Sırbistan'da yetişen duriyan adlı tropikal meyvenin yoğun kokusu nedeniyle bazı Asya ülkelerindeki oteller, havayolu şirketleri ve toplu taşıma sistemlerinde özel kurallar bulunuyor. Kokusu o kadar yoğun ki birçok yerde kapalı alanlara girmesi yasaklanmış olsa da, en iyi örnekleri için insanlar yüksek fiyatlar ödüyor.

Duriyan, büyük dikenli kabuğu ve neredeyse ihmal edilemeyen kokusu ile tanınan bir tropikal meyvedir. Buna rağmen Güneydoğu Asya'da "meyvelerin kralı" olarak anılırken, Kamboçya'da kaliteli yerel durijan bir lezzet olarak kabul edilir ve prestij sembolüdür.

Duriyan'ın karakteristik kokusu kısmen uçucu kükürt bileşikleri nedeniyledir. İnsanlar onu çürüyen soğan kokusundan taze meyve ve diğer yoğun aromaların kombinasyonuna kadar çeşitli şekillerde tanımlar. Tam da bu nedenle bazı Asya ülkelerindeki oteller ve toplu taşıma sistemleri duriyan girişini yasaklıyor.

Ancak, bu meyvenin kokusu ve tadı neredeyse tamamen zıt.

Sıkı ve dikenli kabuğun altında kremsi bir dokuya sahip yumuşak, açık sarı et bulunur. Duriyan severler onun tadını vanilya, karamelle badem kombinasyonuna benzetirken bazı çeşitleri hafif acı bir notası da barındırıyor.

Tam olarak bu kontrast duriyan'ı o kadar dikkat çekici hale getirenlerden biridir - fikirlerin bu kadar bölünmüş olduğu bir meyve bulmak zordur.

Kamboçya'nın Kampot bölgesi, ülkenin güneyinde bulunan ve biber üretimiyle de ünlü olan duriyan yetiştiriciliği için en bilinen bölgelerden biridir. Toprak yapısı ve iklimi duriyan yetiştirmek için idealdir ve üretim hala küçük aile çiftliklerinde devam etmektedir. Meyveler olgunlaştıklarında hasat edilir ve bu meyve, yerel çiftçiler için önemli bir gelir kaynağıdır.

Kampot'ta duriyanın önemini en iyi gösteren şey, şehrin merkezinde bulunan bir kavşak üzerinde dikilmiş büyük bir duriyan anıtıdır. Mayıs ile Temmuz ayları arasında süren sezon boyunca durijan yerel pazarların en önemli çekicilerinden biri haline gelir.

Kampot'tan gelen özel örnekler ithal duriyandan çok daha pahalı olabilir. Verilen fiyatlara göre, Tayland veya Vietnam'dan ithal edilen duriyan yaklaşık 3,50 dolar/kilogram civarında olurken, Kampot'tan gelen duriyan yaklaşık 5 dolar/kilogram ve bazı örnekler daha da fazlasına ulaşabilir.

Yüksek talebin ortaya çıkardığı bir sorun olarak, ucuz ithal durijan bazen Kampot ürünu olarak satılıyor. Yerel üreticiler bu nedenle ürünlerinin itibarını korumak için çabalıyorlar.

Ünlü çeşitler arasında Tayland kökenli Monthong ve tatlı ve hafif acı bir tada sahip olan Jouhot bulunur. Kamboçya'da Ang Siam ve Nungoi gibi yerel çeşitler de bulunmaktadır.

Birçok turist için duriyan satın almak ve tadım yapmak özel bir deneyim sunuyor. Pazarlarda satıcılar büyük bir bıçak veya kılıçla sert kabuğu açıyor ve et genellikle hemen yeniliyor. Bazıları yoğun kokunun ellerinde kalmaması için plastik eldiven kullanıyor.

Taze duriyan çok zor olanlar için daha hafif seçenekler mevcuttur. Dondurma, smoothie ve çeşitli tatlılarda kullanılır ve yapışkan pirinç ve hindistan cevizi sütü ile birleştirilmesi de popülerdir.

Otel ve diğer kapalı alanlardaki kısıtlamalar nedeniyle duriyan genellikle sokakta, parklarda ve pazarlarda yenir.

Meyvelerin en rahatsız edici kokularından biri olarak bilinse de, duriyan birçok Güneydoğu Asya sakini için tam tersine değerli bir gıda maddesidir, yerel kültürün parçasıdır ve her sezon heyecanla beklenen özel bir lezzettir.