Koşare Savaşı'nın bugün 27 yıl önce Yugoslavya-Arnavutluk sınırında sona erdiği bildirildi. 67 gün süren çatışmada 108 hayat kaybedildiği belirtildi. Koşare Savaş Komutanı Duško Šljivančanin, savaşın askeri öneminin yanı sıra, tarihi belirsizlik anında ülke sınırlarını savunan genç yaşamların bir hatırlatıcısı olarak derin duygusal bir değere sahip olduğunu vurguladı. Savaşın, Kumanovo Anlaşması'nın ardından Yugoslavya Ordusu'nun geri çekilmesiyle sona erdiği aktarıldı. Saldırının şiddetli olduğu ve Yugoslavya Ordusu'nu şaşırttığı belirtildi. Kosova Kurtuluş Ordusu (OVK)'nin karakolu ele geçirdiği ancak saldırının temel amacı olan Kosova ve Metohiya'ya daha derinlemesine nüfuz etmeyi başaramadığı kaydedildi. Geçen yıl emekli albay ve Yugoslavya Ordusu 3. Kolordu Priştine Birlikleri 53. Sınır Taburu savaş komutanı Duško Šljivančanin, savaşın nasıl başladığını, nasıl bittiğini ve en önemli ayrıntılarını aktardı. Bu savaşın, 1999'daki Yugoslavya Federal Cumhuriyeti'ne yönelik NATO saldırıları sırasında yaşanan en zorlu ve dramatik muharebelerden biri olduğu açıklandı. Koşare Muharebesi'nin, Yugoslavya-Arnavutluk sınırında, Prokletiye yakınlarındaki Koşare karakolu bölgesinde gerçekleştiği bildirildi. Bu sınır şeridinin, OVK teröristlerinin Arnavutluk topraklarından Kosova ve Metohiya'ya kara yoluyla sızmaları için potansiyel bir koridor teşkil ettiğinden kilit önem taşıdığı vurgulandı. Sınırın, 53. Sınır Taburu tarafından dokuz daimi ve üç yazlık karakol ile güvence altına alındığı belirtildi. Bunlar arasında Kožnjar, Boško Žilović, General Pavle Ilić, Đeravica, Koşare, Morina, Mitar Vojinović, Deva, Ćafa Prušit, Goden, Dejan Radanović ve Paştrik Dağı eteklerindeki Liken karakollarının bulunduğu kaydedildi. Bu sınırdaki durumun her zaman ne savaş ne de barış hali olduğu açıklandı. Kumanovo Anlaşması'nın imzalandığı ana kadar hiçbir yabancı askerin Kosova ve Metohiya topraklarına ayak basmadığı bildirildi. Devlet sınırının savunulmasının, devlet liderliğinin müzakereler ve 1244 sayılı Karar için uygun koşulları sağlamasına olanak tanıdığı aktarıldı. Bir tarafta çoğunlukla düzenli askerlik hizmeti yapan genç askerlerden oluşan Yugoslavya Ordusu birliklerinin bulunduğu belirtildi. Karakolun savunmasında 125. Motorize Tugay ve 53. Sınır Taburu askerleri, seçkin birlikler olan 63. Hava İndirme ve 72. Özel Tugay'ın desteğiyle yer aldığı kaydedildi. Diğer taraftan saldırının, OVK teröristleri tarafından, NATO İttifakı ve düzenli Arnavutluk Ordusu'nun doğrudan lojistik, topçu ve istihbarat desteğiyle gerçekleştirildiği belirtildi. Savaşın, 9 Nisan 1999'da, Kutsal Cuma'da başladığı ve tam iki ay sürdüğü aktarıldı. Bunun, sürekli NATO bombardımanı altında, savunma için imkansız koşullarda şiddetli çatışmaların yaşandığı bir dönem olduğu vurgulandı. Saldırının, orta Sırbistan'dan Kosova ve Metohiya bölgesine giden tüm altyapı tesislerine havadan ve uzaktan güçlü bir darbe ile başladığı ve tüm iletişim bağlantılarının elektronik olarak kesildiği açıklandı. İlk ve en ağır darbeyi 53. Sınır Taburu'nun Birinci Sınır Bölüğü'nden Koşare ve Morina karakollarındaki askerlerin aldığı bildirildi. Koşare bölgesindeki savaşın aslında 1997'de başladığı, 1998'de yoğunlaştığı ve 9 Nisan 1999'da doruğa ulaşarak 14 Haziran'a kadar sürdüğü açıklandı. Paştrik Muharebesi'nin ise 26 Mayıs sabah erken saatlerde başladığı ve 14 Haziran'a kadar aralıksız devam ettiği kaydedildi. Saldırganların amacının, savaş sona ermeden önce kontrol ettikleri bir bölge oluşturmak amacıyla sınır hattını aşarak OVK'nin Kosova topraklarının derinliklerine kara yoluyla ilerlemesini sağlamak olduğu belirtildi. Cephe hattının birkaç kez değişse de, temel hedef olan sınırın geçilemediği aktarıldı. Yugoslavya Ordusu'nun, tüm olumsuzluklara rağmen bölge üzerindeki kontrolünü sürdürdüğü ve düşman kuvvetlerinin Koşare üzerinden kara yoluyla ilerlemesini engellediği vurgulandı. Koşare Muharebesi'nin, eşit olmayan koşullarda ülke topraklarını savunan genç askerlerin kahramanlığının, fedakarlığının ve direnişinin bir sembolü olarak kabul edildiği belirtildi. Bu savaşın, genel saldırı ve izolasyon döneminde vatan savunmasının bir örneği olarak kolektif hafızanın bir parçası haline geldiği kaydedildi. Bunun sadece bir karakol savaşı olmadığı, aynı zamanda ordunun ve halkın onuru için bir savaş olduğu açıklandı. Birliklerdeki moralin her beklentinin üzerinde olduğu vurgulandı. Arkada başka bir hat olmadığı, arkada Sırbistan'ın bulunduğu belirtildi. Koşare ve Paştrik muharebelerinin, NATO saldırganlığına karşı direnişin sembolü olduğu açıklandı. Koşare Muharebesi'nin, direnişin ve fedakarlığın bir sembolü olarak hafızalarda yer ettiği kaydedildi. Askeri öneminin yanı sıra, tarihi belirsizlik anında ülke sınırlarını savunmak için duran genç yaşamların bir hatırlatıcısı olarak derin duygusal bir değere sahip olduğu vurgulandı. Bu olayın anısı ve 1999'daki vatan savunmasının solmadığı belirtildi; şehit düşen ve vefat eden silah arkadaşlarının sonsuza dek tarihe yazılacağı aktarıldı. Kahramanların anılarının anıtlar ve anma törenleriyle yaşatıldığı bildirildi. Şehit düşenler arasında, askerlik hizmetine yeni başlamış 18 ve 19 yaşlarında birçok gencin olduğu kaydedildi. Ülkelerini gaziler gibi savundukları ancak daha çocuk oldukları vurgulandı.