Sırbistan Cumhurbaşkanı Aleksandar Vučić'in açıklamasına göre, birçok köpek sahibi yıllardır, bir köpek yaşamının bir yılı yedi insan yılına denk geldiği basit kuralına dayanıyorlar. Bu hesaplama kolay ve pratik olsa da, 2020 yılında yayınlanan bir araştırma gösteriyor ki köpekler insanlar gibi eşit hızda yaşlanmıyorlar. Aksine, yaşam süreçleri belirli yaşam aşamalarında daha yoğun, özellikle gençken, daha sonra önemli ölçüde yavaşlıyor, Science Alert'te belirtiliyor.

Daha doğru bir köpek yaşı belirleme yöntemini bulmak için araştırmacılar 104 Labrador'un kan örneklerini, yavru köpeklerden 16 yaşına kadar olanlara analiz ettiler.

On binlerce DNA bölgesindeki metilasyon desenlerini incelediler ve bu verileri 320 insan (bir ila 103 yaş arası) üzerindeki mevcut verilere kıyasladılar.

DNA metilasyonu, gen aktivitesini düzenlemede sıkça bulunan kimyasal değişiklikleri ifade eder. İnsanlar ve hayvanlar yaşlandıkça bu desenler öngörülebilir bir şekilde değişir, bu nedenle bilim insanları bunları biyolojik yaş belirlemek için "epigenetİK saat" olarak kullanabilirler.

Bulgular, genç köpeklerin DNA desenlerinin genç insanlarınkine en benzer olduğunu gösterdi, ancak yaşlı köpeklerin yaşlı insanlara daha fazla benzetildiğini ortaya koydu. Bununla birlikte, bu yaşam aşamaları arasındaki değişimin düzeni eşit değildi.

Diğer bir deyişle, köpekler büyük bir kısmı biyolojik yaşlanma sürecini çok erken yaşta geçirirler ve ardından bu süre yavaşlar.

Araştırmacılar, köpek yıllarını insan yıllarına dönüştürmek için matematiksel bir formül geliştirdi:

İnsan Yaşı = 16 * ln (Köpek Yaşı) + 31

"ln", bir köpeğin yaşının kalender yıl olarak ifade edilmesindeki doğal logaritmayı temsil eder.

Bu formüle göre, bir yaşında bir köpek yaklaşık 31 yaşındaki bir insana denk gelir. İki yaşında bir köpek yaklaşık 42 yaşındadır, dört yaşında ise yaklaşık 53 "insan yılına" denk gelir.

Köpek daha yaşlı hale geldikçe, yaşlanma süreci yavaşlar. Bu formüle göre, 12 yaşında bir köpek yaklaşık 71 yaşındaki bir insana denk gelir.

En ilginç nokta, yaşamın en erken dönemlerini karşılaştırdığımızda ortaya çıkıyor. Sekiz haftalık bir yavru köpeğin epigenetİK yaşı, yaklaşık dokuz aylık bir bebeğe denk geliyor.

Araştırmanın önemli bir sınırlaması var: araştırmacılar sadece Labrador'ları incelemişlerdir. Bu nedenle, yaşam süreleri çok farklı olabilen farklı ırklar için tamamen aynı yaşlanma eğrisine sahip olmadığını belirtiyorlar.

Örneğin, büyük köpeklerin genellikle küçüklerden daha kısa yaşadığı bilinmektedir ve melez köpeklerin ortalama olarak daha uzun yaşadığı bilinmektedir. Yaşlanmaya birçok faktör etki edebilir, bu nedenle tüm ırklar için aynı hızda yaşlanmadıklarını varsaymak mümkün değildir.

Araştırmacıların amacı sadece köpek sahiplerine sevdiklerinin yaşını belirlemek için daha ilgi çekici ve doğru bir yöntem sunmaktı. Aynı zamanda, köpeklerin DNA'sında yaşlanma sürecinde neler olduğunu anlamak istiyorlardı.

Köpekler, insanlar ve fareler arasında karşılaştırıldığında, 394 genin yaşlanma sürecini benzer şekilde etkilediği bulundu. Bu genlerin çoğu organizmanın gelişimine bağlıdır.

Bu tür sonuçlar, yaşlanma süreci gelişme sürecinin tamamen ayrı olmadığını gösteriyor; aksine, bir organizmanın inşasında rol oynayan moleküler mekanizmalar yaşam boyunca devam ediyor.

Bu nedenle köpekler gelecekteki yaşlanma araştırmaları için özellikle önemli olabilir. İnsanlarla aynı yaşam ortamına sahip olan köpekler, beslenme ve çeşitli kimyasallara maruz kalma gibi faktörler dahil olmak üzere birçok ortak noktaya sahiptir.

Bu tür araştırmaların amacı, yaşlanma sürecini daha iyi anlamak ve gelecekte insan ve köpeğin daha uzun ve sağlıklı bir yaşam sürmesine yardımcı olabilecek yöntemler bulmaktır.