Yazar Çedomir Antić, Blic gazetesi için kaleme aldığı yazıda, Sırbistan'ın Macaristan'dan farklı olduğunu, Sırp halkının yaşadığı tüm zorluklara ve tarihi derslere rağmen Macaristan'daki gibi bir tarihi bilince ve devlet kapasitesine sahip olmadığını belirtti. Antić, Macaristan'ın Trianon Anlaşması'ndan bugüne kadar Batı'nın gözdesi olduğunu kaydetti. Yüz yılı aşkın bir süre önce Macar halkına yapılan gerçek ve büyük ölçüde iddia edilen adaletsizliğin, Orta ve Batı Avrupa'daki eski müttefikleri ve rakipleri tarafından genel bir talihsizliğin parçası olarak algılandığını aktardı. Macar kimliği, kültürü ve bağımsız uluslar arasındaki yerinin hiçbir zaman sorgulanmadığını, yüz yıl boyunca Batı'daki herkes –hem Roosevelt hem de Hitler– tarafından takdir edildiğini ve desteklendiğini vurguladı. Ancak Macarların, 1989 sonrası nüfusları, ekonomileri ve kaynakları Quint devletleriyle kıyaslanamaz olsa da, son kırk yılda büyük ve bağımsız bir devlet gibi davranmadıklarını belirtti. Antić, Macaristan'ın demokratik bir ortamda Fidesz'i kurduğunu ve Orban'ı tüm bir döneme damgasını vuran bir lider haline getirdiğini açıkladı. Orban'ın son seçimlerdeki yenilgisinin sadece Macaristan'ın demokratik bir devlet olduğunu gösterdiğini kaydeden Antić, yolsuz olup olmadığının Macar mahkemeleri tarafından kanıtlanması gerektiğini söyledi. Gezegenin nüfusunun yarısına yönelik soygunlarda, kendi halkını yağmalamaya izin verilebilir bir alternatif görenlerin getirdiği adalete şüpheyle yaklaştığını da sözlerine ekledi. SNS'in aksine Fidesz'in ideolojisi ve bir tür demokratik-ulusal devrim niteliğinde bir parti olduğunu belirten Antić, SNS'in ise 20. yüzyıl doksanlı yıllarında Sırpların uğradığı büyük kayıpların ve adaletsizliklerin rasyonalizasyonu üzerine kurulmuş büyük, geçiş sonrası bir parti olduğunu vurguladı. SNS'in, durumları istikrara kavuşturmayı, devletin dağılmasını (ki bu Almanya ve müttefiklerinin geçici hedefidir) yavaşlatmayı, AB'nin Sırbistan'ı ve Sırpları sistemine eşit üyeler olarak kabul etme konusundaki isteksizliğini rasyonalize etmeyi ve Sırbistan'daki eğitimli kesimin siyaseti zamanla sınıfsal bir olgu dışında farklı algılamayı bırakması gerçeğini hedefleyen bir 'büyük çadır' – herkesi kapsayan bir hareket – olduğunu açıkladı. Orban'ın en büyük dört Avrupa devletinin iradesine aykırı bir politika izlemeye çalıştığını aktaran Antić, ABD ve İtalya yönetimlerinde ideolojik müttefikleri olmasına rağmen kaybettiğini belirtti. Orban'ın yenilmesinin çeşitli nedenleri olduğunu, en önemlisinin ise Macaristan'da neredeyse hiç kimsenin bir hükümetin yenilgisini devlet için telafisi mümkün olmayan bir zarar olarak görmemesi olduğunu vurguladı. Sırbistan ve benzeri Avrupa dışı ülkelerin aksine –özellikle Berlin ve Brüksel'den Bosna-Hersek ve Karadağ'daki Sırplara, Voyvodina, Kosova ve Metohiya'daki Sırbistan'a karşı yürütülen gerçek savaş göz önüne alındığında Sırp davasının benzersizliği düşünüldüğünde– Macarların gönül rahatlığıyla eski Orban destekçilerinin arkasında durabildiklerini kaydetti. Zira Orban'ın yenilgisinden Macaristan'dan çok dünyanın kaybedeceğini belirtti. Antić, Macaristan'da AB, Soros ve benzerlerinin yardımıyla meşru, demokratik ve vatansever bir koalisyonun kurulduğunu ve bu koalisyonun seçimleri