İsveç Finans Piyasaları Bakanı Niklas Vikman, ülkesinin emeklilik sistemini devlet ödemelerine daha az, sermaye piyasalarının hareketlerine ise daha çok bağımlı hale getirecek yeni bir modelin uygulamaya konulmasını vurguladı. Vikman, bu tür yapılandırılmış emeklilik sistemlerine sahip ülkelerin, Hırvatistan gibi klasik kuşaklar arası dayanışma sistemlerinin egemen olduğu ülkelere kıyasla emeklilik için daha fazla fon üretebildiğini kaydetti. Poslovni dnevnik'in bildirdiğine göre, Avrupa Birliği'nin (AB) 27 ayrı yerine tek bir sermaye piyasası oluşturma ısrarı, bankalara olan bağımlılığı azaltacak ve hisse senedi ile sermaye piyasaları aracılığıyla sınır ötesi finansmana erişimi iyileştirecek. Bu kapsamda Vikman'ın önerisi, Avrupa kurumları tarafından ciddi şekilde değerlendirilecek. İsveç Finans Piyasaları Bakanı Niklas Vikman, Avrupa ülkelerini sermaye piyasalarını güçlendirmek amacıyla emeklilik sistemlerini harekete geçirmeye çağırdı. Bakan Vikman, "Avrupa genelindeki ortaklarımızı, kuşaklar arası dayanışma sistemlerinin payının daha az, sermaye ile finanse edilen sistemlerin payının ise daha fazla olması gerektiğine ikna etmeliyiz" diye açıkladı. Ayrıca, büyük AB üye ülkelerini kendi emeklilik sistemlerini reforme etmeye davet ettiğini belirtti. OECD verilerine göre, 2022'den 2024'e kadar İsveç, Danimarka ve Hollanda'nın AB'de biriken emeklilik tasarruflarının yaklaşık üçte ikisini elinde tuttuğu, kuşaklar arası dayanışma sistemine sahip ülkelerin ise sadece yüzde 22'sini oluşturduğu bildirildi. İsveç, Finlandiya, Danimarka ve Hollanda'nın, vatandaşların katkılarının bir kısmının finansal varlıklara yatırıldığı emeklilik sistemlerine sahip olduğu belirtildi. Bu durum, gelecekteki emekli maaşlarının birikmiş varlıklardan ve bunların yatırım getirilerinden ödenmesini sağlıyor. İsveç emeklilik sistemi, devlet emeklilik ödemelerine, yani kuşaklar arası dayanışma sistemine daha az bağımlı iken, ek emeklilik ve emeklilik tasarrufunu daha fazla teşvik ediyor. Moje vreme portalının aktardığına göre, ortalama bir İsveç vatandaşının emekli maaşı üç farklı kaynaktan geliyor. Temelini, vergiler ve katkı paylarından finanse edilen yüzde 18,5 oranındaki kamu emekliliği oluşturuyor. Ancak bu, Hırvatistan'daki gibi saf bir kuşaklar arası dayanışma sistemi değil. Katkının yüzde 16'sı bu sisteme giderken, kalan yüzde 2,5'i bireysel kapitalize edilmiş tasarruf sistemine aktarılıyor. Burada vatandaşlar, yatırım yapmak istedikleri fonu seçebilir veya parayı devlete ait AP7 Såfa fonunda bırakabilirler. Bu, Hırvatistan emeklilik sistemiyle karşılaştırıldığında birinci ve ikinci sütunun pratik bir kombinasyonunu oluşturuyor. İkinci olarak, genellikle toplu sözleşmelerle belirlenen ek işveren katkıları olan profesyonel emeklilik geliyor. Kamu emekliliği sınırlı olduğundan, maaş ne kadar yüksek olursa, profesyonel emeklilik o kadar önemli hale geliyor. İşverenler genellikle farkı telafi ederek çoğu İsveçli emeklinin yaşam standardını belirliyor. İsveç emekliliğini oluşturan üçüncü element, Hırvatistan'daki üçüncü sütunla pratik olarak aynıdır. Bu, yüksek profesyonel emekliliği olmayan veya yaşlılıklarında gelirlerini artırmak isteyenler için önemli olan gönüllü emeklilik tasarrufudur. Ayrıca, İsveç emeklilik sisteminin Hırvatistan'dakiyle benzer prensiplerle çalıştığı belirtilmelidir. Daha uzun çalışma süresi ve daha yüksek maaşlar, daha yüksek emekli maaşı anlamına geliyor; bireylerin emekli maaşları cezalandırılabilir veya artırılabilir. Ancak Hırvatistan'dan farklı olarak İsveç'te emekli maaşının miktarı, sermaye piyasalarına, işverenlerin cömertliğine ve her vatandaşın kişisel finansal sorumluluğuna çok daha fazla bağımlı.