Bugün, 11 Nisan 2002 tarihinde, Belgrad'daki Sırbistan Ulusal Meclisi binasının (o zamanki Yugoslavya Federal Cumhuriyeti Meclisi) girişinde, Sırbistan'ın eski içişleri bakanı Vlajko Stojiljković, Lahey Adalet Divanı ile işbirliği yasasının kabul edilmesinin hemen ardından intihar etti. Stojiljković'in iki gün sonra yaralarının neden olduğu komplikasyonlar sonucu hayatını kaybettiği aktarıldı. Olayın ardından hastaneye kaldırılan Stojiljković'in iki gün sonra aldığı yaralar nedeniyle yaşamını yitirdiği bildirilmişti. Stojiljković'in intiharından önce Milan Rakić'in şu dizeleriyle başlayan bir veda mektubu yazdığı aktarıldı: 'Ve bugün, son savaş geldiğinde, eski bir hale parlamasa da, hayatımı sana vereceğim ey vatanım, ne verdiğimi ve neden verdiğimi bilerek.' Lahey Adalet Divanı, 1999'daki NATO bombardımanı sırasında Stojiljković aleyhine Kosova ve Metohiya'daki olaylarla ilgili bir iddianame hazırlamıştı. Takip eden yıllarda, Divan ile işbirliği konusu Sırbistan'da önemli bir siyasi mesele haline gelmiş, kamuoyunda ve siyasi aktörler arasında keskin ayrılıklara yol açmıştı. Bu durum, olayın meydana geldiği koşulları daha da belirginleştirmiştir. Vlajko Stojiljković'ten önce ilk eşi, ondan sonra da oğlu Vladimir'in intihar ettiği kaydedildi. Medyanın o dönemde aktardığına göre, eşi Jelisaveta 20 yılı aşkın bir süre önce o zamanlar yaşadıkları Požarevac'taki bir apartmanın bodrumunda kendini asmıştı. Jelisaveta, psikolojik sorunlar hissettiğinde siyasi hayattan çekilmişti. Oğulları Vladimir ise 2004 yılında Novi Belgrad'daki Mihailo Pupin Bulvarı'ndaki dairesinde intihar etmişti. Dört kişilik Stojiljković ailesinden geriye yalnızca kızları Sandra kaldı. SRS eski milletvekili Filip Stojanović, yıllar önce Vlajko Stojiljković'in hayatının son anlarını anlattı. Stojanović o zamanlar, Stojiljković'in uzun süredir intihar etmek istediğini söylediğini, ancak kimsenin bunu ciddiye almadığını belirtti. Stojanović, 'Bugün gibi hatırlıyorum. SPS milletvekili grubumuzdaki herkes, Nikola Şainoviç, Milutin Mrkonjiç, Branislav İvkoviç, Gorica Gajeviç, sanırım Zoran Liliç de oradaydı ve Stojiljković intihar etmek istediğini söylüyordu. Şeşelj ise ona bunu Meclis önünde yapmasını, çünkü medyada daha iyi yer bulacağını açıklıyordu. Herkes gülüyordu. Birkaç gün geçti ve beni aradı, Lahey yüzünden intihar etmek istediğini tekrarladı. Ona 'Bırak, kadınlar da hapse giriyor' dedim,' şeklinde aktardı. Sık sık görüştüklerini ve Stojiljković'in birçok durumda hayatına son vermek istediğini tekrarladığını, ancak kendisinin onu ciddiye almadığını da sözlerine ekledi. O dönemde 11 Nisan'da, 22 yıl önce, Stojiljković'in çıkışta Stojanović'i yarım saatten fazla oyalandığı belirtildi. Stojanović, 'O, kelimenin tam anlamıyla gözlerimin önünde intihar etti. O zaman Lahey yasası oylanmıştı. Beni çıkışta bekledi, bana üç zarf, mektuplar verdi ve birinin benim için, ikincisinin gazeteciler için, üçüncüsünün ise Şeşelj için olduğunu belirtti. Yaklaşık 35 dakika Meclis'in çıkışında bekledik. Milletvekilleri geçerken 'Merhaba Vlajko, merhaba Vlajko' diyorlardı. Bir noktada ona gitmem gerektiğini söyledim ve o da bana 'Şimdi gidebilirsin' diye yanıt verdi. Ağladı, bana sarıldı ve öptü ve ben yola çıktım,' şeklinde aktardı. Stojanović, üç zarfın veda mektupları olduğunu, ancak bunu ancak bir silah sesi duyduktan sonra öğrendiğini açıkladı. 'Ancak, sanki bir lastiği çekiyormuş gibiydi. Yola çıktım, döndüm, bir silah sesi duydum ve ağlamaya başladım. Herkes dışarı çıktı. Yerde yattığını gördüm, şakağından kan akıyordu ve tabancası göğsünün üzerindeydi,' diyerek sözlerini tamamladı.