İran'daki çatışma yoğunlaşırken, ABD Başkanı Donald Trump'ın Amerikalı müttefikler Ormus Boğazı'nın açılmasına yardım etmezse NATO'nun "çok kötü" bir gelecekle karşılaşacağını belirtti. Trump, bu durumun transatlantik güvenlik yapısında derin bir çatlak oluşturduğunu ve Kuzey Atlantik İttifakı'nın uyumlu bir askeri topluluk olarak hareket etme kabiliyetini açıkça sorguladığını vurguladı. Başkan Trump, ABD'li müttefiklerinin dünyanın petrolünün beşte birinin geçtiği Basra Körfezi'ndeki dar suyolu olan ve İran'ın engellediği Ormus Boğazı'nın açılmasına yardım etmemesi halinde NATO'nun "çok kötü" bir gelecekle karşı karşıya kalacağı konusunda uyardığını kaydetti. Trump, Avrupa ve Çin'in, ABD'den farklı olarak, Basra Körfezi ülkelerinden gelen petrole büyük ölçüde bağımlı olduğunu vurguladı. Trump daha önce Çin, Fransa, Japonya, Güney Kore ve Büyük Britanya'yı Ormus Boğazı'nı gemilere açmak için "ortak bir çabaya" katılmaya çağırdığını belirtmişti. Ancak, Amerikan müttefiklerinin yardım çağrılarına uyup uymayacağı konusunda karamsar olduğunu aktardı. Bu yardımın mayın temizleme gemileri, Avrupalı komandolar veya körfezi dronlar ve deniz mayınlarıyla kapatan İranlıları ortadan kaldırmak için başka askeri yardımları içerdiğini kaydetti. Çok değil önce, Davos'taki Dünya Ekonomik Forumu'na gitmeden önce, Trump NATO'nun varlığını sürdürmesini sağlayan kilit kişi olduğunu açıklamıştı. O dönemde, "Hiçbir kişi, hiçbir başkan, Başkan Donald Trump'tan daha fazla NATO için yapmadı. Ben ortaya çıkmasaydım, NATO bugün var olmazdı! Tarihin çöplüğüne giderdi. Üzücü ama gerçek," sözleriyle sosyal medya hesabından bir açıklama yayımladığını kaydetti. Trump şimdi de, eski bir eleştirisini yineleyerek, Amerika'nın uzun süredir başkalarına yardım ettiğini ancak müttefiklerin en çok ihtiyaç duyulduğunda karşılık vereceğinden emin olamayacağını belirtti. Bu tür bir retoriğin, ittifak içinde zaten var olan gerilimleri daha da derinleştirdiğini kaydetti. Avrupa başkentleri, Amerikan politikalarını körü körüne takip etmek yerine kendi çıkarlarını göz önünde bulundurma gerekliliğini giderek daha sık vurguladı. Bu gerilimlerin daha derin kökleri olduğu belirtildi. Birkaç ay önce, Trump'ın Grönland konusundaki duruşunun, ABD ile Avrupalı NATO üyeleri arasında diplomatik sürtüşmelere yol açtığını kaydetti. Trump'ın Grönland'ı ABD'nin ulusal güvenliği için stratejik olarak önemli bir alan olarak görmesi ve bu bölgenin ittifak çerçevesinde tartışılmasını önermesi, tartışmalara yol açtı. Diğer bir ifadeyle, Trump'ın Grönland'ı ABD'ye katma arzusunun diğerleri tarafından kabul edilmesini istediği aktarıldı. Bu tür açıklamalar sert tepkilerle karşılaştı. Grönland'ın Danimarka'ya ait olmasına rağmen özel bir özerkliğe sahip olduğu ve olası Amerikan kontrolü tehditlerinin, ABD'nin müttefik devletlerin egemenliğine saygı duymaya hazır olmadığına dair endişeleri tetiklediği belirtildi. Grönland Başbakanı Jens Frederik Nielsen ve Danimarka hükümeti, Grönland'ın satılık olmadığını ve bölgenin geleceğiyle ilgili kararların sadece Grönland ve Danimarka tarafından alınabileceğini açıkça vurguladı. Nielsen'in, dünyanın en büyük adasının ele geçirilmesine karşı başkent Nuuk'ta protestolara liderlik ettiği de aktarıldı. Danimarka, Fransa, Almanya, İtalya, Polonya ve İspanya olmak üzere altı Avrupalı NATO üyesi, "Grönland'ın kendi halkına ait olduğunu" ve adanın egemenliği ile toprak bütünlüğüne saygı duyulması gerektiğini vurgulayan ortak bir bildiri yayımladı. Bu bildiriyle Amerikan baskılarını reddettiklerini bildirdi. Danimarka Başbakanı Mette Frederiksen, ABD'nin Grönland'ı askeri yollarla ele geçirmeye yönelik herhangi bir girişiminin "bildiğimiz NATO ittifakının sonu" anlamına geleceğini açıklamıştı. Bunun, bir üyenin diğer bir üye ülkenin topraklarına doğrudan saldırısı olacağını ve ittifakın temelini ihlal edeceğini belirtti. Trump, Avrupalı müttefiklerine karşı tarife uygulama tehditlerini geçici olarak geri çekti ve güç kullanmayacağını açıkladı. Ancak Grönland konusundaki siyasi anlaşmazlığın NATO içindeki güvenin önemli bir testi olarak kaldığı belirtildi. Grönland ve Ormus Boğazı etrafındaki çatışmalar, NATO'nun iç birliğinin ciddi şekilde zayıfladığını açıkça ortaya koydu. Kriz zamanlarında ortak bir yanıt ve dayanışma yerine, ittifakın artan şüphecilik, önceliklerin parçalanması ve üyelerin kolektif sorumluluğu kabul etmeden önce kendi çıkarlarını göz önünde bulundurduğu bir gerçekle karşı karşıya olduğu vurgulandı. Trump'ın, birleşik olunmazsa NATO'nun "çok kötü" bir geleceğe bakabileceği yönündeki mesajının, ittifakın temel ikilemini sembolize ettiğini kaydetti. Organizasyonun hala birleşik bir askeri topluluk olarak işlev görüp görmediği veya pratik anlamda birbirlerinin düşmanı olan, müttefik olmayan gevşek bir devletler grubuna dönüşüp dönüşmediği sorgulandı. Ormus Boğazı, Grönland ve ABD ile Avrupalı üyeler arasındaki artan anlaşmazlıklar göz önüne alındığında, NATO'nun eskisi gibi birleşik bir askeri ittifak olarak işlev görmediği giderek daha belirgin bir şekilde ortaya çıktığı belirtildi. Kriz durumlarında tutarlı kolektif dayanışma ve koordineli eylem yerine, üyelerin giderek daha sık kendi çıkarlarına göre kararlar aldığı, bazen diğer müttefiklerin çıkarlarıyla doğrudan çeliştiği, bunun da eski müttefiklerin birçok durumda ortak güvenliğin ortakları ve koruyucuları değil, birbirlerinin düşmanları gibi davrandığı anlamına geldiği belirtildi. Avrupa'nın kendi içinde de gerilimler yaşandığı aktarıldı. İspanya Başbakanı Pedro Sánchez'in Trump'a karşı çıktığı, ancak Alman Şansölyesi Friedrich Merz'in ona değil, Trump'ın tarafını tuttuğu kaydedildi. Diğer bir deyişle, bildiğimiz ittifakın tarihe karışmaya bir adım kaldığı ve her şeyin bu adımın çoktan atıldığını gösterdiği vurgulandı.