Sırp yazar, önemli kültür ve ulusal figürlerinden biri, Sırp Ulusal Tiyatrosu'nun kurucusu ve Sırp marşı "Bože pravde"nin söz yazarı Jovan Đorđević'in 126 yıl önce bugün vefat ettiği bildirildi. Đorđević, Kasım 1826'da o zamanlar Avusturya İmparatorluğu'na bağlı Senta'da, Bačka'nın kuzeyinde doğdu. Babası Filip başarılı bir tüccar olup, ailesi varlıklıydı. İlköğrenimini doğum yeri Senta'da tamamladığı kaydedildi. Lise eğitimini önce Senta'da özel olarak, ardından Segedin, Novi Sad ve Temişvar'da sürdürdüğü belirtildi. Daha sonra 1845 yılında Peşte'de felsefe ve tıp eğitimi aldığı aktarıldı. 1848-1849 devrimci olayları sırasında bugünkü Voyvodina bölgesindeki Sırpların büyük acılar yaşadığı; örneğin Novi Sad'ın büyük ölçüde yıkıldığı ve özellikle Bačka'nın kuzeydoğusundaki Sırpların zor durumda kaldığı vurgulandı. Bu dönemde babasının o zamana kadar kârlı olan işleri ve mal varlığının da yok olduğu açıklandı. Đorđević'in, imkânsız bir duruma düşerek tıp eğitimini isteksizce bırakmak zorunda kaldığı kaydedildi. Diplomasını alıp devlet sınavını geçtikten sonra Banat'ın doğusundaki Lugoş'ta mahkeme memuru olduğu bildirildi. 1852'de Novi Sad'da lise öğretmeni olarak çalışmaya başladığı aktarıldı. 1857'den itibaren Peşte'de Matica srpska'nın sekreteri olarak görev yaptığı ve eş zamanlı olarak Letopis MS'nin editörlüğünü yürüttüğü belirtildi. 1859'dan itibaren Novi Sad'da Srpski dnevnik gazetesinin editörlüğünü üstlendiği ifade edildi. Danilo Medaković'in kendisini Đorđe Popović ile birlikte bu göreve getirdiği aktarıldı. 1861 Blagoveštenski Meclisi'nde de delege olarak yer aldığı ve bu konuda "Radnja Blagoveštenskog sabora" adlı bir kitap yazdığı kaydedildi. Đorđević'in Sırp tiyatrosunun öncülerinden olduğu vurgulandı. 1861'de Novi Sad'da Sırp Ulusal Tiyatrosu'nu ve 1868'de Belgrad'da Ulusal Tiyatro'yu kurduğu belirtildi. Her iki kurumun da ilk yöneticisi ve 1870'de Belgrad'da Tiyatro Okulu'nun kurucusu olduğu açıklandı. Sonraki dönemde Šabac ve Belgrad'da lise öğretmeni ve müdür olarak görev yaptığı aktarıldı. Belgrad'daki Öğretmen Okulu'nu yönettiği, ardından dönemin Sırbistan'ının en yüksek eğitim kurumu olan Velika škola'da genel tarih profesörü olarak atandığı kaydedildi. Gelecekteki kral Aleksandar Obrenović'in de öğretmeni olduğu, kendisine tarih ve coğrafya dersleri verdiği ifade edildi. Đorđević'in şiirler, dramatik metinler, eleştiriler ve Çuçuk Stana üzerine bir biografi gibi tarihi biyografiler yazdığı vurgulandı. Ayrıca iki ciltlik "Genel Tarih"in yazarı olduğu ve Almanca ile Macarcadan birçok dramatik metni çevirdiği belirtildi. Seyahatnameler ve anılar da yazdığı, hacimli bir "Latince-Sırpça Sözlük"ün de yazarı olduğu aktarıldı. 1892 yılında eğitim bakanı olduğu açıklandı. Aynı yıl Sırp Kraliyet Akademisi'ne onursal üye olarak seçildiği kaydedildi. Sırp Edebiyat Derneği'ne ise Ocak 1863'te muhabir üye olduğu belirtildi. 