Küresel gübre kıtlığı şikayetleri, ekim sezonu öncesinde yoğunlaştı. Tarım uzmanları, bu kıtlığın gıda fiyatlarında artışa neden olabileceğini vurguladı. Tedarik zinciri aksaklıkları, özellikle Orta Doğu ve Rusya'dan gübre ithalatına bağımlı olan Afrika genelinde hissedildiğini kaydetti. Hindistan çiftçilerin maliyetlerini hafifletmek için sübvansiyonlar uygularken, Rusya iç piyasayı koruma amacıyla azotlu gübre ihracatının bir kısmını durdurduğunu bildirdi. Doğalgaz, gübre üretimi için kritik öneme sahiptir. Haber-Bosch süreciyle amonyak elde edildiğinden, doğalgaz fiyatlarındaki her artış gübre fiyatlarını doğrudan etkilemektedir. Rusya'nın hem gaz hem de gübrede en büyük üreticilerden biri olması, savaş ve altyapıdaki aksaklıkların üretim ve ihracatı olumsuz etkilemesine neden olduğunu uzmanlar kaydetti. Sırbistan'ın bu küresel hareketlerden etkilenip etkilenmeyeceği ve gıda fiyatlarında bir artış beklenip beklenmeyeceği sorusu gündeme geldi. Belgrad Ziraat Fakültesi Agrobiznes Yönetimi Bölüm Başkanı Zoran Rajić, Sırbistan'ın geçen yıl yaklaşık 1.2 milyon ton farklı gübre türü ithal ettiğini açıkladı. Rajić, ithalatın bir kısmının İran'dan, yaklaşık 100 bin ton civarında olduğunu ancak bunun gübre türüne ve pazar kaynağına bağlı olduğunu belirtti. Rajić, Sırbistan'ın azotlu gübre tedariği için Rusya pazarına önemli ölçüde bağımlı olduğunu ve mevcut koşullarda bunun bir sorun teşkil ettiğini özellikle vurguladı. Fosforlu gübrelerde ise boğazlardan yapılan taşımacılıkta aksaklıklar yaşandığını ifade etti. Ayrıca Sırbistan'ın geçen yıl yaklaşık 105 bin ton üre ithal ettiğini aktardı. Uzun yıllardır tarım muhabirliği yapan Uroš Davidović ise bu yılın ilk iki buçuk ayında yaklaşık 43 bin ton gübre ithal edildiğini, bunun belirli miktarların zamanında sağlandığını gösterdiğini kaydetti. Ancak Davidović, asıl sorunun sonbaharda, yeni miktarların temin edilmesi gerektiğinde ortaya çıkabileceğini belirtti. Davidović, tüccarların gübreyi hala iyi bir kar marjıyla satsalar da, fiyatlar yüksek olduğu için yeni sipariş verme konusunda isteksiz davrandıklarını dile getirdi. Davidović, yeni gübre alımında büyük bir risk olduğunu, çünkü fiyatların yüksek ve istikrarsız olması nedeniyle satın alma sonrasında düşebileceği endişesinin bulunduğunu vurguladı. Ancak fiyatların düşme olasılığının düşük olduğunu, üreticiler ve tüccarlar arasındaki bu 'oyunda' kimin ilk taviz vereceğinin önemli olduğunu aktardı. Davidović, ithalatçıların sonbahar ve gelecek ilkbahar için ithal edecekleri gübre miktarını azaltabileceklerini de sözlerine ekledi. Zoran Rajić, gübre fiyatlarındaki artışın kaçınılmaz olarak gıda fiyatlarının yükselmesine yol açtığını ve bunun uzun yıllardır süren düşüş trendini sonlandırdığını bildirdi. Rajić, bu tür gelişmelerin sadece halkın yaşam standardını değil, aynı zamanda azalan tüketimi de etkilediğini, artan maliyetlerin ise üretimi daha da zorlaştırdığını belirtti. Bu durumun, gıda fiyatlarındaki artış ve tüketimdeki düşüşün birbirini güçlendirdiği kapalı bir döngü oluşturduğunu açıkladı. Uroš Davidović ise, buğday gibi temel hammaddelerin fiyatındaki yüzde 15'lik bir artışın, nihai ürünlerin fiyatlarında otomatik ve orantılı bir artış anlamına gelmediğini vurguladı. Hammaddenin gıda ürününün nihai maliyetindeki payının sınırlı olduğunu, dolayısıyla buğday fiyatındaki büyük bir sıçramanın ekmek veya unlu mamul gibi ürünlerin fiyatında yalnızca minimal bir artışa yol açacağını kaydetti. Davidović, olası gıda fiyat artışlarının esas olarak diğer maliyetler – taşıma, enerji, lojistik ve genel enflasyon – üzerinden yansıyacağını, doğrudan hammadde fiyatı üzerinden gerçekleşmeyeceğini belirtti. Özellikle gübre üretiminde doğalgazın rolüne dikkat çekerek, bir ton üre üretimi için büyük miktarda doğalgaz gerektiğini, bu nedenle enerji fiyatlarındaki her artışın tüm zinciri etkilediğini ve enflasyonist baskılara katkıda bulunduğunu ifade etti.