Sırbistan'ın güneyindeki Vranje kentine yaklaşık 20 kilometre mesafedeki Gradnja köyüne dönen Milan Stojić, babasından kalan arazide organik sebze üretimi ve keçi peynirciliğine başladı.

Stojić, liseyi bitirdikten sonra Belgrad'a giderek çeşitli işlerde çalıştı. Daha sonra Aynaroz'daki (Kutsal Dağ) Hilandar Manastırı'na geçen Stojić, burada aşçı yardımcılığı ve tarım işlerinde görev aldı. Bu dönemde edindiği deneyimlerin yaşamına bakışını değiştirdiğini belirten Stojić, köyüne dönme kararı aldı.

Dönüşünün ardından onarım bekleyen baba evinde yaşamaya başlayan Stojić, önce bir sera kurarak organik sebze üretimine girişti. Ardından köyün dağlık otlaklarını değerlendirmeye karar veren genç çiftçi, altı keçiyle başladığı hayvancılıkta sürüsünü yaklaşık 50 başa çıkardı. Keçi sütünden taze ve tam yağlı peynir ile krem peynir üreten Stojić, kış için 147 balya saman hazırladığını, ancak yaklaşık 500 balyaya daha ihtiyaç duyduğunu aktardı.

Babasına ait eski ahırın çöktüğünü, bu nedenle evin bir odasını yavrulara ayırmak zorunda kaldığını belirten Stojić, işlevsel bir ahır, onarılmış bir ev ve peynir üretimi için uygun bir alan istediğini söyledi. Stojić, bu koşullar sağlandığında sürüsünü büyütmeyi, kendi emeğiyle geçinmeyi ve aile kurmayı hedeflediğini ifade etti.

Stojić'in hikâyesi, Sırbistan kırsalından kentlere göçün yoğun olduğu bir dönemde köye dönüş yapan genç çiftçilerden birinin deneyimini yansıtıyor.