Sırbistan'ın Valjevo kentinde polis şiddetinin mağduru olan öğrenci Tamara Jeremić'in babası Jovica Jermić, 14 Ağustos'ta ilk yardım sağlayan ve 15 Ağustos'ta atölyesi yıkılan, kendisinin de saldırıya uğradığı olayları N1'e aktardı. Jermić, Valjevo'da kızının ve diğer birçok çocuğun dövülmesini asla affedemeyeceğini vurguladı. Olayların üzerinden altı ay geçmesine rağmen saldırganların bulunamadığını kaydetti. Jermić, 14 ve 15 Ağustos 2025'i hiç yaşamak istemediğini belirterek, "14 Ağustos'ta çocuğumu dövdüler, sadece benim çocuğumu değil, Valjevo'da birçok çocuğu dövdüler. Herhalde birilerine bir şekilde ters düştük. Ben başından beri bu çocukların, bu öğrencilerin, bu gençliğin yanındayım. Protestolara katıldım. Atölyeme 15 Ağustos'ta üç arabayla 15 kişi saldırdı, içinde arkadaşım, komşum ve ben vardık. Bizi gaddarca dövdüler. Baltaları, demir çubukları, levye ve balyozları vardı. Hiçbir şey ahşap değildi" ifadelerini kullandı. Saldırıda arkadaşı Dragojlo'nun ağır yaralandığını ve kritik durumda Belgrad'a kaldırıldığını aktaran Jermić, kendisinin de bacaklarından, böbreklerinden ve sağ elinden yaralandığını kaydetti. Polis, 21 Ağustos'ta saldırganların yoğun bir şekilde arandığını açıklamasına rağmen, altı ay sonra hala bir sonuca ulaşılamadığını belirtti. Saldırganların kar maskesi taktığını ve önce kendi atölyesine, ardından Square kafeye girerek burayı da tahrip ettiklerini bildirdi. Jermić, "Hangi üç araba olduğunu biliyoruz: 'Volkswagen Touareg', 'BMW 3 serisi' ve 'Mazda 3'. Altı ay önce, 15 Ağustos'ta ne biliyorsak, bugün de aynısını biliyoruz" şeklinde konuştu. Yaşamının tamamen değiştiğini dile getiren Jermić, şu an birikimleriyle ve iyi insanların aileleri için yaptığı bağışlarla geçindiğini dile getirdi. Kendilerine ve öğrencileri destekleyenlere kimsenin iş yeri kiralamaya veya istihdam etmeye cesaret edemediğini ifade etti. "Acil serviste çocukların çarşaflara sarılıp dövülmüş halde getirildiği sahneleri gördükten ve ben ölümle burun buruna geldikten sonra – sağ elimle durdurduğum o levye doğrudan kafama geliyordu – uzun süre rüyalarıma girdi. Bugün bile geceleri uyuyamıyorum. Sabah eşim işe gittiğinde ve gün aydınlandığında ancak biraz uyuyabiliyorum. Binada düşen bir bilyeyi bile duyuyorum. Son altı aydır sanki ev hapsindeymişim gibi. Doktorun tavsiyesi üzerine bacağım için günde bir saat yürüyüşe çıkıyorum. Beni arayan, nasıl olduğumu, bir şeye ihtiyacım olup olmadığını soran birçok arkadaşım var. Şimdilik var, şükürler olsun, var. Ama bu uzun sürmeyecek" sözleriyle yaşadığı zorlukları aktardı. Jermić, durum düzelmezse kızlarına ülkeden ayrılmalarını tavsiye edeceğini vurguladı. Yaralananlara ilk yardımı yapan ve kendisi de saldırıya uğrayan kızı Tamara Jeremić'in babası olarak nasıl hissettiği sorulduğunda ise şunları kaydetti: "Bu kadar farklı şekilde yaralanabilirdim işimde – araba üstüme düşebilirdi, bacaklarım kırılabilirdi, motosikletten düşebilirdim – bunları bir şekilde atlatabilir ve affedebilirdim ama çocuğumu ve gördüğüm tüm o çocukları dövmelerini affedemem ve unutamam." Jermić, elinde bir bastonla, Valjevo'ya yapılan öğrenci yürüyüşünün son iki kilometrelik etabına katıldı. "Bu çocuklar Sırbistan genelinde binden fazla kilometre yol kat edebildiyse, kim olduklarını, ne kadar güler yüzlü olduklarını, nasıl bir gençlik olduklarını görmek için, şehirde, donda yürüdüler, betonda uyudular, sıcakta yürüdüler, ben de iki ağrı kesici içip onlarla iki kilometre yürüyebilirim. Bunu hak ettiler" diyerek sözlerini tamamladı.