İran'da 'Epik Öfke' operasyonu olarak bilinen savaş, ABD silahlı kuvvetlerini büyük bir baskı altına aldı. Mühimmatın rekor hızda tükenmesi üzerine uzmanlar, özellikle Asya'da ABD'nin askeri hazırlığı üzerindeki uzun vadeli sonuçları vurguladı. Eski Pentagon yetkilisi Joe Kosta, 'Bu, aylarca saatte 300 kilometre hızla araba kullanıp yağını değiştirmemek gibi bir şeydir' açıklamasını yaptı. Amerika Birleşik Devletleri, askeri kapasitelerini sürdürme konusunda ciddi zorluklarla karşı karşıya. İran'daki savaş, mühimmat ve kaynak stoklarını tüketirken, aynı zamanda Doğu Asya'daki potansiyel çatışmalara hazırlık durumunu da tehlikeye attı. Payne Enstitüsü uzmanlarının analizine göre, Amerika Birleşik Devletleri savaşın ilk dört gününde 5.000'den fazla farklı türde mühimmat, ilk 16 gününde ise yaklaşık 11.000 mühimmat kullanmış olabilir. Bu durumun, 'Epik Öfke' operasyonunu 'modern tarihin en yoğun başlangıç hava harekatı' haline getirdiği, hatta 2011'deki NATO'nun Libya'yı bombardımanının ilk üç gününü geride bıraktığı belirtildi. İran hava savunmasının imha edilmesinin ardından bol miktarda bulunan ucuz, kısa menzilli bombalar (JDAM kitleri) yoğun olarak kullanılsa da, asıl sorunun çatışmanın başında tüketilen nadir ve pahalı uzun ve orta menzilli füzeler olduğu kaydedildi. Daha büyük bir sorunun ise hava savunması olduğu aktarıldı. İran füzeleri ve dronlarının ilk dalgasının, Patriot PAC-3 MSE ve THAAD sistemleri gibi Amerikan ve müttefik önleyicilerinin önemli bir kısmını tükettiği kaydedildi. Tüm bu stokların yenilenmesinin yıllar alacağı, sadece savaşın ilk dört gününde tüketilen mühimmatın telafisi için tahmini 20 ila 26 milyar dolar maliyet gerekeceği bildirildi. Stokların yenilenmesini karmaşık tedarik zincirleri ve anahtar malzemelerdeki kıtlık zorlaştırıyor. Uzmanlar, Kongre'nin bir gecede para onaylayabileceğini ancak galyum, neodimyum veya amonyum perklorat gibi mineralleri ve kimyasal bileşikleri yaratamayacağını belirtti. Silahlanmanın yanı sıra, ekipmanın aşırı yıpranması ve yüklenmesi de bir sorun teşkil ediyor; bu durum özellikle ABD Donanması'nda belirgin. USS Gerald R. Ford ve USS Abraham Lincoln uçak gemileri şu anda operasyonlarda yer alıyor ve rekor düzeydeki uzun görevler nedeniyle büyük yükler taşıyor. Stacy Pettijohn, mevcut operasyon temposunun önümüzdeki iki ila üç yıl içinde dünyanın belirli bölgelerinde uçak gemisi sıkıntısına yol açabileceğini bildirdi. Ayrıca, uzayan görevlerin aile stresi ve asker yorgunluğunu artırarak intihar risk faktörü oluşturduğunu kaydetti. USS Gerald R. Ford uçak gemisi, yangın ve hasarın ardından Girit'teki üssüne geri döndü. Savaşın savaş tecrübesi kazanma, daha ucuz dronların daha hızlı üretimi ve yapay zekanın uygulanması gibi belirli avantajlar sağlamasına rağmen, Mike Horowitz gibi uzmanlar uzun vadeli riskleri vurguladı. En büyük tehlikenin Amerika'nın taktiklerini Çin'e ifşa etmesi olduğu belirtildi. Çinlilerin, Amerikan savaş yöntemlerini (Hürmüz Boğazı'ndan mayın temizleme gibi) öğrenebileceği ve Tayvan'a saldırmaya karar vermeleri halinde bunları kullanabileceği kaydedildi. İran'daki savaş, Tramp'ın çevresinin kaynakların Çin için saklanması gerektiği yönündeki önceki iddialarına rağmen, şu anda Japonya'dan deniz piyadeleri ve Güney Kore'den THAAD sistemlerinin bir kısmının yönlendirilmesiyle Asya'daki Amerikan güçlerini tüketiyor. Amerikan güçlerinin tükenmesinin, NATO'nun Avrupa ve Asya'daki krizlere müdahale etme yeteneğini zayıflatabileceği vurgulandı. Uzmanlar, mevcut kaynak tüketiminin on yılın sonuna kadar Pasifik'teki ABD askeri gücünü önemli ölçüde azaltabileceği ve bunun küresel güç dengesini değiştirebileceği riskini vurguladı.