İkinci el bir otomobil satın almak, araç ilk bakışta kusursuz görünse bile beklenmedik sürprizlerle sonuçlanabiliyor. Gizli hasarlar, düşürülmüş kilometre bilgisi ya da motor sorunları çoğu zaman ancak satış tamamlandıktan sonra ortaya çıkıyor; bu durumda onarımlar birkaç bin avroya kadar çıkabiliyor.

Bu nedenle uzmanlar, satış sözleşmesi imzalanmadan önce aracın teslim anındaki durumunu belgeleyecek altı tür fotoğrafın çekilmesini öneriyor. Bunun için bir cep telefonu ve yaklaşık on dakika yeterli.

Aracın ön ve arka bölümü, her iki yanı ve farklı açılardan tamamı fotoğraflanmalı. Bunun gün ışığında yapılması, olası çiziklerin, göçüklerin, renk farklılıklarının ve önceki onarımların izlerinin net biçimde görülmesini sağlıyor.

Özellikle kaporta parçaları arasındaki boşluklara, farların, jantların ve lastiklerin durumuna dikkat edilmesi gerekiyor. Lastiklerdeki düzensiz aşınma, alt takım veya süspansiyon sorunlarına işaret edebiliyor.

Aracın şasi numarası olarak bilinen VIN, kontrol edilmesi gereken en önemli bilgilerden biri. Numarayı doğrudan otomobil üzerinde fotoğraflayıp ruhsat ve satış sözleşmesindeki bilgilerle karşılaştırmak gerekiyor. Numaranın kazındığı bölgenin çevresinde taşlama, kaynak ya da taze boya izleri varsa ek bir inceleme yapılması öneriliyor.

Sürücü koltuğu, direksiyon, vites kolu, pedallar, gösterge paneli ve bagaj da görüntülenmeli. Aracın kilometresi düşük olduğu iddia edilirken direksiyon, koltuklar ve pedallar belirgin biçimde yıpranmışsa bu bir şüphe nedeni olabilir; ancak tek başına aşınma, kilometrenin düşürüldüğünün güvenilir bir kanıtı sayılmıyor.

İlanda belirtilmişse navigasyon, ekranlar, panoramik tavan ve elektrikli koltuklar gibi ek donanımların da fotoğraflanması gerekiyor.

Satın almadan hemen önce gösterge paneli, kat edilen kilometre açıkça görülecek şekilde fotoğraflanmalı. Kontağın açılması ya da motorun çalıştırılması, motor, ABS veya hava yastıkları gibi olası uyarı lambalarının da fotoğrafta yer almasını sağlıyor. Kilometre bilgisi servis defteri, faturalar ve mevcut muayene kayıtlarıyla karşılaştırılmalı.

Kaput açılarak motor farklı açılardan, ayrıca akü, soğutma sıvısı deposu, görünen borular ve bağlantı noktaları fotoğraflanmalı. Yağ sızıntısı izleri, korozyon ya da doğaçlama onarımlar, daha ayrıntılı bir inceleme gerektiren sorunlara işaret edebiliyor. Mekanikten anlaşılmasa bile fotoğraflar sonradan bir uzmana gösterilebilir.

Satış sözleşmesi, servis defteri, bakım faturaları ve diğer belgeler de fotoğraflanmalı. Sözleşmenin kilometre, bilinen hasarlar, ek donanım ve anahtar sayısının belirtildiği bölümlerinin özellikle saklanması gerekiyor. Satıcı aracın hiçbir trafik kazasına karışmadığını öne sürüyorsa, bu beyanın yalnızca sözlü olarak değil belgelerde de yer alması tavsiye ediliyor.

Fotoğrafların imzadan önce çekilmesi faydalı olduğu gibi, taraflar sözleşmenin son halini imzaladıktan sonra da çekilmesi öneriliyor.

Ancak fotoğraflama, aracın uzman incelemesinin yerini tutmuyor. Alıcı için en iyi koruma; araç geçmişinin kontrolü, bir tamircide yapılan inceleme, deneme sürüşü ve satın alma sırasındaki durumu belgeleyen fotoğrafların bir arada kullanılmasından geçiyor.