Sırbistan'ın ulusal yayın kuruluşu RTS spikeri Ivona Pantelić, birkaç yıl önce hayatının en büyük sınavıyla, meme kanseriyle karşı karşıya kaldığını belirtti. Pantelić, benzer süreçlerden geçen diğer kadınları motive etmek amacıyla deneyimlerini Gloria dergisine açık yüreklilikle aktardı.

Pantelić, hastalığını öğrendikten sonra zaman kaybetmek istemediğini ve çok hızlı bir şekilde ameliyatının planlandığını kaydetti. Kendini yalnız hissettiği anlarda hastalığının nedenleri üzerine sorgulamalar yaptığını ancak bunun bir çıkmaz labirent olduğunu fark ettiğini belirtti. Ameliyatın ve ameliyat sonrası sürecin başarılı geçtiğini, doktor Džodić'in tavsiyelerine uyarak sadece olumlu düşünmeye odaklandığını vurguladı. Doktorunun tümörü çıkardığını ve artık tedavi sürecinden geçmesi gereken sağlıklı bir kadın olduğunu söylemesinin kendisini motive ettiğini aktaran Pantelić, kemoterapileri yan etkileri dışında iyi tolere ettiğini ifade etti. Kendi deneyimlerini paylaşma isteğinin, benzer süreçlerden geçmiş arkadaşlarının hikayelerinden ilham aldığını belirten Pantelić, kadınların hastalıktan bu kadar korkmamaları, bunun kabullenilmesi ve sabırla geçilmesi gereken bir süreç olduğunu açıkladı. Hastalığın iyileşebilir olduğunu kendine hatırlattığını ve bir buçuk ila iki yıl sürecek tedavi sürecinin ardından sağlıklı bir kadın olacağına inandığını kaydetti. Bu düşüncenin yanı sıra kızı, ailesi ve kız kardeşine hala ihtiyacı olması gibi faktörlerin kendisine güç verdiğini açıkladı. İş yerinde az izin kullanarak çok çalıştığını, bunun da sürece yardımcı olduğunu dile getirdi. Başlangıçta acınmaktan korktuğu için hastalığını çevresindekilerin bilmesini istemediğini, ancak tüm bunlarla başa çıkabilecek gücü olduğunu anladığında bu korkusunun da geçtiğini ifade etti.

Kızı Maša'nın kendisine büyük destek olduğunu ancak onu kendi hikayesiyle fazla yormak istemediğini belirten Pantelić, kişinin önce kendi içindeki soruları çözmesi gerektiğini, zira başka birinin özel olarak yardım edemeyeceğini vurguladı. Başkalarının sözlerle, sıcaklıkla ve kucaklamayla destek olabileceğini ancak kişinin kendiyle barışık olması, bazı şeyleri kabullenmesi, karar vermesi gerektiğini dile getiren Pantelić, en kötü anlarında literatür okuyarak zamanında kontrol yaptırmadığı için kendini suçladığını ve hastalığı daha erken keşfedebileceğini ifade etti. Spiker ve kızı Maşa'nın artık eskisinden daha yakın olduğu, arkadaş gibi davrandıkları ve birbirlerine bu şekilde hitap ettikleri kaydedildi. Pantelić, annesinin kendi arkadaş çevresiyle, kendisinin de annesinin arkadaş çevresiyle zaman geçirdiğini, boş zamanlarında birlikte kahve içmeye, yürüyüşe veya alışverişe çıktıklarını ve her şeyi konuştuklarını sözlerine ekledi.