Sırbistan'da serebral palsili master öğrencisi Miljana ve annesi Slavica'nın, öğrenci yurdunda kalma hakları sona erdikten sonra evsiz kalma riskiyle karşı karşıya kalacağı bildirildi. Doğumundan itibaren serebral palsi hastası olan ve tekerlekli sandalyeye bağlı yaşayan Miljana'nın diplomasına ve 27. doğum gününe birkaç ay kaldığı kaydedildi. Miljana'nın tüm zorluklara ve engellere rağmen gazetecilik alanında lisans eğitimini tamamladığı, ardından iletişim alanında yüksek lisans eğitimine başladığı ve bu eğitimi bitirmek üzere olduğu belirtildi. Miljana ve annesi Slavica için bu bölümün sona ermesiyle daha zorlu ve çetin bir sürecin başlayacağı vurgulandı; zira öğrenci yurdunda yaşama haklarını kaybedecekler ve ne yazık ki başka bir evleri bulunmuyor. "Blic" gazetesiyle yaptıkları söyleşide, hayat koşullarının kendilerine nazik davranmadığını aktardılar. Miljana, "Doğumdan itibaren serebral palsim var çünkü erken doğdum. İlkokula başladığımdan beri babam bizimle yaşamıyor, onun başka bir ailesi var ve iletişimimiz yok. Annem çalışabildiği süre boyunca kiracı olarak yaşadık. Üniversiteye başladığımda Novi Sad'a geldik ve annemle birlikte öğrenci yurdunda yaşamaya başladık çünkü annem aynı zamanda benim refakatçim" diye açıkladı. Annesi Slavica, Miljana'nın kendi başına hareket edemediği ve banyo yapma, tuvalete gitme gibi temel işleri yerine getiremediği için sürekli yardıma ihtiyaç duyduğunu belirtti. Buna rağmen, bu cesur genç kızın gazeteci olma hayalini gerçekleştirmek için eğitimini sürdürmeyi başardığı kaydedildi. Üç yıl önce gazetecilik lisans eğitimini tamamladığında, başka birinin bakımı ve yardımı dışında hiçbir gelirleri olmadığı için iş bulma umuduyla birçok adrese özgeçmişini gönderdiği belirtildi. Slavica, "Ne yazık ki 40.000 dinarın biraz üzerindeki gelirimizle kira ödeyip yaşamımızı sürdürmemiz mümkün değil. Çalışabildiğim zamanlar çalıştım, ancak bozulan sağlığım beni durdurdu" diye aktardı. Öğrenci yurdunu terk ettikleri an Miljana ve Slavica'nın sokakta kalacağı, sorunlarına henüz bir çözüm bulamadıkları bildirildi. Cesur genç kız açıkça, kendilerine sunulan tek seçeneğin evsizler için toplu barınma olduğunu, koşullar yetersiz ve ortam sorunlu olduğu için bunun kendisi için çok zor olacağını açıkladı. Miljana, diğer bir seçeneğin ise üç aylık kira ödemesi için fon almak olduğunu, ancak ne birinin ne de diğerinin sorunlarını ve başlarını sokacak bir yerlerinin olmaması gerçeğini kalıcı olarak çözmediğini belirtti. Kalıcı bir çözüm bulmalarındaki bir diğer engelin ise, temasa geçtikleri insani yardım kuruluşlarının ev inşa etme şeklinde yardım edebilmesi için hiçbir arazilerinin olmaması olduğu belirtildi. Miljana her gün bu belirsizliğin olmamasını, başlarını sokacak bir yerlerinin olmasını dilediğini belirtti. Evden çalışabileceği bir iş aradığını, hatta iki yıl boyunca bir portalda gönüllü olarak çalıştığını kaydetti. Sevdiği işi yapma düşüncesinin kendisini mutlu ettiğini, o zaman bir dairenin kirasını da ödeyebileceklerini, ancak o zamana kadar ne olacağı konusunda endişeli olduğunu açıkladı.