Sırbistanlı efsanevi sanatçı Miodrag Petrović Čkalja'nın (1924-2003) hem gülümseme hem de nostalji uyandıran meşhur lakabının, gençlik yıllarında, Kruševac yakınlarındaki bir nehir kenarında tesadüfen ortaya çıktığı bildirildi. Ünlü sanatçının kimliğiyle özdeşleşen bu lakabın, arkadaşlarıyla nehir kıyısında vakit geçirirken yaşanan bir dil sürçmesiyle başladığı kaydedildi. Bir balık tutma anında, oltalarından biri takılı kalmış veya kıyıdan biraz uzaklaşmıştı. Miodrag'ın o an bir "čaklja"ya, yani tekneleri yaklaştırmak veya sudan eşya çıkarmak için kullanılan ucunda metal kanca bulunan uzun bir sırığa ihtiyacı vardı. Çocukça bir telaş ve heyecanla, "Bana čaklja'yı ver!" diye bağırmak yerine, dil sürçmesi yaparak "Bana čkalja'yı ver!" diye seslendiği aktarıldı. Yakın arkadaşı Jeftić, bu komik dil sürçmesini hemen fark etti. Miodrag'ın o dönemde son derece uzun, ince ve zayıf olması nedeniyle, Jeftić'e bu yeni, uydurulmuş kelime, onun fiziksel görünümünün mükemmel bir tanımı gibi geldiği vurgulandı. Jeftić'in onu bu isimle çağırmaya başlamasıyla birlikte, diğer çocuklar da anında bu lakabı benimsedi ve "Čkalja", sanatçı kamuoyu önüne çıkmadan çok önce onun kalıcı kimliği haline geldi. Gençliğinde sanatla ilgili olmayan bir yola, veterinerlik eğitimine başlamış olmasına rağmen, hayat onu bambaşka bir yöne sürükledi. Henüz 25 yaşındayken, 1946 yılında, Belgrad Radyosu'nun kült programı "Veselo veče"de mikrofon başına geçtiği belirtildi. Sonrasında gelen her şeyin bir efsaneye dönüştüğü dile getirildi. Sanatçının yeteneği hızla herkes tarafından tanındı ve akıllarda kalan bazı rolleri arasında "Ljubav na seoski način", "Bog je umro uzalud", "Vruć vetar", "Kamiondžije", "Paja i Jare", "Avanture Borivoja Šurdilovića", "Kamiondžije opet voze", "Nema malih bogova", "Sreća u torbi", "Na mesto, građanine Pokorni", "Na slovo, na slovo", "Orlovi rano lete", "Zlatna praćka", "Put oko sveta", "Višnja na Tašmajdanu" ve "Pokojnik" gibi yapımlar yer almaktadır.