Mile Kekin'in yeni albümü "PUN.K Mile Kekina" bugün müzikseverlerle buluşuyor ve yaşamış olduğu her yaştan insanın ortak noktalarını anlatan on dört şarkıyı barındırıyor.

Albüm, farklı hikayelerle ortaya çıkmış olsa da hepsini bir araya getiren ortak bir karakter var: 50'den sonra hala hayatı tam anlamıyla kavrayamamış ama hâlâ kendini ciddiyetsiz hissetmeyen insan.

"Star" adlı giriş şarkısında, eski bir punk müzisyen olarak anlatılan bu karakter, 50 yaşına geldiğinde kendisine "eski şeyler çal" denildiğini duyuyor ve bununla başa çıkmaya çalışıyor. Kekin burada daha çok konuşuyor, söylemekten ziyade söylüyor. Bu, onu sevmeyenler için iyi bir haber olabilir veya en azından onları dinlemek isteyenler için.

Kekin'in şu anki hit şarkısı olan "Marko Nogomet" geliyor, evliliğin çöküşü, tek bir telefon, gizli bir sevgili, anneye dönüş ve ihtiyacı olduğu anda ortaya çıkan bir grup hakkında. Şarkı biraz İrlandalı punk tarzında ve bunun için basit bir açıklama var: harmonika sanatçısı Andrija Dubrovnik'te doğmuş, Kekin ise Almanya'da.

"Jetra" "Marko Nogomet"den sonra geliyor çünkü eğer hayat seni kalbinle değil, aklınla yönlendirirse, en azından hala çalışan bir organ olması iyi olur. Mark Mrakovčić, Kekin'e göre "bubreg patlar ama karaciğeri de esirgemez" rifflerle bu şarkıya katkıda bulundu.

- Bunlardan bir zamanlar halk müziği yapacağım - diyor Kekin.

Mark, Kekin'in yeni albümün büyük bölümünü kaydetmek için birlikte çalıştığı birçok müzisyenlerden biridir ve bazı şarkılar tamamen farklı bir yöne gidiyor, örneğin "Rane hrane strvinare" şarkısı, hassas dinleyicilerin bu şarkıyı atlayabileceğini belirtmek isteriz.

Kekin, bazı insanların kendilerini "strvinar" olarak adlandırıldıklarında kolayca kızdığını söylüyor, hatta davranışlarıyla bu unvanı haklı çıkarmaya çalışıyorlar.

"Nisam siguran" (Emin Değilim) şarkısı tamamen farklı bir deneyimden geliyor.

- Yaşlandıkça, her yağmurun ardından güneşin geleceğini, aklın her zaman vazgeçmesi gerektiğini veya sabahın güneşiyle tanışacağımızı öğrendim. Sadece gün batımından sonra günü kutluyorum. "Akıllılar Vazgeçiyor" atasözünden dolayı şimdi sınıf sonundaki çocuklar öğretmenlere hayat hakkında nasıl başarılı olunacağına dair ders veriyorlar.

Bu hikayeye "Trening za umiranje" (Ölmeye Hazırlık) şarkısı da uyuyor, Kekin 20 yıl önce yazdığı ve onu farklı yaşam ve müzik dönemlerinde takip eden bir şarkı. Üçten fazla yıldan sonra yeniden kaydetmeye karar verdi ve bu sefer Darko Rundek ile birlikte.

- Ona yeni bir görünüm vermek istedim ama enerjiyi ve keskinliği korudum çünkü hem benim hem de dinleyiciler için çok önemliydi. Yazdığımda daha çok country şarkısı gibiydi, bu versiyon ise ilk versiyona dönüş.

"Centrifuga" (Merkezden Çıkış) herkese bir şey söylemek zorunda kalan ama söylemeyenler için. Sonra tüm gece kafasında gerçekleşmeyen konuşmayı sürdürenler için.

"Ilica i Marica - Hajka za odrasle" (Ilica ve Marica - Yetişkinler İçin Bir Parti) Baltika'ya ve balıkçılık sorunlarına kadar gidiyor, "Selo moje malo" (Küçük Köyüm) ise daha yakın bir konuya dönüyor.

- Hepimiz hayatın süzgeçinden ve çırpıcısından geçtiğimiz en az bir arkadaşımız var ama yıllar içinde bizi dağıtan yaşam ve oyuncak gibi çocuklara dönüşen bizler sadece geçerken görüyoruz, asla içilmeyen kahve randevuları. Senin de böyle biri var mı? - Kekin açıklıyor.

"Treći svijet" (Üçüncü Dünya) daha da aşağıya iniyor, eğer dünyayı bir binaya benzetirsek, Kekin bodrumda yaşıyor ama minus iki'de yaşayan biri olduğu sürece umudunu kaybetmiyor. Bu şarkıda Gino Culture Shock ile birlikte ve uzun zamandır Seattle'da yaşayan ve yaşamın farklı katmanlarıyla deneyim sahibi olan biriyle birlikte.

"Bilo bi glupo" (Aptal Olur) agresif enerjiyi dışarı atmanın basit bir fikrinden doğdu. Kekin, fiziksel egzersiz ve ilaçlarla kendi kombinasyonunu bulmuş ve bu kadar sakin ve nazik hale gelmiş ki artık en çok göndermek istediği insanları da hemen oraya gönderemiyor. Odanın bisikletine ve küçük sarı hapına sahip olduğundan beri her şey harika gidiyor<h1>

"Neispravnog vokalista" (Yanlış Vokalist) için Kekin, sadece biraz kafanızda farklı olmanız gerektiğini söylüyor. Bir şeyi rahatsız ediyorsa ve bununla bir şarkı yazıp insanların kendilerini onunla özdeşleşebileceği bir şey yapabilirsiniz. Bu arada, sizi böyle bir nörotik olarak kabul eden biri bulmak belki de en zor kısım.

"Stablo" (Ağaç) albümün tamamen plan dışına çıkan şarkılarından biri. Mark Mrakovčić stüdyoda tellerini inceliyordu ve Kekin onu etkileyen bir şey duydu, şarkı neredeyse kendi kendine oluştu. İlk tepki "İnsanlarım, bu ne..." oldu ve bundan sonra her şey çoğunlukla kendiliğinden gerçekleşti.

- Bu benim albümdeki en sevdiğim şarkı olabilir ama nedenini bilmiyorum - Kekin itiraf ediyor.

Albümün sonunda insanın tüm tanımları, tavsiyeleri, karaciğerleri, strvinarları ve yaşam hatalarıyla dolu bir şekilde sona ermesi gereken yerden başlıyor.

"Iza prvog ugla" (İlk Köşeden) Ljubivoj Ršumović'in şiirlerine dayanıyor.

- Bunu okuduğumda vücudum kıvrıldı ve hemen hazır bir melodim vardı. Aranjmanla yıllarca uğraştım. Sonra arkadaşım Radeta Šerbedžiju aradım çünkü bu şarkı için biraz yaşam tecrübesine ihtiyacım vardı. Rdetu ve Ršumu'ya, albümün böyle harika bir finale ulaşmamda yardımcı oldukları için teşekkür ederim - Kekin söylüyor.