Sırbistan'ın başkenti Belgrad'da bulunan Dorćol semtinde gizemli bir kilise bulunmaktadır. Bu kilise, İkinci Dünya Savaşı sırasında inşa edilmiş olup, Beograd'ın çeşitli dinleri barındıran bir şehir olmasının bir göstergesi olarak kabul ediliyor.
Ancak, bu kilise sadece ibadet yeri olmaktan öteye geçmiştir ve günümüzde bir devlet binası haline gelmiştir. Burada pozitiriş ve "Bitef" festivali faaliyet göstermektedir. Bu nedenle de kiliseye "Bitef" lakabı verilmiştir çünkü resmi bir adı hiç almadı.
Ünlü festival, modern tiyatro sanatını dinin sembolü olan kilise ile bir araya getirmiştir. Bu bina, hala somut bir anlamda kilise olarak algılanmaktadır. Sadece formunun değişmemiş olması bile bunu gösteriyor. Üzerinde haç bulunmakta ve sakral mimari örneği olarak korunmaktadır. Ayrıca, bu yapı savaş öncesi dönemde inşa edilmiştir.
Kilise yapımının fikri ve projesi, Nazi işgalinden önceki dönemde ortaya çıkmış olsa da, inşaat çalışmaları II. Dünya Savaşı sırasında gerçekleştirilmiştir. Bu çalışmalar hatta zorunlu çalışma yoluyla yürütülmüştür.
Bu kilise, Alman protestanlarının finansmanıyla yapılmış ve kendi internatına (bugün sıradan konutlar) sahip olması planlanmıştı. 1945 yılında millileştirildi ve ibadet için kullanılıp kullanılmadığına dair resmi bir kayıt bulunmamaktadır.
Kilise, hem savaş sırasında hem de sonrasında yıkılmamış olması iyi bir haberdir. Bu durum, Zemun'daki Alman Katolik kilisesi gibi diğer yapıların kaderinden farklıdır. İbadet edenler olmasa da, değerli mimari yapının korunması ve kiliseden yeni bir yaşam kazanması önemlidir.
Bazı iddialara göre, savaş sırasında meydana gelen olaylar nedeniyle güvenilir olmayan bilgiler olsa da, 1942 yılında kilise gerçekten de kutsanmış ve bir yıl boyunca dini amaçlarla kullanılmış, ancak organ eksikliği vardı.
Ancak Almanlar bile kendi dinî yapılarını askeri depo olarak kullanmak zorunda kaldılar. Savaş her şeyi Vermaht'a (Nazi ordusunun resmi adı) tabi tutuyordu.
1945 yılında kilise millileştirildiğinde, önce Yugoslav Arşivi buraya yerleştirildi.
Aslında bir kilise olmayan bu yapı, Dorćol'da herkes için gizemli kalmıştır ancak bu bölgede yaşayanlar için tanıdık bir sembol ve yön belirteci olmuştur.
Kilise, "Boško Buha" tiyatro atölyesinin yerleşmesiyle "oyunculuk başlangıçları" yapmış ve 1980'lerin sonunda yeniden restore edilerek Bitef'e ev sahipliği yapmıştır.
Bu kilise, "Biz Melekler Değiliz" gibi kültürel filmlerde de yer almıştır; giriş kısmı "We are not angels" kulübünün kapısı olarak kullanılmıştır.
Ayrıca, bu kilise Alman mimar Oto Bartning tarafından tasarlanmıştır ve alışılmadık bir inşaat tekniği kullanmıştır. Önce beton örgü yapısı dikilmiş ve ardından tuğlalarla doldurulmuştur. Tuğlalar Almanya'dan getirilmiş ancak bugün hala görülebilen dış cephe tuğlaları Belgrad'daki bir tuğla fabrikasında üretilmiştir.
Oto Bartning 1959 yılında ölmüştür, modern mimarinin en önemli isimlerinden biri olarak anılmaktadır ve Beograd, bu ünlü Alman mimarın eserini barındırmasıyla gurur duyabilir.
