Sırp yazar Ivan Bosiljčić'in "Naše priče" adlı kitabının tanıtımı, izleyiciyle duygusal bir buluşma olarak gerçekleşti. Çocukluk döneminde şiirlerini kabul etme korkusundan, atalarının etkisi ve kızına Nini'ye olan sevgisine kadar birçok konuda açıkça konuşan Bosiljčić, olgunluğa erişmiş ve nihayet kişisel gerçekliğini paylaştığı için heyecanını dile getirdi.

Tanıtım etkinliği büyük bir kalabalıkla gerçekleşti. Bosiljčić, bu durum karşısında hafif bir titreme hissettiğini ancak bu eserin uzaktan reflektörlerden uzakta, daha samimi bir şekilde okunması için yaratıldığını hatırlattı. Hayatımızda paylaştığımız şeylerin tek gerçek olduğunu vurguladı.

"Bu korku mu yoksa heyecan mıydı, uzun süre bununla uğraşacağım. Çok şaşırdım, bu bir kitap tanıtımı olmalıydı ancak daha büyük bir buluşma haline geldi. Büyük bir zorluk ama belki de olgunluğun belirtisi, insanın bu yıllarda açıkça konuşabilmesi ve başkalarının düşüncelerini düşünmemesi, gerçeği söylemesidir. Bana göre şimdi daha çok gerçekleri paylaşıyorum. Ben her zaman bir oyuncu olarak büyük şairlerin ve ünlü yazarların şiirleri aracılığıyla gerçeği paylaştım. Bir yazar olarak doğrudan ve açıkça hissettiklerini ifade etmelisiniz, kostüm arkasında veya başkasının kelimeleri arkasına saklanmamalı, bu yüzden çok heyecan verici." - dedi Ivan Bosiljčić.

"Kitapta anlattığım dedem Ivan bir sanatçıydı, eminim ki beni destekledi. Bir askerdi ve askeri tarafı bana teşvik etti. Atalarımı her zaman hatırlıyorum çünkü beni tam bir insan yapmışlardır. Topluluk önünde kayıtları okumak kolay değildi, küçük bir grup olacağını düşünüyordum ve kendi insanlarımla duygusal olarak etkileyici olan kitabı paylaşacaktım ama ayaklarım titriyordu. Bu kitap reflektörler ve kalabalığın için değil, evinizde taşımanız için."

"Kızım Nini'ye bir önsöz yazmam gerektiğinde çok duygulanmıştım. Nini'nin masalları biliniyor, her detayı hatırlıyor ama onun için babamın günlük kayıtları ve şiirleri de ilginç olacaktır. Kalbi insanlarla paylaşmanın ne kadar güzel olduğunu keşfettim. Bizim sahip olduğumuz tek şey verdiğimiz şeydir. Kitapta çocuklar ve yetişkinler için ayrılmış bir bölüm var. Birçok meslektaşım olağanüstü yazıyor, farklı profesyonların bir araya gelmesini seviyorum. Bir yıl Rusya'da yaşadım ve orada oyuncuların daha geniş bir yelpazede yazı yazması teşvik edildiğini gördüm. 16 yaşındaki Ivan Bosiljčić şimdi gurur duyardı çünkü o zamanlar dünyaya kendini şair olarak kabul etme cesaretini göstermedi, başkalarının isimleriyle şiirler okuyordu. Bu bana çok güç veriyor, kendimizi gücümüzün kaynağı bulduğumu düşünüyorum, bir zamanlar 12 saat boyunca yazabiliyordum." - dedi Ivan.

Ivan ve Jelena komşular olarak nasıl olduklarını Blic'e anlatan komşuları da vardı. Bosiljčić çiftinin, ikili grubundan uzaklaşmasının sebebi olarak evde yaşama isteği belirtildi. Bu bölge sakin ve güzel bir yer ve onlara uyuyor. Komşular, şarkı söylemediklerini ancak hoş bulduklarını belirtti. Bir komşunun Nina'nın çalabileceğini düşündüğü bir müzik sesi duyduğunu söyledi.

"Jelena, market veya pazarda karşılaşabileceğiniz tipteki bir şarkıcı değil. Bir keresinde piyasa ile çiçek taşıdığını gördüm. Araba kullanmıyordu, pazar çok uzakta değildi. Markette birlikte görülebilirler, her ay alışveriş yapmazlar çünkü restoranlarda yemek yediklerini düşünüyorum." - dedi komşusu.