve villalarınıza gelip tatillerinizi orada geçiriyor, büyük paralar bırakıyorsunuz, ama biri dönmeye karar verdiğinde size batıyor! Kimse sizi geri dönmeye ya da yurt dışına gidip yeni bir hayata başlamaya zorlamıyor' şeklinde görüş belirtti. Birçok kişi aileleriyle birlikte geri dönüş deneyimlerini de paylaştı: 'Biz de bu yılın beşinci ayında üç küçük çocuğumuzla Hırvatistan'a dönüyoruz. Elbette her yerden eleştirileceksin, özellikle hayatında henüz anlam bulamamışlar her yerde var. İsviçre'de hiçbir eksiğimiz yoktu, Almanya'da ya da Avustralya'da da olmazdı. Elin, iyi niyetin, mütevazılığın ve sağlığın olduğu sürece her şeye sahipsin. Çocuklarımız ve ben burada doğduk. Burası bizim hayatımızın bir kısmını geçirdiğimiz evimizdi. Şimdi Slavonya'yı dört gözle bekliyoruz. Ne olursa olsun, kendimiz için gidiyoruz. Herkes kendi huzur yolunu, kendine giden yolu bulsun. Ne de olsa denildiği gibi: Herkesin kendine özgüsü, tatlısı kendine' diye aktarıldı.