Hırvatistan'da Sosyal Araştırmalar Enstitüsü'nün yeni bir çalışması, ülkedeki gençlerin neredeyse dörtte birinin bugün Ustaşa Bağımsız Hırvatistan Devleti'ni (NDH) destekleyeceğini bildirdi. Beş yıl öncesine kıyasla destek özellikle genç kuşaklar arasında artış gösterirken, sosyologlar toplumsal kutuplaşmanın ve aşırı sağcı görüşlerin güçlenmesinin endişe verici olduğunu kaydetti. Vatandaşların İkinci Dünya Savaşı'nda antifaşist partizan hareketinin mi yoksa NDH birliklerinin mi tarafında yer alacağı gibi görünüşte basit bir sorunun, toplumdaki derin bölünmeleri ortaya koyduğu belirtildi. Araştırma sonuçlarına göre, katılımcıların yüzde 17'si NDH tarafında yer alacağını belirtti; bu oran beş yıl öncesine göre yüzde altı daha fazla. Aynı zamanda, vatandaşların yüzde 30'u antifaşist hareketi desteklediğini aktarırken, katılımcıların yarısı çekimser kaldığını bildirdi. NDH'ye desteğin en büyük artışı gençler arasında kaydedildi: 18 ila 24 yaş arasındaki katılımcıların yüzde 22'si bu devleti destekleyeceğini belirtirken, 55 yaş üzeri kişiler arasında antifaşistlere destek baskın çıktı. Tarihçi Hrvoje Klasić, aşırı hareketlerin normalleşmesinin daha geniş bir bölgesel sorun olduğuna dikkat çekerek şunları vurguladı: "Maalesef hem Hırvatistan hem de Sırbistan, Hırvatistan'daki Ustaşa ve Çetnikler gibi milliyetçi, aşırılıkçı hareketleri normalleştirdi. Gençlerin veya genel olarak toplumun aşırı sağcı kesiminin göz ardı edilmemesi gerektiğini bildirdi." Klasić'in bu açıklamaları Blic televizyonuna aktarıldı. Araştırma aynı zamanda önemli bölgesel farklılıkları da kaydetti. Zagreb ve Hırvatistan'ın kuzeyi antifaşist harekete daha fazla destek gösterirken, Dalmaçya'daki katılımcıların yüzde 27'si NDH tarafında yer alacağını belirtti. Tarihçi Nebojša Damnjanović, bu tür görüşlerin tarihi göç ve savaşlarda kökleri olduğunu açıkladı: "Bir kısmı o kadar çok bahsedilmeyen bir konu; söylenenlerin dışında, İkinci Dünya Savaşı'ndan sonra birçok Katolik, Hırvat ve hatta Ustaşa yanlısı dünya, yani savaştan sağ kurtulan aileler, Batı Hersek, Güneybatı Bosna ve Lika'dan Dalmaçya şehirlerine taşındı. Bu, açıklamanın bir parçasıdır. Diğer bir kısım ise, elbette, doksanlı yılların savaş dönemi olup, sonunda isyancı Sırplarımızın merkezi Knin'deydi." Damnjanović bu bilgiyi aktardı. Konuşmacılar, gençler arasında NDH'ye yönelik sempati artışının eğitim sisteminden değil, kamuoyu figürleri ve etkileyicilerin etkisi de dahil olmak üzere daha geniş toplumsal çevreden kaynaklandığı konusunda mutabık kaldıklarını bildirdi. Klasić, destek ifade eden birçok gencin tarihi bağlamı anlamadığını vurguladı: "Ve o gençlerden birçoğu, özellikle sol eğilimli seçmenler, Bağımsız Hırvatistan Devleti'nin kendilerine 'uygun' geldiğini söylediklerinde, aslında Bağımsız Hırvatistan devleti fikrini destekliyorlar. İşte bu, Hırvatistan'daki toplumun ve siyasetin sorunu; zira 1990'dan bugüne kadar her Hırvat devletinin iyi olduğu, her ulusal hareketin iyi olduğu, dolayısıyla Ustaşa hareketinin de tüm kusurlarına rağmen iyi olduğu normalleştirildiğini belirtti." Damnjanović, ayrıca siyasi bağlama da dikkat çekerek şunları açıkladı: "Hırvat liderler, ne kadar barışçıl olsalar da, tutarlı ulusal Hırvat pozisyonlarında olduklarını açıkça belli eden açıklamalar yaptılar." Konuşmacılar, yetersiz tarih bilgisinin ve vatanseverliğin radikal ulusal sembollerle giderek daha sık özdeşleştirilmesinin geçmişi göreceli hale getirmeye zemin hazırladığı sonucuna vardıklarını aktardı. Toplumun kendi tarihiyle nasıl ilişki kurduğunun gelecek nesiller için temel meselelerden biri olacağını vurguladılar.