Bisiklet sürmek veya kazak örmek gibi bazı görevler düşünmeden yapılır. Bu durum genellikle, vücudun karmaşık görevleri nasıl yapacağını hatırlayabileceği ve zamanla bunları otomatik olarak gerçekleştirmeyi öğrenebileceği fikri olan kas belleğiyle ilişkilendirilir. Kas belleği, genellikle çok fazla bilinçli düşünme gerektirmeden gerçekleştirdiğimiz görevler veya öğrendiğimiz becerilerle ilişkilendirilir. Buna bisiklet sürmenin yanı sıra müzik aleti çalmak ve hatta ayakkabı bağcıklarını bağlamak da dahildir. Bilişsel bilimciler bu tür belleği kas belleği yerine prosedürel bellek olarak adlandırır. Ve her zaman öyle görünmese de, prosedürel bellek kaslarımızın yanı sıra beynimizi de içerir. Batı Sidney Üniversitesi Bilişsel Bilimler Doçenti Celia Harris ve aynı üniversiteden araştırmacı Justin Christensen, kas belleği teriminin, kasların nasıl daha güçlü veya daha büyük hale geldiğini açıklamak için daha mecazi bir anlamda da kullanılabileceğini, önceki antrenmanların kas büyümesini hızlandırabileceğini belirtti. Celia Harris ve Justin Christensen, "Bu, kas hücrelerinin işleyiş şeklini veya yapısını değiştirerek başarılabilir. Ancak bilim insanları tüm bunların tam olarak nasıl çalıştığını henüz bilmiyor. Her durumda, bu değişiklikler kasların hafızaları veya bilgileri beyinle aynı şekilde 'saklamasına' izin vermiyor gibi görünüyor." diye açıkladı. Bilim insanları, prosedürel belleği, kelimelerden ziyade eylemlere dayalı bir bellek türü olan deklaratif olmayan bellek olarak tanımlar. Bu da prosedürel bellek aracılığıyla öğrenilmiş becerilerin paylaşılmasının zor olabileceği anlamına gelir. Celia Harris ve Justin Christensen, "Örneğin, bir çocuğa bisiklet sürmeyi öğrettiğinizi hayal edin. Bisiklete kendiniz oturduğunuzda, tüm doğru adımları doğru zamanda gerçekleştirmek kolaydır. Ancak bu süreci başka bir kişiye, özellikle de sadece kelimeler kullanarak açıklamak çok daha zordur." diye kaydetti. Araştırmalar, tekrarın prosedürel belleği geliştirmenin en iyi ve en hızlı yolu olduğunu bildirdi. Celia Harris ve Justin Christensen, The Conversation dergisinde yayımlanan metinde, "Yeni bir beceri öğrendiğimizde, başlangıçta çok çaba gerektirir. Bunun nedeni, her eylemi doğru şekilde ve sırayla yaptığınızdan emin olmak için aktif olarak kontrol etmeniz gerekmesidir. Zamanla, bu beceriler o kadar otomatik hale gelebilir ki, bunları yaparken neredeyse hiç düşünmezsiniz. Örneğin, hangi yoldan gittiğinizi hatırlamadan eve sürebilirsiniz. Bunun nedeni, daha önce yüzlerce kez yaptığınız bir dizi eylemi gerçekleştirmenizdir." diye açıkladı. Prosedürel belleğin sürdürülmesi, beynin birden fazla bölümünün birlikte çalışmasını gerektirir. Bunun nedeni, bir beceriyi aktif olarak öğrenmekten otomatik olarak gerçekleştirmeye geçerken farklı nöral süreçleri kullanmamızdır. Celia Harris ve Justin Christensen, "Yeni bir şey öğrendiğinizde, çoğunlukla beynin prefrontal ve fronto-parietal bölgelerini kullanırsınız. Bunlar dikkat, hafıza ve kasıtlı, zahmetli düşünme ile