Hollanda'da iki yaşındaki bir çocuğun ötanaziyle yaşamına son verilmesi, ülkede bir yıl ile 12 yaş arasındaki çocuklara yönelik ötanazi yasasının yürürlüğe girmesinden bu yana kayıtlara geçen ilk vaka oldu.
Hollanda'da kürtaj ve çocukların yaşam sonu kararlarına ilişkin inceleme komisyonu, hastanın henüz iki yaşında olduğunu ve son derece ağır, tedavisi mümkün olmayan sağlık sorunları taşıdığını açıkladı. Komisyonun raporuna göre çocuk, ölüm anında 24 aylıktan küçüktü ve gebeliğin 26. haftasında aşırı erken doğmuştu.
Çocuğun kısa yaşamı boyunca motor beceriler, davranış ve kişilik gelişimi dahil olmak üzere insan işlevselliğinin tüm yönlerinde ağır hasar oluştuğu ve iyileşme şansının bulunmadığı belirtildi. Komisyon, "Tüm tıbbi ve tıp dışı tedavilere rağmen ebeveynler ve hekim hiçbir ilerleme göremedi ve çocuğun iyileşme umudu olmaksızın dayanılmaz acı çektiğine kanaat getirdi" ifadesini kullandı.
Hekim, nihai kararı vermeden önce bağımsız uzmanlardan görüş aldı. İlk uzman, epileptik nöbetlerin sürekli olmadığını ve palyatif bakım ya da başka ilaçlarla nöbetlerin kontrol altına alınabileceğini belirterek çocuğun kesintisiz ve dayanılmaz ağrı çekmediğini değerlendirdi. Bunun üzerine sorumlu hekim ikinci bir uzmandan görüş istedi. İkinci uzman, çocuğun "dayanılmaz acısının açıkça ortada olduğunu" ve ötanazi için yasal koşulların karşılandığını teyit etti. Komisyon, hekimin gerekli özenle ve tüm mesleki standartlara uygun hareket ettiğini onayladı.
Hollanda'da tedavisi mümkün olmayan hastalıkları bulunan bir ile 12 yaş arasındaki çocuklara ötanazi yapılmasına izin veren yasa iki yıl önce yürürlüğe girdi. Bu düzenlemeden önce ötanazi yalnızca bir yaşına kadar olan yenidoğanlar ve 12 yaş üstü çocuklar için uygulanabiliyordu.
Hollanda, 2002 yılında tedavisi mümkün olmayan hastalara yönelik destekli ölümü yasallaştıran ilk ülke olmuştu. Ülkede ötanazi, hastanın bizzat talepte bulunması ve hekimin acının dayanılmaz olduğuna kanaat getirmesi koşuluyla uygulanabiliyor. Hekim, hastanın baskı altında olmadığından emin olmak ve ikinci bir bağımsız hekimin onayını almakla yükümlü.
