Ukrayna'ya yönelik Rus işgali beşinci yılına girerken, hem cephede hem de müzakerelerde önemli bir askeri ilerleme kaydedilemediği belirtildi. Göreceli bir çıkmazla karşılaşan birçok kişi, Rusya ve Devlet Başkanı Vladimir Putin'in gerçekte ne istediğini merak ettiğini bildirdi. Rusya'nın tüm Donbas'ı ele geçiremediği aktarıldı. Minimal bölgesel kazanımların ağır bir bedelle elde edildiği ve kayıpların şu anda askere alma sayısını aştığı belirtildi. Batılı yetkililerin şubat ayındaki bir raporuna göre, Rusya'nın ocak ayında telafi edebileceğinden yaklaşık 9.000 asker daha fazla kaybettiği kaydedildi. Hiçbir tarafın askeri bir atılım yapamadığı, askeri veya siyasi bir çöküşün eşiğinde görünmediği aktarıldı. İki tarafın sadece cephede değil, kalıcı barış için engellerin aşılmasında da gerçek bir ilerleme kaydedemediği vurguladı. Rusya'nın şu anda Ukrayna topraklarının yaklaşık %20'sini kontrol ettiği belirtildi. Luhansk bölgesi tamamen kontrol altındayken, Donetsk'te 80 kilometre uzunluğunda ve 65 kilometre genişliğinde, henüz askeri olarak ele geçirilmemiş bir şeridin Ukrayna kontrolünde olduğu açıklandı. Tüm bu durumun Rusya ve Putin'in gerçekte ne istediği sorusunu gündeme getirdiği belirtildi. Johns Hopkins Okulu tarihçisi Sergey Radchenko, Responsible Statecraft'a yaptığı açıklamada, Putin'in ne istediği konusunda iki farklı yorum olduğunu belirtti. Putin'in Ukrayna üzerindeki kontrolü Rusya'nın büyük bir imparatorluk olarak kendini algılamasının bir parçası olarak gördüğü ve Rus büyüklüğünü yeniden inşa etmeye çalıştığı kaydedildi. Radchenko, Putin'in gerçek hedefleri konusunda bir anlaşma olmadığını vurguladı. Amerika'nın Yeniden İnşası Merkezi'nden Sumantra Maitra, Putin'in çatışmayı başlatırken Ukrayna'nın kararlılığını yanlış değerlendirdiğini ancak şimdi iki şey istediğini aktardı. Maitra, Rusya'nın sayısal üstünlük sayesinde küçük bölgesel kazanımlar elde etmeye devam edebileceğini, Ukraynalıların ise insan gücü sıkıntısı çektiğini belirtti. Bu durumun devam etmesi halinde, Birinci Dünya Savaşı'na benzer bir senaryo yaşanabileceği ve Ukrayna hatlarında ani bir çöküş olabileceği değerlendirmesini aktardı. Rhode Island Üniversitesi siyaset bilimcisi Nikolay Petro, Putin'in barış koşullarının savaşın başından beri tutarlı olduğunu bildirdi. Petro, Kırım, Donetsk, Luhansk, Herson ve Zaporijya üzerindeki kontrolün Rusya için müzakere konusu olmadığını, ancak Ukrayna'nın bu bölgelerden askerlerini çekmesi koşuluyla bunu resmi olarak tanımasının şart olmadığını vurguladı. Her tarafın, nihai anlaşmayı iç kamuoyuna siyasi bir zafer olarak sunmaya çalışacağını belirten Petro, Rusya için tam bir zaferin üç hedefin de gerçekleşmesi anlamına geldiğini, bunun altındaki her şeyin kısmi ancak değerli bir zafer olarak sunulacağını, Batı'nın ise bunu Rusya'nın yenilgisi olarak yorumlayacağını kaydetti. Maitra'ya göre, Ukrayna'nın mevcut hatları uluslararası bir sınır olarak değerlendirmesi gerektiği belirtildi. Her iki tarafın da bir ateşkes günü belirlemesi ve ardından Kore Savaşı sonrası duruma benzer bir tampon bölge oluşturarak yaklaşık sekiz kilometre geri çekilmesi gerektiği aktarıldı. Daha sonra müzakerelerin devam edebileceği ve Amerika tarafının bu olmazsa süreçten çekilmekle tehdit etmesi gerektiği kaydedildi. Ukrayna'nın herhangi bir barış anlaşması için güçlü Amerikan güvenlik garantileri konusunda ısrarcı olduğu açıklandı. Devlet Başkanı Volodimir Zelenski, şubat ortasında Münih Güvenlik Konferansı sırasında Amerika'nın Kiev'e 15 yıllık güvenlik garantileri sunduğunu, ancak Ukrayna'nın daha fazlasını istediğini ve en az 30 yıllık bir süre beklediğini belirtti. Ancak Radchenko'ya göre, "Ukraynalılar Batılı garantiler konusundaki vaatlere çok fazla güvendi" ve Ukrayna'nın güvenliğini gerçekten garantileyebilecek şeyin "kendi ordusu" olduğu kaydedildi. 2022 İstanbul müzakerelerinde temel anlaşmazlık noktasının, çatışma sonrası Ukrayna'nın ne tür bir orduya sahip olması gerektiği olduğu açıklandı. Rusların bunu sınırlamaya çalıştığı, çünkü bunun Ukrayna'nın gerçek güvenlik garantisi olduğunu bildikleri belirtildi.