Sırp halk müziği sanatçısı Radosav Roki Begović, yaşamı ve kariyer yolculuğunu, bir otomobil tamircisi atölyesinden, devlet bürokrasisinden büyük kutlamalara ve sahneye kadar olan yolculuğu açıkça anlattı.

Halk tarafından çok sevilen bir sanatçı olmasına rağmen, Begović şu anki statüsünü halkta yarattığı izlenime karşı skromca yorumladı.

“Gerçek şu ki, bu konuda halkın hoşuna gitmiş, beni böyle adlandırmalarıyla ilgili bir şey var. Hala genç olduğumu düşünüyorum, daha çok çalışma deneyimine ihtiyacım var, erken bir karar verdiler ama halktan gelen bu desteğe minnettarım. Bu kolay değil, her mutluluk iyi yapılıp sürdürülmeli ki bu durum korunabilsin.”

Sanatçı Beogradunda büyümüş ve müziğe 1990'ların sonunda başlamıştır. Kendini öncelikle bir halk sanatçısı olarak tanımlıyor.

“Beogradban doğdum, doğumdan beri Resnik’te yaşıyorum. Müziğe 1998 yılında başladım, 2002 ile 2017 yılları arasında bir orkestrada yer aldım ve sonra kendi yolumu izlemeye devam ettim. Benimselfi halk müziği sanatçısı olarak tanımlıyorum. Şimdi sahne sanatçılarıyım, sanırım orada biraz varım ama tam da orada değilim. Hala eskisi gibi çalışıyorum, kendimi şu anda bir yıldız olarak görmüyorum, yıldızlar kim olduklarını biliyorsunuz ama istekli değilim, bana böyle çok iyi geliyor, halkla birlikteyim, yani nerede olmam gerektiğini biliyorum çünkü bilmiyorum, hissediyorum ki biraz daha yükseğe çıkarsam, o zaman düşebileceğimi düşünüyorum, ama şimdi buradayım.”

Müzik onun ana mesleği haline gelmeden önce Roki otomobil tamircisi olarak çalışmış ve yıllarca hem devlet hem de özel sektörde sürücü olarak çalışmıştır:

“Mesleğim otomobil tamircisidir. Kısa bir süre yaptım. Bu işi yapmaya devam edemedim çünkü ellerimi yıkamak mümkün değildi, gerçekten tüm gün kirli kalıyordum, sonra mikrofon tutmam gerekiyordu. 2003 yılında genç yaşta evlendim ve 2004 yılında oğlum oldu, ardından 2007 yılında kızım oldu ve 2007 yılında Ekonomi Bakanlığı'nda sürücü olarak çalışmaya başladım. 2014 yılına kadar bakanlıkta çalıştım ve sonra 2014 yılında aynı işi özel sektörde, iyi bir arkadaşımın şirketinde yaptım. üç yıl önce bu işi yapamadım çünkü şarkı söylemekle uyumlu değildi. Sadece hafta sonları konserler verdiğim zaman bunu denedim ama şarkı söylemeye başladığımda ve çalışma günleri de dahil olmak üzere çalışmaya başladığımda artık yapamadım. Aynı zamanda 2016 yılında bir kız daha doğdu, şimdi bir torunuma da sahibim, oğlum 20 yaşında evlendi. Bakanlıkta 2007 ile 2014 yılları arasında yani yedi yıl çalıştım. Emeklilik için çalışma deneyimine sahibim. Şimdi kendime ödeme yapıyorum, 2007 yılından beri emeklilik süresi başladı ve kesintisiz devam etti.”

Ekonomi Bakanlığı'ndaki finansal koşullar ve maaş hakkında net rakamlar paylaştı:

“Başlangıç ​​maaşı 20.000 dinar olarak belirlendi, bu da 2007 yılıydı. Dönemlerde bazı günlük ödemeler vardı, sık sık seyahat ediyorduk, günlük ödemeler 2.500 dinardı ve o zaman Allah'tan en fazla yolculuk olmasını istiyorduk ki daha fazla para kazanabiliriz. Maaşlar pek iyi değildi, sonra yavaş yavaş artıyordu, 25.000, 30.000 hiljada... Ve sonunda bakanlıktan ayrıldığımda, yani 2014 yılında, maaş yaklaşık 55.000 hiljada idi.”

“Benimle birlikte çalışan kişi, benim yaptığım işi biliyordu ve her zaman anlayışlıydı, örneğin hafta sonu veya pazar günü çalıştığımda, pazartesi sabahına kadar geç kalıp onu taşımam gerekiyordu. Genellikle ben ona giderdim ve beni gördüğünde beyaz görünüyordum, bana kaç saat uyudun diye soruyordu, ben de bir saat, iki saat ya da hiç uyumadım ama Vranje'ye gitmemiz gerekiyor diye cevap veriyordum. Bana 'Yanımda otur, ben gideceğim' diyor. Sonra bir yolda giderken beni orada bırakıyor ve toplantıya gidiyor. Ben onu beklerken, o toplantıda iken, arabada uyuyorum ve dönüşte ben sürüyorum.”

“2007 yılından beri başlayan bu süreçte sadece onunla yolculuk ettim. O yardımcısıydı, sonra Devlet Sekreteri oldu ve ardından Bakan oldu. Beni değiştirmek istemedi, çünkü yapabilirdi, bana saygılıydı ve ben de ona saygılıydım. İyi bir ilişki kurduk ve hala iyi arkadaşız.”

(Nova)