Almanya'dan Hırvatistan'a geri dönen yaklaşık 30 bin gurbetçi, son üç yılda bu ülkeye dönüş yapmasına rağmen, "Balkanci u Nemačkoj" adlı Facebook sayfasında yer alan bir hikayeye göre kararlarından pişmanlık duyduğunu bildirdi. Bu durum, birçok gurbetçinin dönüş sonrası karşılaştığı zorlukları ortaya koyduğunu vurguladı. Yedi sekiz ay önce Hırvatistan'a döndüğünü belirten bir gurbetçi, "İnsanlar, ne yaptığıma her gün ağlamak geliyor içimden. Biliyorsunuz, orada at gibi çalışıyorsunuz, boğazınızdan kesiyorsunuz, hiçbir yere gitmiyorsunuz, her avroyu evinize gönderiyorsunuz" sözleriyle yaşadığı pişmanlığı aktardı. Evine 100 bin avrodan fazla harcadığını, kat çıktığını, en iyi izolasyonu ve PVC doğramayı yaptırdığını, bahçeyi bile mükemmel hale getirdiğini kaydetti. Yaptığı yatırımın boşuna olduğunu vurgulayan gurbetçi, "Ne aptalmışım ben. Kan ter içinde, depolarda ve teslimatta çalışarak kazandığım 100 bin avrodan fazlasını bu eve harcadım, şimdi ise içinde bir hayalet gibi yalnız oturuyorum" belirtti. Eski arkadaşlarının Almanya, İsviçre ve İrlanda'da olduğunu belirten adam, komşularını ise 15 Nepalli ve Filipinlinin yaşadığı bir ajanstan kiralanmış bir evin oluşturduğunu kaydetti. Bu durumun kendisini yabancı hissettirdiğini açıkladı. "Şimdiki aklım olsa buradaki bir tuğlaya bile tek kuruş harcamazdım. Almanya'da veya deniz kenarında bir daire alır, kiralardım, her şey olurdu ama bu olmazdı" diyen gurbetçi, "Şimdi kime bırakacağımı bilmediğim 300 metrekare bir evim var ama şehirdeki markette bile kendi insanlarımdan kimseye günaydın diyemiyorum" diye belirtti. Aldığı maaşın komik olduğunu, geçimini zor sağladığını ve fiyatların Frankfurt'tan iki kat daha pahalı olduğunu aktardı. Kalbine uyduğu için pişman olduğunu belirten gurbetçi, "Benim gibi parayı havaya savuran başka var mı, yoksa ev ve duvarların kendisini mutlu edeceğini düşünen tek ben miyim?" sorusunu Facebook üzerinden yönelttiğini bildirdi. Gurbetçiye Nazim adlı bir kullanıcı "Sat her şeyi, geri Almanya'ya gel. Almanya'da en mutlu insanlar, burada hiçbir şeyi olmayanlardır. İstediğin zaman gidersin, istediğin kadar kalırsın ve kimse sana hiçbir şey sormaz" tavsiyesinde bulundu. Sanjin ise "Almanya'da acı çekmek, Hırvatistan'da keyif yapmaktan iyidir" diyerek şaka yaptığını kaydetti. Alma da Hırvatistan'a geri döndüğü için pişman olduğunu belirterek, "Çocuklar okulu bitirene kadar zorlandık. Çocuklar işsiz kaldı, sonra Almanya'ya gittiler, ben de peşlerinden" sözlerini aktardı. Marija ise "Benim huzurum, benim sessizliğim. Şükürler olsun ki hayattaki önemsiz şeyleri görmezden gelmeyi öğrendim. Komşumun kim olduğu umurumda değil. İster burada ister orada olsun. Hiçbir zaman mülk için para yatırmadım, çünkü eğer olsaydı ekmek parası için gitmezdim" diye açıkladı. Kızına torunu 18 yaşına geldiğinde kendileriyle mi kalacağına yoksa Almanya'da mı yaşayacağına karar vereceğini, kendisinin ise kızıyla birlikte dönmeyi planladığını belirtti. Emekli olduğunu ve oğlunun kendi işini yapan bir duvarcı olduğunu kaydederek, bir nebze güvence altında olduğunu belirtti. Denis ise tüm durumu "Ne kadar aptalca hikayeler bunlar, kafasız bir sinek gibi dönmedin ki? Düzenli geliyorsan komşularının kim olduğunu biliyordun, maaşların ne kadar olduğunu biliyordun, kiminle çalışacağını biliyordun... O yüzden bu hikayeyi benim gibi inanacak olanlar için bırakın ve grubun çıkarına yorum yapsınlar, çünkü Facebook bunun parasını ödüyor" sözleriyle yorumladığını belirtti. Ivan da "Ben de, Allah sağlık verirse, Zagreb'e 25 dakika uzaklıktaki 5 bin metrekarelik arazime küçük bir ev inşa edeceğim ve çevremde hazine (hayvanlar) ile çevrili olacağım. İnsanlar gelecek, arkadaşlar ve diğerleri çocuklarıyla. Çocuklar dedemin ve ninemin evinde zıpladığım gibi zıplasınlar etrafta. Toplum için faydalı, benim için de güzel. Hiç kimse gelmese bile Zagreb 25 dakika uzakta. Eğer canım arkadaşlık isterse" diye kaydetti. Lüks villa veya penthouse istemediğini, köy hayatı ve elektrikçi olarak işini sürdüreceğini vurguladı. İnsanların huzuru ve yalnızlığı takdir etmeyi unuttuğunu aktardı. Şefika ise "Yalnız değilsin, birçoğumuz bu büyük hatayı yaptık. Yazdığın her şey doğru, bu duvarları yapmak için para biriktirdik. Yaşamadığın yere hiçbir şey inşa etmeyen en iyisidir. Kimisi çocukları için, kimisi halk görsün diye, kimisi kimin daha büyük ev yapacağı konusunda yarışır ama sonunda yalnız kalırsın, duvarlar konuşmaz, kimse gelmez. Yalnız oturup kendine 'Ben ne yaptım?' dersin ama pişman olmak için çok geçtir" sözleriyle yaşadığı pişmanlığı açıkladı.