1896'da emekli olan Đorđević'in hiç evlenmediği ancak erken vefat eden kız kardeşinin çocuklarını, aralarında ünlü yazar Stevan Sremac'ın da bulunduğu üç erkek kardeşini büyüttüğü ifade edildi. Prens Mihailo Obrenović'in 19. yüzyılda eğitim bakanı Ljubomir Nenadović'ten yeni bir marş için yarışma açmasını istediği aktarıldı. O zamana kadar Sırbistan'da Dositej Obradović'in dizeleriyle "Vostani Serbie" marşının söylendiği belirtildi. Ancak prensin 1868'de suikasta uğraması nedeniyle önerilerin ne olduğunu göremediği kaydedildi. Ünlü şair Đura Jakšić'in öneri göndermediği, Jovan Jovanović Zmaj'ın şarkısının ise reddedildiği ifade edildi. Ardından 18 yaşında Milan Obrenović'in iktidara geldiği açıklandı. Prens Milan'ın reşit olması için "Markova sablja" adlı oyunun sahnelendiği ve başkahramanlarının Marko Kraljević ile Vila Raviojla olduğu belirtildi. "Markova sablja"nın metnini ve alegorisini Ulusal Tiyatro Müdürü Jovan Đorđević'in Antonije Hadžić (1831-1916) ile birlikte yazdığı vurgulandı. İlk olarak Ağustos 1872'de Belgrad'da sahnelenen bu dramatik metnin ayrılmaz bir parçası olarak ortaya çıkan "Bože pravde" şarkısının Sırp marşı olarak kabul edildiği bildirildi. Müziğinin Davorin Jenko (1835-1914) tarafından bestelendiği aktarıldı. Marko Kraljević ve Vila Raviojla'nın, büyülü savaş ve aşk sahnelerinden sonra tüm halkı koro halinde "Bože pravde, sen ki bizi bugüne dek felaketten kurtardın" diye şarkı söylemeye çağırdığı belirtildi. Çağdaş Tarih Enstitüsü'nden tarihçi Srđan Cvetković, BBC'ye yaptığı açıklamada, Jovan Đorđević'in metni, Zmaj'ın hicivli "Jututunska narodna himna" şarkısından ilham alarak yazdığını kaydetti. Cvetković, bu marşın "parodinin ve hicvin nasıl saygın bir şarkıya dönüşebileceğinin eşsiz bir örneği" olduğunu belirtti. Vila Raviojla'nın oyunda şarkıyı "Yaklaşıyor, yaklaşıyor, o mutlu zaman" sözleriyle duyurduğu ifade edildi. Srđan Cvetković, "Sırbistan o zamanlar prens, daha sonra kral Milan döneminde bağımsızlığını kazanıyordu ve vatansever ve monarşist bir oyun istiyorlardı" sözlerini aktardı. Zmaj'ın "Jututunska narodna himna"yı Prens Mihailo Obrenović'e karşı yazdığı ve "Kutsal Tanrım, prensimizi sağlıklı, güçlü, gururlu ve şanlı tut, çünkü dünyada ne böyle biri oldu ne de olacak" dizeleriyle başladığı belirtildi. Zaječar'daki Zoran Radmilović Tiyatrosu Müdürü Vladimir Đuričić, BBC'ye yaptığı açıklamada, Jovan Đorđević'in Ulusal Tiyatro'nun yöneticisi olarak, hicvin sahnedeki sorunlara işaret etme ve bu yolla halkın en geniş kesimlerine ulaşma aracı olarak kullanıldığı bir dönemde eserler verdiğini bildirdi. Đuričić, Đorđević'in Zmaj'ın hicivli şarkısından vatansever bir eser yarattığını ve şarkının halk arasında hızla popülerleşerek gayri resmi toplantılarda söylenmeye başlandığını kaydetti. "Bože pravde"nin, Sırbistan'ın Berlin Kongresi'nden sonra 1878'de bağımsız bir devlet haline gelmesiyle resmi marş olduğu açıklandı. Sırbistan'a son olarak 2004 yılında geri döndüğü, dönemin Sırbistan Meclisi Başkanı Predrag Marković'in bu marşı ülke için önerdiği vurgulandı. Şarkının Ağustos 2004'te mecliste kabul edildiği ve Sırbistan'ın Karadağ ile devlet birliğinin dağılmasının ardından 2006'da resmi olarak Sırbistan'ın marşı haline geldiği belirtildi. O dönemde, "Bože spasi, Bože hrani, Sırp kralını, Sırp soyunu" dizelerinin değiştirilerek "kral" kelimesinin "ülke" kelimesiyle değiştirildiği kaydedildi.