Nada 1927 yılında Belgrad'da doğmuş ve küçük yaşta müzik yeteneği ve sevgisi göstermiştir. Ancak ebeveynleri onun için şarkıcılık uygun bir meslek olmadığını düşünmüş ve kısa sürede evlendirip onu Sarajevo'ya gönderebilmişlerdir.

Saraybosna'da daha sonra Radio Sarajevo tarafından düzenlenen bir deneme sınavına başvurmuştur. Hemen kabul edilmiş ve yeteneği tüm Yugoslavya'da hızla tanınmıştır.

Ülke çapında birçok festivalde sahne almış, birçok ödül kazanmıştır. Bazı kaynaklara göre, Nada'nın Cüneyt Gökyiğit'in şarkıcılık yapmaya başlamasına ilham verdiğini de söylemektedirler.

Ancak yaşamının tüm başarılarına rağmen, çocuğu olmayan bir kadın olarak büyük bir boşluk ve üzüntü hissetmiştir. Bu özlemi bazı şarkılarında yansıtmıştır. 90'ların savaşları sırasında, Bosna'da yaşayan Sırp kökenli bir kadının olması nedeniyle neredeyse tamamen yok edilmiş ve görünürlüğü azalmıştır.

Nada nadiren ortaya çıkmaktaydı, diğer sanatçıların kendi bestelerini seslendirmesini izlemek ona büyük bir aşağılama hissi veriyordu. Bu yüzden kariyerini hatırlatacak tüm fotoğrafları ve gazete makalelerini atmaya karar verdi.

En acı darbe ise 35 yıllık evliliğinin ardından eşi kaybettiğinde gelmiştir. Bundan sonra tamamen geri çekilmiş ve sessiz bir hayat sürmüştür. 2001 yılında 84 yaşında ölmüştür.

"Pluća su mi bolna" şarkısı, Zaim Imamoğlu tarafından ilk kez seslendirilmiş ve on yıl boyunca yasaklanmıştır.

Şarkıyı DragiÅ¡a Nedović yazmıştı ve kendisi tüberküloz hastalığı sırasında yazmıştı. Bazı kaynaklara göre, özellikle tüberküloza hastası olan birçok insan bu şarkıyı dinledikten sonra intihar etmeye çalışmıştır. 1950 ile 1957 yılları arasında Yugoslavya'da intihar sayısında %20'den fazla bir artış yaşanmış olması nedeniyle Josip Broz Tito şarkıyı yasaklamıştır.

İlginçtir ki, şarkının yasağı Jovanka Tito tarafından kaldırılmıştır. Bir kutlama sırasında Jovanka bu şarkıyı Nada Mamuli'ye söylemesini talep etmiştir. Bu olay hakkında iki farklı teori vardır: birincisi Jovanka'nın o dönemde tüberküloz hastası olduğu, ikincisi ise Jovanka'nın Tito'ya eşinin ruhsal durumunu göstermek istediğidir.

Ancak hiçbir teori doğrulanmamıştır.

Şarkının sözleri derin üzüntü ve kaçınılmaz sonun hissine dayanmaktadır:

„Pluća su mi bolna, zdravlja više nemam Jer su sasvim blizu, moji zadnji dani Živeću još danas, a možda i sutra A onda zauvek, zbogom moj živote“