Instagram'ın lüksün bir minimum, başarının ise bir zorunluluk gibi göründüğü çağımızda, Sırbistan'daki birçok erkek otuzlu yaşların başında sıradan bir yaşamı kolayca başarısızlık olarak görmeye başlıyor. Bu dönemde erkekler, ilk kez kim olduklarını, nerede durduklarını ve "geç mi kaldıklarını" ciddi şekilde sorguladıklarını belirtti. Psikolojik olarak, otuzlu yaşlar ikinci bir ayrılık dönemi olarak açıklandı. Ergenlik döneminde yaşanan ilk ayrılık, ebeveynlerden kopmayı ifade ederken, psikologlar dördüncü on yılın başında yaşanan ayrılığın "kendilik fantazisinden" uzaklaşmayı temsil ettiğini kaydetti. Ancak bu durum, bazı erkekler için önemli bir sorun teşkil ediyor; bir Reddit kullanıcısının paylaşımı da bunu aktardı. Kullanıcı, "30 yaşından büyüğüm ve son aylarda tuhaf bir duyguyla boğuşuyorum. Sanki şimdiye kadar yaptığım her şeyin anlamı kalmadı ve bir sonraki adımın ne olduğunu bilmiyorum. Bunun aslında bir kimlik geçişi, içindeki çocuğun istikrarlı bir erkek olmak için yok olması gereken bir an olduğunu okumuştum. Siz de bunu yaşıyor musunuz? 'Bir şeyler yapmanız gerektiği' ama ne olduğunu bilmediğiniz bu hisle nasıl başa çıkıyorsunuz? Amacınızı bulamadığınız hissi sizi rahatsız ediyor mu?" diye sordu. Tartışmada iki farklı deneyim aktarıldı. Bazı yaşıtları aile kurup "yerleştiklerini" vurgularken, diğerleri "aptal gibi davranmanın artık uygun olmadığı ancak olgun bir erkek olmanın da beklendiği yaşlara geldikleri" benzer bir hissi doğruladı. Reddit'teki bu tartışmada dördüncü on yılın başındaki amaç krizi, "Bu yıl 30 yaşına basıyorum ve ne ileri ne geri gideceğimi bilmiyorum" ifadesiyle örnek verildi. Blic'e konuşan psikiyatrist Aleksandra Aničić, sorumluluklarla, seçimlerle ve alınan kararların sonuçlarıyla yüzleşme nedeniyle otuzlu yaşların "ağırlık kazandığı" görüşüne katıldığını belirtti. Aničić, "Başkalarıyla sürekli kıyaslama yapmak büyük bir yük teşkil ediyor. 'Başkalarından geri kalmış gibi hissediyorum' düşüncesi, sosyal medya etkisi ve kadına lüks bir yaşam sunması, işinde başarılı olması, nazik bir baba, adanmış bir arkadaş, romantik sürprizlerle dolu bir koca olması gereken erkek imajının dayatılmasıyla daha da ağırlaşıyor" diye açıkladı. Ancak Instagram'da gösterilenlerin yalnızca "gerçek seçilim içermeyen bir sunum" olduğunu vurguladı. Sözlerine şöyle devam etti: "O zaman kendi değerimizi, dayatılan bu gerçek olmayan değerler ölçeği üzerinden doğrulamaya başlıyoruz. Ancak psikolojimiz bunu bir normmuş gibi algılıyor. Lüksü sürekli bir standart olarak gördüğünüzde, sıradan bir hayat başarısızlık gibi görünmeye başlıyor." Dördüncü on yılın eşiğindeki erkeklerin yaşadığı psikolojik çöküntülerin genellikle çocuklukta başladığını açıkladı. Çocuk sürekli hayal kırıklığından korunursa, otuzlu yaşlardaki sorumlulukla ilk ciddi yüzleşmenin felaket gibi görünebileceğini belirtti. Aničić, "Bugün erkeğe yönelik beklentilerin her zamankinden daha yüksek olup olmadığı sorusu ortaya çıkıyor. Önceki rolü daha katı olsa da basitti. Bugün ise daha geniş ama aynı zamanda daha karmaşık. Sosyal medya, 'lüks sağlayan erkek' modelini ayrıca dayatıyor" diye kaydetti. "Mesaj örtük: 'eğer bir gösteri sunamazsan, yeterli değilsin.' Bu, değer duygusunu doğrudan tehlikeye atıyor. Değer, kazanç ve dışsal sembollerle eşitlendiğinde, her sıradan gün başarısızlığın kanıtı gibi görünür ki bu psikolojik olarak çok tehlikelidir" diye vurguladı. Son olarak, hayatın bu dönemindeki amaç kriziyle nasıl mücadele edileceği sorusu ortaya çıkıyor. Psikiyatrist, krizin bir gelişme işareti olduğunu, bir çöküş olmadığını kabul etmek gerektiğini aktardı. Aničić, "Kıyaslamayı azaltın. Gerçekte çoğu insan huzurlu ve ortalama bir hayat yaşar ve bu normaldir. Can sıkıntısına tolerans geliştirmeyi öğrenin, çünkü yetişkin bir insanın hayatı bir eğlence parkı değildir. Kendi başarı ölçünüzü tanımlayın, Instagram'ın veya ebeveynlerinizin değil. 'Büyük' olanın muhteşem olmak zorunda olmadığını kabul edin. Büyük olan istikrarlı bir evlilik, duygusal olgunluk, tutarlılık, güvenilirlik olabilir" diye tavsiye etti. Reddit kullanıcısının "çocuk gidiyor ama erkek henüz doğmadı" ifadesiyle dile getirdiği düşünce ve ikilemlerin, Aničić'e göre, aslında yirmili yaşların sunduğu sınırsız olasılıklara duyulan bir özlemi temsil ettiğini belirtti. Aničić sözlerini, "Erkek, sınırlamaları kabul ettiğinde ve bunlara rağmen harekete geçtiğinde doğar. Otuzlu yaşlar potansiyelin sonu değildir. Onlar, potansiyelin kendi başına bir anlam ifade ettiği yanılsamasının sonudur" diye tamamladı.