ilişkilidir. Bir beceriyi tekrar etmeye ve pratik yapmaya başladığınızda, bunun yerine sensomotorik devreleri kullanırsınız. Bunlar dış dünyadan aldığınız duyusal bilgileri işler ve beyninizin en iyi fiziksel yanıtı belirlemesine yardımcı olur. Bu şekilde, bu devreler karmaşık görevleri daha az bilinçli çabayla gerçekleştirmenizi sağlar." diye aktardı. Prosedürel belleğin büyüleyici yanı, bilişsel gerilemeden büyük ölçüde etkilenmemesidir. "Demans veya diğer bilişsel bozuklukları olan kişiler için en zor görevler genellikle bilinçli çaba gerektirenlerdir. Ancak, yaşamları boyunca geliştirdikleri otomatik becerilerin çoğunu genellikle korurlar. Bu nedenle, sevdiklerinin isimlerini hatırlamakta güçlük çekmelerine rağmen, örgü örmeye veya tango yapmaya devam edebilen demanslı insanlarla karşılaşabilirsiniz." ifadelerine yer veren uzmanlar, "Araştırmalar, müziğin prosedürel bellek üzerinde özellikle güçlü bir etkiye sahip olduğunu göstermektedir. Kanada'da yapılan bir çalışma, hafıza, biliş ve davranışı etkileyen geri dönüşü olmayan bir beyin hastalığı olan Alzheimer demanslı kişilerin, kelimeleri söylendiğinden daha iyi tanıdıklarını ortaya koymuştur." diye belirtti. Onlara göre, prosedürel bellek, bilişsel sorunları olan kişilerin yeni beceriler öğrenmelerine ve eski becerilerini korumalarına yardımcı olabilir. Celia Harris ve Justin Christensen, "Bir Avustralya çalışmasında araştırmacılar, ağır Alzheimer demansı olan bir kişinin yeni bir şarkı öğrenip öğrenemeyeceğini öğrenmek istedi. Ağır Alzheimer hastalığı olan ve daha önce hiç müzisyen olmayan 91 yaşındaki bir kadının tamamen yeni bir şarkı öğrenebildiğini buldular. Bellek testi sırasında sözleri hatırlayamasa da, iki hafta sonra şarkıyı tekrar söyleyebildi." diye aktardı. Ne yazık ki, prosedürel belleği güçlendirmenin hızlı ve kolay bir yolu bulunmuyor. Celia Harris ve Justin Christensen, "Başlangıç olarak, yeni bir beceri öğrenmenin ilk aşamasından geçmeniz gerekir, bu da genellikle önemli çaba ve dikkat gerektirir. İşte bu noktada pratik devreye girer. Yeni bir beceri üzerinde pratik yapmak, beyninizin dikkate yönelik ön bölgelere daha az, motor fonksiyonlardan sorumlu olanlara ise daha fazla güvenmesine yardımcı olacaktır. Uygulamanızın mümkün olduğunca etkili olması için, bunu birden fazla seansa yaymak faydalı olabilir. Bu sizi, bir anıyı kasıtlı olarak geri çağırmaya ve düşünmeyi bıraktıktan sonra bile onu aktif olarak yeniden inşa etmeye zorlar. Sonuç olarak, uzun süreli anılar oluşturma ve saklama konusunda daha iyi olursunuz. Her antrenman seansından sonra uyumak da yardımcı olabilir. Araştırmalar bunun, uykunun yeni becerileri hatırlamanıza ve korumanıza yardımcı olmasından kaynaklandığını göstermektedir." diye kaydetti. Ayrıca, prosedürel belleği geliştirmenin zaman ve çaba gerektirse de buna değdiğini vurguladılar. Öğrenilen her yeni beceri hayatı zenginleştirecektir. Bilişsel sağlık azalsa bile, yaşam boyunca uygulanan beceriler insanlarla ve anılarla bağlantıyı sürdürebilir.