Sanatçı Dragana Dražović Ilić'in "Dokunma Sınırları" başlıklı sergisinin Sırbistan'ın Pançevo kentinde sanatseverlerle buluştuğu bildirildi. Sergi, sanatçının madde, zaman ve hafıza arasındaki ilişkilere yönelik uzun soluklu araştırmasının yeni bir bölümünü temsil ettiği kaydedildi. Doktora sanat projesi "Sublimacija reminiscencije – prašina" (Hatırlamanın Süblimasyonu – Toz) araştırmasının bir devamı niteliğindeki serginin açılışını, sanatçıya kişisel arşivinden bir duvar resmi hakkında materyal sağlayan profesör emeritus Čedomir Vasić gerçekleştirdi. Sergi katalogunda yer alan açıklamaya göre, "Dokunma Sınırları" konsepti zarfın, dokunuşun ve maddenin yanıltıcılık yönleri üzerinden inceleniyor. Tozun fenomenolojisi üzerine yapılan araştırmalardan yola çıkarak, onun uzay ve zamanın tüm kategorilerini içerdiği anlaşıldığı vurgulandı. Dragana Dražović Ilić'in intermedya çalışmasında görünüşte alakasız olanı birleştirdiği ve "Dokunma Sınırları" başlığı altında paralellikler kurduğu belirtildi. Üç karmaşık eserin sergilenmesinde, insan organizmasının kabuğu olarak insan derisi, yerkabuğu ve son olarak da insan yaşam alanının koruyucu zarı olan bir kentsel evin cephesine vurgu yapıldığı aktarıldı. Karmaşık sanat eserleri örnekleri üzerinden, doğal ve yapay örtülerin geçirgenliği, rolleri, anlamları, zamanla değişimi, karşılıklı bağımlılıkları ve aynı zamanda hem geçmişin izleri hem de geleceğe dair ipuçları, rüyalar ve hatta bazı gelecek planları tarafından dinamik olarak etkilenen şimdiki zamanın kendine özgü bir zaman membranı olarak yaratıcı bir söylem oluşturulduğu kaydedildi. Sergi katalogunun yazarı Ljubica Jelisavac Katić, "yakın tarihe, bir ölçüde unutulmuş olana, atıfta bulunan eserin nostaljik, kültürel bir alt metni de olduğunu" bildirdi. Katić, sanatçının, daha önce yazara, medyaya ve zamana bağlı gerekli dönüşüme uğramış bir şablonu temel alarak, öncekilerin ve çağdaşlarının izlerine, tekstil üzerine basılmış fotoğraf çalışmalarıyla devam ettiğini ve çalışmasının konseptinin odak noktasına insanın ve ürünlerinin kaderi olarak efemerliği getirdiğini açıkladı. Geçicilik ve ona karşı savunma hikayesine, profesör Čedomir Vasić'in Belgrad, Terazije 42 adresindeki "Beograđanka" duvar resmiyle bir diyalog biçiminde ortaya çıkan "Şemsiyeli Kız" (tekstil enstalasyonu) eseri de dahil olduğu belirtildi. Bu duvar resminin, Belgrad'ın ilk fotoğrafçılarından Milan Jovanović'in "Genç Kız" fotoğrafından ilham aldığı aktarıldı. Bu sanatsal çizgi üzerinden fotoğraf, duvar resmi, tekstil ve ışık enstalasyonunun iç içe geçtiği kaydedildi. Sanatçı, duvar resminin ve onu çevreleyen alanın yavaş yavaş kaybolduğu gerçeğinden yola çıkarak, eserin bir resmin ve şehir hafızasının bir parçasının ömrünü uzatma girişimi olduğunu vurguladı. "Beograđanka" duvar resmini mevcut haliyle fotoğraflayarak ve onu yeni bir forma dönüştürerek, kalıcılık, unutkanlık ve kişinin kendi tarihiyle ilişkisi sorununu açmak istediğini kaydetti. Sanatçı, sürekli silinen ve yeniden yazılan bir şehirde "Şemsiyeli Kız" eserinin bir bakıma hafızanın bir direniş eylemi, etik bir duruş olduğunu anımsattığını belirtti. "Hatırlamayı öğrendiğimiz an, yıkılamayacak bir alan yaratırız" sözlerini dile getirdi.