Avrupa'daki konut krizinin yol açtığı sorular arasında mevcut konut stoğunun ne ölçüde kalıcı yaşam alanı olarak kullanıldığına dair bir analiz yayımlandı. Geozofiya portalı tarafından Eurostat ve ulusal istatistik kurumlarının 2021 nüfus sayımı verilerine dayanarak hazırlanan harita, Avrupa ülkelerindeki durumu konutların kalıcı ikametgah olarak kullanımı ile boş, kısa dönemli kiralık veya mevsimlik amaçlarla kullanılan birimler şeklinde ayırarak gösterdi. Bu durum, kalıcı sakinler için konut erişilebilirliğini ve mevcudiyetini azaltıyor.

Geozofija portalının bildirdiğine göre, Eurostat ve ulusal istatistik kurumlarının 2021 nüfus ve hane halkı sayımı verileri temel alınarak yapılan analizde, Eurostat metodolojisine göre "yerleşik geleneksel konutlar", nüfus sayımı sırasında bir veya daha fazla kişinin olağan ikametgahı olarak hizmet veren konutlar olarak tanımlandı.

Sonuçlara göre, Avrupa Birliği düzeyinde konut stoğunun yaklaşık yüzde 80'i olağan ikametgah olarak kullanılırken, kalan yüzde 20'si boş daireler, yazlıklar ve mevsimlik veya diğer amaçlarla kullanılan konutlardan oluşuyor. Ülke düzeyinde ise, kalıcı yaşam için kullanılan konut stoğunun oranı Avrupa genelinde yüzde 55 ila yüzde 95 arasında önemli ölçüde değişiklik gösterdiği vurgulandı.

Bölgesel perspektiften bakıldığında, Batı, Orta ve Kuzey Avrupa ülkeleri, geleneksel konutların olağan ikametgah olarak kullanılma oranının en yüksek olduğu yerler olarak öne çıktı. Bu ülkelerde konut stoğunun yüzde 80'inden fazlası kalıcı yaşam için kullanılırken, Hollanda, Lüksemburg, Birleşik Krallık, Norveç ve Almanya'da bu oran yüzde 90'ı aştığı belirtildi. Bu rakamlar, nispeten verimli konut ve vergi politikalarını yansıtmakta ve konut stoğunun genellikle birincil amacına –barınmaya– hizmet ettiğini kaydetti.

Buna karşılık, Güney ve Güneydoğu Avrupa ülkeleri, konut stoğunun yüzde 70'inden daha azının olağan ikametgah olarak kullanıldığı önemli ölçüde daha düşük oranlar bildirdi. Bu durumun temel olarak gelişmiş turizm sektörü, yazlık evlerin ve kısa dönemli kiralık birimlerin yaygınlığı ile turizmin konut piyasaları üzerindeki etkisini yeterince hafifletmeyen konut ve vergi politikalarından kaynaklandığı açıklandı. Örneğin, Portekiz'de konut stoğunun yüzde 69'u olağan ikametgah olarak kullanılırken, kalan yüzde 31'i yazlık evler (yüzde 19) ve boş dairelerden (yüzde 12) oluşuyor.

Durum en belirgin olarak Karadağ'da konut stoğunun yalnızca yüzde 55'inin kalıcı yaşam için kullanıldığı ve Hırvatistan'da bu oranın yüzde 60 olduğu belirtildi. Karadağ listenin en altında yer alırken, tüm Güneydoğu Avrupa bölgesel bir istisna olarak öne çıktı ve geleneksel konutların olağan ikametgah olarak kullanımında en düşük oranlardan bazılarını kaydetti. Karadağ'ın yanı sıra Hırvatistan'da yüzde 60, Kuzey Makedonya'da yüzde 63, Arnavutluk'ta yüzde 67 ve Yunanistan'da yüzde 65 ile konut stoğunun yüzde 70'inden daha azı kalıcı yaşam için kullanılıyor. Karşılaştırma için İtalya'da bu oran yüzde 73, Slovenya'da yüzde 81 ve Fransa'da yüzde 82 olarak aktarıldı.

İlginç bir şekilde, Sırbistan'ın konut stoğu kullanım oranı yüzde 73 ile İtalya ile aynı seviyede yer aldığı bildirildi. Ancak, turizm potansiyelleri açısından İtalya'ya yakın olunmadığı bilindiğinden, bu durumun iyi mi yoksa kötü mü olduğunun söylenmesinin zor olduğu ve bunun tek faktör olmadığı vurgulandı. Bu tablo, güçlü turizm baskısı, yazlık evlerin yüksek yaygınlığı ve bölgedeki konut piyasasının kendine özgü yapısal özelliklerini içeren faktörlerin birleşimini yansıttığı belirtildi. Güneydoğu Avrupa'daki bazı ülkelerde, gayrimenkul yatırımları ve yasa dışı finansmanla ilgili kırılganlıkların raporlarda öne çıktığı kaydedildi.