Kosova ve Metohiya'da Sırplara yönelik Mart Katliamı'nın üzerinden 22 yıl geçti. Bu bölgenin yakın tarihindeki en zorlu olaylardan biri olan 17 ve 18 Mart 2004'e dair anılar, özellikle o dönemde evlerini, mallarını ve yakınlarını kaybedenler arasında hâlâ canlı ve acı verici olarak belirtildi. Bugün Kosova'da hayatını kaybedenler için anma ayinleri düzenlenirken, 'MISSING' adlı enstalasyona beyaz güller, kurban anıtlarına ise çelenkler bırakıldığı aktarıldı. İki gün süren şiddet olaylarında 16 Sırp'ın öldürüldüğü, yüzlerce kişinin yaralandığı ve 4.000'den fazla kişinin evlerinden sürüldüğü kaydedildi. Binanın üzerinde ev, kilise, manastır ve kültür anıtı dahil olmak üzere toplamda 1.000'den fazla yapının yıkıldığı veya hasar gördüğü, bunlardan 18'inin özellikle önemli kültürel varlıklar olduğu vurgulandı. İnsan Hakları Hukuku Fonu'nun bazı verilerine göre, şiddet olaylarında toplam 23 kişinin hayatını kaybettiği; bunların dokuzunun Sırp, 13'ünün Arnavut ve birinin Makedon olduğu bildirildi. Mart Katliamı'nda altı şehir ve dokuz köyün etnik olarak temizlendiği, on binlerce kişinin ise temel yaşam koşullarından mahrum kaldığı aktarıldı. Olayların birkaç gün önce başladığı belirtildi. 15 Mart 2004'te, Çağlavitsa'da öğrenci Jovitsa İvić'in yaralanmasının ardından durumun tırmandığı ve Priştine-Üsküp ana yolunun trafiğe kapatılmasına yol açtığı açıklandı. Gerilimin 16 Mart'ta, üç Arnavut çocuğun boğulduğuna dair bazı medya kuruluşlarının Sırpları suçladığı sahte bir haberin yayınlanmasıyla daha da arttığı vurgulandı. Bu dezenformasyonun gerilimi körüklediği ve 17 Mart'ta önce Kosovska Mitrovitsa'da, ardından Kosova ve Metohiya genelinde patlak veren şiddet olaylarının başlangıcı olduğu kaydedildi. Çağlavitsa'dan Marko Marković, '2004 Mart Katliamı, her Kosova ve Metohiya Sırp'ında acı dolu ve zor anılar uyandırmaktadır. Olayın sonuçları bugün bile her adımda hissedilmekte ve açıkça görülmektedir. Arnavut nüfusunun bu büyük ve kalabalık saldırısı sonucunda Sırplara ait evler yakılmış, yirmiden fazla ev ateşe verilmiştir. Bu köyün birçok sakini, getolaşmış ortamımızın derinliklerine çekilmiştir' sözlerini aktardı. Graçanitsa'dan Nemanja Todorović ise 'Ağlayan insanları, ellerinde sadece bir torba eşya olan insanları, gıda kuyruğunda bekleyen insanları hatırlıyorum. Yani bunlar hüzünlü sahnelerdi, bu bir uygarlığın çöküşüydü' diye belirtti. Şiddet dalgasında Sırp evleri ve malları yakıldığı, bütün yerleşim yerlerinin ise ıssız kaldığı kaydedildi. Nüfusun, daha da izole edilmiş ortamlar yaratarak enklavlara çekildiği vurgulandı. Sırp mezarlıklarının da tahrip edildiği; mezar taşlarının yıkıldığı ve saygısızca kullanıldığı, bazılarının ise daha sonra eğlence mekanlarında derme çatma masa olarak kullanıldığı bildirildi. Sırbistan Gazeteciler Derneği Başkanı ve yazar Zivoyin Rakoçeviç, 'Bir medeniyet saldırıya uğradığında, çevrenizde veya içinizde darbe almamış hiçbir şey kalmaz. Okullar, kiliseler, kütüphaneler, freskler yok olur... Önünüzde 50.000 veya 60.000 insan varken, Kosova Polyesi yanıyor, Obiliç yanıyor, Lipliyan yanıyor, Prizren yanıyor haberlerini alırsınız. Sonra üç gün sonra Prizren'e gelir ve bu halka ait hiçbir taşın sağlam kalmadığını fark edersiniz. Sveti Arhangeli'ye girersiniz ve her şeyin yerle bir olduğunu, sadece bir gri kedinin sağ kaldığını görürsünüz' sözlerini kaydetti. Mart Katliamı, yıkılmış evlerde, yok edilmiş kültürel miras ve yerinden edilmiş ailelerde görülen derin izler bıraktığı ve bu sonuçların bugün bile her adımda hissedildiği belirtildi. Yirmi yıldan uzun süre geçmesine rağmen bu olayın, acıların bir sembolü ve barışın kırılganlığına dair bir uyarı olarak kalmaya devam ettiği, aynı zamanda kurbanların anısını yaşatma yükümlülüğünü de taşıdığı vurguladı.