Sırbistan’ın Požega yakınlarında, Kalenići ve Zaselje köyleri arasında bulunan "Petar Leković" ilkokulunda yalnızca bir öğrenci, Nikola Vujić eğitim almaktadır. Okulun mevcut tek öğretmeni Radivoje, Nikola'nın eğitimine devam etmesi için okulu bırakmamaktadır. Nikola, dördüncü sınıfı tamamladığında, bu küçük okulun kapanacağı bildirilmektedir. Nikola'nın derslerinde yalnız başına takvimini düzenlediği ve öğretmeniyle birlikte çalıştığı, her gün okula gelmek için iki kilometre yürüdüğü belirtilmektedir. Annesi Milica Vujić, "Nikola sabah kalkıyor, hazırlanıyor, kitaplarını kendisi topluyor ve eksi havalarda yalnız yürümesin diye bazen onu takip ediyorum," şeklinde bilgi vermiştir. Nikola, öğretmeninin rehberliğinde yalnız çalışma fırsatına sahipken, sosyal ortamın eksikliği üzerine hissettiği bazı zorluklar da bulunmaktadır. Radivoje öğretmen, "Nikola ile çalışmak onun için bir anlamda özel ders deneyimi" vurgusunu yapmaktadır. Okulda geçen yıllar boyunca öğrenci sayısının sürekli azaldığı ve daha önce altı öğrencinin eğitim aldığı belirtilmektedir. Nikola'nın babası Vladan Vujić da bu okulda eğitim gördüğünü ve o dönem daha fazla öğrencinin bulunduğunu ifade etmektedir. Vladan, "Nikola buraya gitmeyi seçti, çünkü öğretmenini seviyor," diye eklemiştir. Ancak Nikola, beşinci sınıftan itibaren Požega'daki ana okula devam etmek zorunda kalacak. Nikola'nın velileri, yeni öğrenci alımlarının azalmasının ardından yaşıtlarının şehirde okula gitmeyi tercih ettiğinden yakınmaktadır. "Çok sayıda öğrenci ilk sınıfa başlayabilecek durumda, fakat ebeveynler çocuklarını köyde değil, şehre göndermeyi tercih ediyor," demiştir Milica. Nikola'nın öğretmeniyle geçirdiği zamanın, yeni okul dönemine en iyi şekilde hazırlanmasına yardımcı olacağı değerlendirilmektedir.