Sırbistanlı Marko, 48 yaşında olmasına rağmen uluslararası akranlarıyla ilk temaslarını hâlâ net bir şekilde hatırladığını belirtti. Gönüllülük fırsatı bulduğunda her şeyin başladığını aktaran Marko, dans kulübünden arkadaşlarıyla birlikte bir yarışma için gelen yirmi akranını ağırladığını kaydetti. Bu deneyim sayesinde uzun süredir sevdiği İtalyancayı pratik etme şansı bulduğunu ve hâlâ görüştüğü en iyi arkadaşlarından biriyle tanıştığını açıkladı. Marko, adaşı olan arkadaşının “fenomenal bir kişilik” olduğunu ve ayda en az bir kez görüştüklerini belirtti. Arkadaşının düğününe katıldığını, kendisinin birkaç kez onun ailesiyle tatil yaptığını ve arkadaşının sık sık Belgrad'a geldiğini ve şehri sevdiğini aktardı. Bu ilk gönüllülük deneyimlerinden eğlenceli anılarını da kaydetti. Birkaç yıl sonra bu ikiliye Mısırlı bir arkadaşın katıldığını belirten Marko, adaşı Markos'u bir yıl Hurghada'da çocukları eğlendirmek için gönüllü olmaya ikna ettiğini açıkladı. Çocuklarla eğlendiklerini, üç öğün yemek ve deniz kenarında konaklama imkanına sahip olduklarını kaydeden Marko, harçlıklarının az olmasına rağmen kendisinin ve arkadaşının paraya bakmadığını, sadece yaz tatili için bir seçenek aradıklarını vurguladı. Yusuf'u tanıdığı en duygusal, şaka yapma fırsatını kaçırmayan ve yirmi yıl sonra bile ilk gördüğü zamanki gibi görünen neşeli bir insan olarak tanımladığını aktaran Marko, iki Markos ile birlikte çocukları eğlendirirken yakınlaştıklarını belirtti. Marko'nun ayakkabıları marketin ortasında parçalandığında Yusuf'un kendi sandaletlerini çıkarıp ona vermesi üzerine, Marko'nun Yusuf ile asla bağlantıyı koparmayacağını anladığını kaydetti. Dışa dönük ve spontan biri olan Marko'nun kendisini ruhen bir gönüllü olarak gördüğünü belirtti. Tahmin edilemeyen seyahatler, dünyanın dört bir yanından insanlarla tanışmak ve topluma yardım etmek onun yaşam biçimi olduğunu aktardı. Öğrenci gönüllü organizasyonunun bir koluna ait olan Avustralyalı Andrew'un da böyle bir karakter taşıdığını ve Marko'nun onu kendi dairesinde ağırladığını kaydetti. Yıllar sonra binlerce kilometre ve farklı zaman dilimleriyle ayrılmış olsalar da, Marko ve Andrew'un nadiren görüştüğünü ve daha da nadir görüştüğünü ancak bu konuşmaların “altın değerinde” olduğunu vurguladı. Aynı organizasyonda Marko'nun, Chicago'dan Amerikalı Holly ve Mumbai'den Hintli Anjali ile tanıştığı belirtildi. Onlarla bir gönüllülük fuarında, stantlar, el ilanları, bayraklar ve dünyanın her yerinden gelen sesler arasında bir araya geldiğini kaydetti. Marko, “Bu ikili hiç ayrılmazdı ve o kadar farklıydılar ki” diyerek, Anjali'nin uzun boylu, gürültülü ve direkt bir kadın olduğunu, gruba liderlik ettiğini ve sesini yükselttiğinde herkesin ne yapacağını hemen anladığını aktardı. Holly'nin ise onunla birlikte gidip yardım ettiğini, narin ve kibar olduğunu, birbirlerini mükemmel bir şekilde tamamladıklarını belirtti. Fuarın çok hızlı geçtiğini ancak dostluklarının sürdüğünü kaydeden Marko, sosyal medya çağında kolayca bir grup sohbeti oluşturduklarını ve burada memler paylaştıklarını, dünya ve kişisel yaşam haberleri hakkında yorum yaptıklarını açıkladı. Marko, annesinin kendisini neredeyse zorla dansa yazdırmamış olsaydı hayatının nasıl olacağını hayal bile edemediğini belirtti. Gönüllülükten edindiği anıların sahip olduğu en güzel şeyler olduğunu vurgulayan Marko, gönüllülüğün amacının sadece bir görev organize etmek, yardım etmek veya tamamlamak olmadığını, asıl önemli olanın bir turist gibi değil, yerel biri gibi başkasının dünyasına girmek ve aynı zamanda birine evinizin ve kalbinizin kapılarını açmak olduğunu açıkladı. Bunun zamanla solmayan bir zenginlik olduğunu da vurguladı.