kazandığını açıkladı. Sırplara Koštunica'dan sonra bu lüksün tanınmadığını vurguladı. Sırbistan'da seçimlerin sadece öfke ve nefreti meşrulaştırması gerektiğini, iç çatışmaların harabeleri üzerinde mitinglerin, plenyumların, elçiliklerin ve STK sektörünün hükümetleri ve parlamento çoğunluklarını oluşturması gerektiğini belirtti. Üyesi olmadıkları bir topluluğun mahkemelerinin Lahey Tribunalinin yerini alması gerektiğini, hatta böyle bir mahkemenin bile dava açamayacağı ve farklı düşünenlerin söz konusu olduğu durumlarda 'arındırma' (lustrasyon) yapılması gerektiğini aktardı. Vučić hükümetinin seçimlerle, her şeyden önce demokratik bloğun zayıflığıyla kurulduğunu kaydeden Antić, yalnızca mantıksız, oligarşik ve bürokratik AB politikacılarının Orban'ı otoriter bir politikacı olarak gördüğünü belirtti. Macaristan'daki seçim sonuçlarının, bu ülkenin Avrupa ülkelerinin çoğunda olduğu gibi demokratik kurumları bizzat AB bürokrasisi tarafından yozlaştırılan ve yok edilen demokratik bir devlet olduğunu gösterdiğini açıkladı. Sırp halkının kültüründe anarşik bir demokratiklik ile liderlere duyulan sevginin alışılmadık bir birleşimini barındırdığını vurgulayan Antić, bu durumun çelişkili değil uyumlu olgular olabileceğini düşündüğünü belirtti. Yedi ay boyunca üniversitelerde ve sokaklarda ilginç bir yapının hüküm sürdüğünü –toplumun büyük bir kısmını ve orta sınıfın neredeyse tüm üyelerini, kolektifin bireyselden daha önemli olduğu, mesihçi gençlerin –programsız ve seçilmiş temsilciler olmasa bile– tüm siyasi hastalıkların panzehiri ve her devlet sorununun çözümü olduğu teziyle– bir araya getiren totaliter bir öğrenci fundamentalist kültü (SFK) olduğunu aktardı. Antić, Avrupa yanlısı partilerin ve paralı STK'ların bu kültüre demokratik ve modernist bir hava vermeye çalıştıklarının alışılmadık olduğunu kaydetti. Zamanın ve gerçekliğin bu yanılsamaları yumuşattığını ama dağıtmadığını belirtti. Macaristan ve Sırbistan'ın sadece, muhalefetin demokratik ve daha iyi bir hükümetini istiyorsak, seçime gidip iktidara karşı tek ve birleşik bir reformcu ama vatansever muhalefeti desteklememiz gerektiği konusunda benzer olduklarını vurguladı. Bunun 1996, 2000 ve 2012 yıllarında da böyle olduğunu belirtti. Diğer her şeyin, Sırp halkını Hırvatistan, Kosova ve Metohiya'dan süren, Sırpları bombalayan ya da en azından yanmış, çarmıha gerilmiş Sırbistan üzerinde aydınlık günler dileyen aynı kişiler tarafından para ile desteklenen ve organize edilen anayasal düzene karşı bir isyan olduğunu açıkladı. Sırbistan'ın Macaristan olmadığını, çünkü ikincisinde Macar karşıtı Dinka Gruhonjiçler, Natalija Jovanovićkiler, Sırp annesine küfreden, 'diplomalı Sırp' olmak istemeyen sahte öğrenciler, Belgradlı profesörleri döven ve Sırp piskoposuna küfreden Novi Sad'lı alçaklar, ayrıca RTS'den Sırp devletine karşı çocukları kışkırtan Valjevo'lu Hırvat vatandaşı olmadığını vurguladı. Antić, Macaristan'a bir örnek olarak, 2 Aralık 2024'ten (SFK'nın devlet üniversitelerini ele geçirdiği zaman) öncesinde çok daha yakın olduklarını, bugünden daha yakın olduklarını belirtti. Tüm bunlardan mevcut iktidarı her zaman bir bahane olarak görenlerin ve 'isyancı üniversiteleri' sadece siyasi bir rant olarak görenlerin sorumlu ve suçlu olduğunu vurguladı.