Vanredna profesör ve Felsefe Fakültesi öğretim üyesi Jelena Kleut, Novi Sad'daki öğrenci protestosunda Trg Slobode'de toplanan vatandaşlara hitap etti. Senato, Kleut'u profesör unvanına atamadı ve bu nedenle işine son verildi. Protestoya katılan birkaç bin kişi, Kleut'un adını haykırarak destek verdi. Kleut, "Sevgili başkaldırmış vatandaşlar, sevgili başkaldırmış kadınlar. 1 Kasım'dan sonra ayağa kalktık ve acı, inanamama ve öfkemizi paylaştık. Öfkemiz, kayıtsızlık ve yolsuzluk nedeniyle 16 canın kesilmesidir. Bu uyanışın liderliğini üstlenen öğrencilerimiz, güvenli demir yolları ve istasyonların bulunduğu başka bir ülkeye gidebilecek bir nesil olmalarına rağmen, burada kalarak ülkelerini güvenli ve yaşanabilir kılmayı tercih ettiler. Sevgili öğrenciler, bir yıldan fazla bir süre önce, böyle bir ülkenin mümkün olduğu umudunu yeniden canlandırdınız. Ancak bu rejim umutla barışmıyor. Yarın 18 Ocak; bu, Özgür Üniversite'nin ilk büyük toplanma yıldönümü. O gün 4000 kişi olarak Akademik Sanatlar'dan Kampüs'e 4000 adım attık. Belgrad'da bir öğrenciyi öldürmeye yönelik yine bir saldırı ve tabloid medyada baskı ve hedef gösterme, güvenlik güçleri tarafından korkutma dolayısıyla öfkeliydik. Rektör Dejan Madić'in öğrencilere karşı onursuz tavrı ve akademik olmayan davranışlarına karşı da öfkeliydik. Geçen yıl içinde, öğrencilerimiz umudu bütün Sırbistan'a yaydı; bu umudu iki tekerlekle ve yaralı bacaklarıyla taşıdılar, 13.000'den fazla toplantıda cömertçe paylaştılar. Otoriter baskıcı rejim, en çok umuttan korkuyor ve bu nedenle umut büyüdükçe baskı da arttı. Gece karanlığında çene kırdılar, şiddet uygulayanları kahraman ilan ettiler. Tecavüzle tehdit ettiler ve daha sonra bu zalimleri en yüksek görevlere atadılar. Toplanan vatandaşlara ses bombaları ve göz yaşartıcı gazla karşılık verdiler. Öğrencilerin getirdiği umudu, rejim, anayasal düzen tehdit olarak görüyor ve asılsız bir şekilde öğrencileri suçluyor. Rejim, öğrencilerin ülkeyi doldurduğu umudu hapseden, ev hapsine, kaçışa ya da cezaevine mahkum eden bir sistem. Novi Sad Üniversitesi, umudun kaynağıdır. Bu nedenle, Madić ve dekana yardımcı olan güvenlik güçleri, bizi neredeyse bir ay boyunca işgal altında tuttu. Üniversiteden bizi atmaya çalışıyorlar, böylece orada sadece emir altında çalışanlar kalacak. Ancak bütün bu baskıya rağmen, rejim umudu söndüremedi. Bugün, ilk öğretim yürüyüşünün üzerinden bir yıl geçti ve üniversitelerdeki çalışanlar olarak, öğrencilerimizin yanındayız. Onlarla birlikte yan yana durduğumuz için, maaşlarımız düştü, incelemelere tabi tutulduk ve tabloidlerde karalandık. Bir gün, rejimi tarihe gömüp, umudumuzu, şiddeti işleyenlerin ve özellikle üniversiteye yönelik olanların sorumluluğu talep edeceğiz. Özellikle, üniversitenin özerkliğini zayıflatanların hesap vermesini isteyeceğiz. Sonuç olarak, biraz önce iddia edilen akademik unvanı elde etmesem de ve öğrencilerimin gülümseyerek girdikleri dersliklerimin benden alınmasına rağmen, hâlâ sizinle birlikteyim. Birlikte adalet talep ediyorum. İster işim olsun, ister olmasın, birlikte – zafer için yürüyoruz!"