İsrail ve Amerika'nın İran'a yönelik saldırılarının ardından İran'ın dini lideri Ayetullah Ali Hamanei'nin Tahran'dan kaçarak "güvenli bir yere" geçtiği bildirildi. Hamanei, İsrail için en büyük düşman olarak görülürken, muhafazakar İranlılar için yüce lider konumunda bulunuyor. Tam adı Ali Hüseyni Hamanei olan İran'ın dini lideri Ayetullah Ali Hamanei, 17 Temmuz 1939'da Meşhed'de doğdu. İslam Devrimi'nden on yıl sonra dini liderliğe yükselmeden önce, 1981'den 1989'a kadar İran Cumhurbaşkanı olarak görev yaptı. Meşhed, ana Şii merkezi olup, Hamanei dini bir ailede dünyaya geldi. Babası mütevazı bir din adamıydı. Ali Hamanei, Meşhed'de teoloji ve hukuk eğitimi aldıktan sonra, İran'ın eski dini lideri Ayetullah Ruhullah Humeyni gibi önde gelen isimlerden din dersleri aldı. Hamanei, daha sonra İran'ın teokratik sisteminin temel taşı haline gelen Şii siyasi ideolojisi olan "velayet-i fakih"i (İslami hukukçunun yönetimi) benimsedi. Hamanei, 1960'lı ve 1970'li yıllar boyunca İran Şahı Muhammed Rıza Pehlevi'nin (rejimin değişmesini talep eden eski veliaht prens Rıza Pehlevi'nin babası) sesli bir muhalifiydi. Birçok kez tutuklandı, hapse atıldı ve sürgüne gönderildi. Ancak Ayetullah Humeyni'nin yakın bir çalışma arkadaşı haline geldi ve vaazları, yazıları ve gizli hareketleri aracılığıyla onun öğretilerinin yayılmasına yardımcı oldu. 1979 İslam Devrimi'nin ardından Hamanei, yeni İran İslam Cumhuriyeti'ni şekillendiren en kıdemli din adamlarından biri oldu. Devrim Muhafızları'nın kurulmasında yer aldı ve başlangıçtan itibaren güvenlik ve istihbarat sektörüyle güçlü bağlantıları oldu. Dönemin İran Cumhurbaşkanı Muhammed Ali Recai'ye düzenlenen suikastın ardından Hamanei, 1981'de Cumhurbaşkanı seçildi. O dönemde cumhurbaşkanlığı görevi, gerçek gücün Ayetullah Humeyni'nin elinde olması nedeniyle daha zayıf olsa da, Hamanei İran-Irak Savaşı'nda ve iç siyasi konsolidasyonda önemli bir rol oynadı. Humeyni'nin 1989'daki vefatının ardından, en kıdemli din adamı olmamasına rağmen beklenmedik bir şekilde onun halefi olarak seçildi. İran Anayasası o zaman, daha düşük dini rütbeli bir kişinin dini lider olarak görev yapabilmesi için değiştirildi. İran yönetim sistemine göre, dini lider, silahlı kuvvetlerin yüce başkomutanı olup, savaş ilan etme yetkisine, askeri komutanlar ve yargıçlar da dahil olmak üzere üst düzey yetkilileri atama veya görevden alma yetkisine sahiptir. Görüşleri açısından Hamanei, sertlik yanlısı bir muhafazakar ve Batı karşıtı bir isimdir. Hamanei'nin eşi Meşhedli dini bir aileden gelmekte olup kamuoyunda nadiren görünmektedir. Kendisinin dört oğlu ve iki kızı olmak üzere altı çocuğu bulunmaktadır. Oğlu Müçteba Hamanei de özellikle Devrim Muhafızları (IRCG) ve ruhban sınıfı içinde İran'daki gerçekliği şekillendiren bir isimdir. Hamanei ailesi genellikle gözlerden uzak dururken, yıllar içinde yolsuzluk ve ayrıcalık iddiaları da ortaya atılmıştır. Hamanei'nin yaşı (86'sını dolduruyor) ve kötüleşen sağlığı nedeniyle, dini liderin halefi konusundaki tartışmalar yoğunlaşmıştır. Merhum Şah'ın sürgündeki oğlu Rıza Pehlevi, İran İslam Cumhuriyeti'nin yüksek sesli bir eleştirmeni ve seküler demokrasinin savunucusudur. Hamanei onu, Batı tarafından desteklenen karşı devrimin sembolü olarak görmekte ve sürgündeki kişileri hain veya yabancı ajanlar olarak sık sık kınamaktadır. Pehlevi, İran'da şiddet içermeyen bir rejim değişikliği çağrısında bulunmuş ve muhalif güçleri birleştirmek istediğini belirtmiştir. Hamanei rejimi ise onu önemsiz ve İran kamuoyundan kopuk olarak nitelendirmiştir. İran Cumhurbaşkanı olduğu dönemde Hamanei, Yugoslavya'ya resmi bir ziyarette bulundu. En yüksek devlet töreniyle dönemin Yugoslavya Sosyalist Federal Cumhuriyeti (YSFC) Başkanlık Konseyi Başkanı Raif Dizdarević tarafından karşılandı. Yaklaşık 21 yıl sonra, 2009'da bir paylaşımında bu ziyarete değinen Hamanei, sıcak ve büyük bir saygıyla karşılandığını belirtti. Ancak Yugoslavya'nın Bağlantısızlar Hareketi üyesi olmasına rağmen, büyük ısrarına rağmen İslam Cumhuriyeti İran'a tüfek ve tank gibi konvansiyonel silah satmayı reddettiğini kaydetti.