Avrupa'da genç nesillerin gelecekteki emeklilikleri konusunda giderek daha karamsar olduğu belirtildi. Aynı zamanda, yaşlı nesillerin emeklilik maaşları için prim ödedikleri kaydedildi. Uzmanlar, emeklilik yaşının veya prim oranlarının artırılmasının emeklilik finansman sorununu çözebileceğini, ancak bunun çoğunlukla gelecek nesillerin aleyhine olacağını vurguladı. İlk Avrupa emeklilik yasaları çıkarıldığında ve bu amaçla ilk fonlar kurulduğunda durumun ideal göründüğü aktarıldı. Milyonlarca kişinin yoksulluktan, hatta birçoğunun ölümden kurtarıldığı belirtildi. Ancak, kimsenin genç nesillerin daha az çocuk sahibi olacağını, kitlesel el işi mesleklerinin ortadan kalkacağını ve insanların daha uzun yaşayacağını düşünmediği açıklandı. Bu durum, emeklilik sistemlerinin maliyetlerinde katlanarak artışa yol açtığı bildirildi. Avrupa ülkelerinin bu sorunu çözmek için, genellikle bilinçsizce eski ve genç nesilleri karşı karşıya getirdiği, finansal dengeyi bulmaya çalıştığı kaydedildi. Yaşlıların emekliliklerinin hak edilmiş olduğuna inandıkları, bu nedenle genellikle düzenlemeler veya iyileştirmeler bekledikleri belirtildi. Aynı zamanda devletlerin, mevcut yaşlı neslin emeklilik maaşlarını ödemek için emeklilik yaşını ve gençlerin ödemesi gereken primleri artırdığı aktarıldı. İngiliz emeklilik analisti Rob Wright, birçok gencin daha uzun süre çalışmaları beklense de devletin emekli olduklarında bu miktarları ödeyebileceğine dair inancını kaybettiğini belirtti. Şu anda, Eski Kıta nüfusunun beşte birinin 65 yaşın üzerinde olduğu bildirildi. Tahminler, 2050 yılına kadar bu oranın neredeyse üçte bire ulaşacağını kaydetti. AB sakinlerinin üçte ikisinin herhangi bir emeklilik birikimi olmadığı, bu durumun 170 milyon kişinin kamu sisteminden emekli maaşı alacağı anlamına geldiği açıklandı. Devletlerin bu sorunu çeşitli yollarla aşmaya çalıştığı bildirildi: genellikle beklenen yaşam süresine uygun olarak emeklilik yaşının artırıldığı aktarıldı. Buna rağmen, devletlerin ücret ve enflasyon eğilimlerine uyum sağlaması nedeniyle emekli maaşlarının arttığı kaydedildi. Fransa'nın ise tam tersi bir yol izlediği belirtildi. 1982'de Cumhurbaşkanı François Mitterrand'ın emeklilik yaşını 65'ten 60'a düşürdüğü bildirildi. Mevcut yaş sınırının 62 olduğu, ancak bunun Fransa GSYİH'sının yüzde 15'inin emekli maaşlarına harcanması anlamına geldiği açıklandı. Sürdürülemez maliyetlerle karşı karşıya kalan Fransa Cumhurbaşkanı Emmanuel Macron'un, üç yıl önce parlamentoda oylamayı atlatmak için anayasal bir hükümle emeklilik yaşını 64'e çıkarmaya çalıştığı belirtildi. Halkın ayaklandığı ve çok şiddetli protestoların iki hafta sürdüğü aktarıldı. Bir yıl sonra da benzer olayların yaşandığı kaydedildi. Macron'un parti hükümetinin o dönemde güvenoyunu zar zor atlattığı, ancak bütçe konusunda düştüğü bildirildi. Birkaç hükümet düşüşünün ardından Başbakan Sébastien Lecornu'nun reformu 2027 başkanlık seçimlerine kadar ertelediği, bunun ülkeye iki milyar avrodan fazlaya mal olacağı açıklandı. Friends of Europe düşünce kuruluşunun kurucusu Gilles Merritt, Fransa'da görülen gençlerin hayal kırıklığının popülist sağın güçlenmesine yol açabileceğini aktardı. Gençlerin, asla emekli olamayacakları şüphesinin yanı sıra, güvencesiz istihdam ve konut sıkıntısıyla da karşı karşıya kaldığı belirtildi. Bu tür senaryolardan kaçınmak için bazı ülkelerin primleri artırma kararı aldığı bildirildi. Ocak ayında Lüksemburg'un emeklilik primini yüzde sekizden yüzde 8,5'e çıkardığı aktarıldı. Ancak, bu primin devlet, işveren ve çalışan arasında paylaşıldığı kaydedildi. İspanya'da ise, çalışanların ve işverenlerin primlerini kademeli olarak artıran Kuşaklararası Eşitlik Mekanizması'nın kurulduğu belirtildi. Eski Doğu Bloku ülkelerindeki genç nesillerin özellikle etkilendiği vurgulandı. Romanya'da, sağlık hizmetleri için daha yüksek prim ödemesine rağmen, emeklilik maaşlarının 2027'ye kadar dondurulduğu bildirildi. Bulgaristan'da da emeklilik primlerinin artırıldığı, ancak bu ülkenin 30 yılda nüfusunun beşte birini kaybettiği belirtildi. Ancak gençlerin bu durumdan memnuniyetsizlik duyduğu aktarıldı. Bu nedenle Merritt, emekliliğin sosyal bir sorun ve Avrupa'daki en zorlu siyasi zorluklardan biri olduğunu vurguladı. Avustralya'da bu sorunu "gelir testi" ile çözdükleri, bu durumun yaşlıların üçte birinin hiç maaş almaması anlamına geldiği belirtildi. Japonya'da ise işverenlerin 65 yaş üstü çalışanlara istihdam sağlaması gerektiği, bu sayede bu yaştaki nüfusun dörtte birinin çalıştığı bildirildi. Hırvatistan'ın da emekliler için çalışma yolunu izlediği kaydedildi. Wright, "Günümüzde bildiğimiz emeklilik sistemleri kurulduğunda, Avrupa'daki en büyük mali krizin vatandaşların daha uzun yaşaması nedeniyle ortaya çıkacağını çok az kişi tahmin edebilirdi" açıklamasında bulundu.