Hikaye Danica ile Ljubo Radulović hakkında başlıyor 1971 yılında Beograd'da, o sırada Danica sadece 18, Ljubo ise 19 yaşındaydı. Bir ortaokul basketbol maçında, Ljubo kalabalığın içinde mavi gözlü, zarif bir kız fark etti ve ona "Sadece senin için oynayacağım" diye söyledi.

Ancak birkaç gün sonra, Yılbaşı gecesi sırasında, kader onların hikayesini aşk masalı yerine dramatik bir dönüşüme sürükledi. Ljubo yatağın kenarına oturduğunda, genç "Beogradski Razmaženica", Danica kendini böyle tanımlıyordu, arkadaşının evine gitti ve sessizce dedi:

"Biliyor musun, bu gece beni boğacak gibi hissediyorum, eve gidiyorum."

Çantasını ve paltosunu aldı ve karanlığa kayboldu. Ljubo bunu fark etmedi. Üç gün boyunca kendini toparlamalıydı - hem içki hem de derin boşluk ve hayal kırıklığı nedeniyle. Nerede olduğunu bilmiyordu ve neden gittiğini bilmiyordu.

O gece, bir daha 52 yıl boyunca birbirlerini görmeyeceklerini asla tahmin edemediler. Bu yıllarda Ljubo her gün Beograd'daki Kosovska Caddesi'nden araba kullanıyordu. Sadece bir okulun yanında, numarası 45 olan bir yere odaklanıyordu. Orası onun tek hatırladığı yerdi.

Her seferinde bu caddede geçerken, anıları geri dönüyordu. Danica'nın nerede olduğunu, ne yaptığını veya onu bir daha göreceğini bilmiyordu. Hayat onları tamamen farklı yollara sürüklemişti; Danica uzun bir evlilik geçirmiş ve dul kaldıktan sonra yasını yaktıktan sonra Facebook üzerinden ona ulaşarak buluşmak istediğini söyledi:

"Bir kafede buluşalım, konuşalım ve sana sonunda büyük bir özür dileyelim."

Ljubo, onu tanıdığında, çalıştığı yere yakın Knez Mihailova Caddesi'nde bir kafede buluşmayı teklif etti. Tam 52 yıl sonra tekrar karşılaştılar. Her ikisi de değişmişlerdi ama Ljubo Danica'nın gözlerindeki aynı parıltıyı, bakışını ve güzelliğini gördü. Danica ise Ljubo'nun karakteristik ve benzersiz gülümsemesini tanıdı. İki saat süren canlı sohbet, arkalarında kalan hayatları paylaşarak hızla bir öğle yemeğine dönüştü, yürüyüşe dönüştü ve sonunda seyahatlere dönüştü.

Bir uçuştan önce Danica ultimatum verdi:

"Ljubo, bugün ya bitiriyoruz ya başlıyoruz. Üçüncü seçenek yok. Bu ya son ya da başlangıç." dedi. Aşklarını RTCG'nin "Gledajmo se" programında itiraf ettiler.

Bu, Bar'daki gerçek hayat hikayelerinin başlangıcı oldu. Çocukluğunda birçok masal okuyan Ljubo, 80 yaşlarında gerçek prensesini bulduğunu fark etti ve asla geç kalmadığını söyledi.

Kırmızı halıları 17 Mayıs'ta, tüm Avrupa'dan gelen arkadaşlarıyla çevrili Bar'daki Sveti Jovan Vladimir kilisesinde evlendiler. Ljubo bazen 1971 yılında birlikte kalmamış olmalarından dolayı üzgün olsa da Danica akıllıca vurgu yapıyor:

"Şimdi önemli olan birbirimizin yanında olmak ve zamanı kaliteli geçirmek." dedi.

Artık 80'lerinin başında (Ljubo 73 yaşında), birbirlerine derin ve kopmaz bir ruhani bağ hissediyorlar. Danica gece yarısı uyanıp sadece nefesine bakarak Ljubo'nun durumunu anlıyor. Ljubo ise gerçek aşkı her dokunuşta ve kucaklaşmada görüyor.

Ljubo'nun kızı sayesinde ilk yıl tanışma yılı, ikinci yıl uyum yılı, üçüncü yıl rutin yılı oldu. İkisi için de maddi şeyler, para, altın, evler ve arabalar önemsizdi; ruhu sonsuza dek sadece aşk taşıyordu.

Ljubo ona günde 10 kez "Seni seviyorum" diyor, Danica ise gülümseyerek:

"Bugün önemli çünkü bugün asla tekrar olmayacak ve daha önce hiç olmadı... Benim için daha mutlu olabileceğimi hayal edemiyorum." diye bitiriyor.