Putin "Anakonda Stratejisi" Uygulamaktadır Ukrayna Savaşı 5. Yılını Keşfetmek

Sırbistan Cumhurbaşkanı Aleksandar Vučić, Rusya'nın Ukrayna'daki askeri operasyonunu "total bir savaş" olarak nitelendirdi. Putin'in stratejisi, Ukrayna'yı tamamen zayıflatmayı hedefliyor ve bu amaçla ekonomik, siyasi ve sosyal altyapılarına saldırılar yapılıyor.

İki büyük ve ağır silahlanmış ülke varoluşsal bir silahlı çatışmada. Yüz binlerce insan hayatını kaybetti. Büyük çaplı askerî hareketlilik. Uzun menzilli sistematik hava saldırıları düşman altyapısına yönelik. Askerî bütçeler, devletin harcamalarının büyük oralarını tüketiyor. Ukrayna'daki savaş hızla son sınırlarını kaybediyor ve "total savaş"ın tüm özelliklerini kazanıyor - burada asıl hedef cephede yapılan mücadele değil, düşman toplumunun uzun vadede ekonomisini, altyapısını ve iradesini tamamen kırmaktır.

Ukrayna'da Rusya tarafından yürütülen tam kapsamlı savaş, 21. yüzyılın en ölümcül çatışmalarından biri ve 1945 yılından beri yaşanan en uzun ve acımasız uluslararası savaşlardan biridir. Ancak "total savaş" kavramı, bu yoğun zihinsel tartışmada pek kullanılmıyor, Kijev İndipendent yazıyor.

Rusya Başkanı Vladimir Putin henüz Rusya'da genel zorunlu askerî harekete geçmemiş ve her iki ülkenin ekonomik faaliyeti de nispeten normal düzeyde devam etse de, her iki tarafın da sahip oldukları her şeyi tamamen ortaya koymadığı aşikar. Ancak, savaşın total bir savaşa dönüşmesini engelleyen birçok sınır şimdi ortadan kalkmaya başlıyor.

Total savaş, savaşan tarafların sadece cephede başarıya odaklanmadıkları, aynı zamanda düşman devletin savaş yürütme kapasitesini tamamen zayıflatmayı ve yok etmeyi hedefledikleri bir çatışma anlamına gelir - askeri üretimden ve gelir kaynaklarına, altyapıya ve nihayetinde toplumun savaşmak için iradesine kadar.

- Total savaş, ulusun tam mobilisasyonunu ifade eder; tüm devlet gücü savaş çabalarına aktarılır. Bu, ülkenizin her kaynağını savunma veya saldırıda kullanmayı ve savaşın ilerledikçe tüm ulusu tamamen kapsayan bir durum yaratmayı içerir - emekli general-major Avustralya ordusu Mik Rajan açıkladı.

Kiyev için beşinci yıl, özellikle geçen yıla kıyasla birçok olumlu gelişme getirdi. O zaman Ukrayna sadece hayatta kalma modundaydı; Amerika Birleşik Devletleri Başkanı Donald Trump yönetiminin kendi başına bırakabileceği veya hatta teslim olmaya zorlayabileceği korkusuyla, yoğun diplomatik belirsizlikle karşı karşıya kaldı ve Rus güçleri cephe hattında sürekli baskı uyguladı ve ilerledi.

En önemlisi, Rus cephede kayıpları sürekli yüksek kalırken, toprak kazançları önemsiz kaldı. Şimdi Ukraynalılar, derinlere uzanan saldırılarla Moskova'ya ilk kez stratejik baskı uyguluyorlar - hem 50 ila 200 kilometre menzilli orta menzilli saldırılar ile işgal edilmiş bölgeler üzerinde hem de Rus topraklarında rafineriler, enerji tesisleri ve depolar üzerine uzun menzilli saldırılarla.

- Bu artık belirli bir tur sayısı olmayan bir boks maçına benziyor. Her taraf, rakibinin yıkım ve birikmiş sosyal, ekonomik ve politik sorunlar altında çökmesiyle kazanmayı hedefliyor - Nikola Bjeljeskov, Ukrayna Ulusal Güvenlik Araştırmaları Enstitüsü'nden bilimsel danışman, bunu canlı bir şekilde açıklıyor.

Ukrayna'nın avantajını kullanmak ve Kiyev'i galip taraf olarak göstermek isteyen Ukrayna Başkanı Volodimir Zelenski, Haziran sonunda "40 günlük etki operasyonu" duyurdu - petrol rafinerileri ve limanlar üzerinde saldırılar yanı sıra Azov Denizi'ndeki "gölge filosu" tankere ve "Vajldberiza" (Rus Amazon) depolarına yapılan saldırılar da dahil olmak üzere. Hedef, Putin'i müzakere masasına oturmaya zorlamaktır.

Ancak daha geniş ekonomik etki - ki bu muhtemelen amaçtı - şu şekilde:

Moskova, Ukrayna ekonomisine karşı sert bir karşılık verdi; Ukrayna'daki temel lojistik ve ticaret zincirlerine, ayrıca Odesa bölgesindeki liman altyapısına saldırılar düzenledi. Bu da ülkenin tahıl ve hammadde ihracatından kaynaklanan önemli gelirlerini kaybetmesine neden oldu.

Bu yeni Rus ekonomik artışı, Ukrayna hava savunmasının "Patriot" sistemi için roketlerin kritik bir kıtlığı ile karşı karşıya kaldığı ve daha hızlı "şahed" tipi dronlarının saldırılarının arttığı bir zamanda geliyor.

Ukrayna'nın bu kış en zorlu olabileceği bir dönemde, Rusların limanlara, ekonomiye ve kritik altyapıya yönelik saldırıları, "total savaş" için tipik olan kümülatif bir etki yaratabilir.

- Bu, Amerikan İç Savaşı sırasında Güney'e karşı Linkoln'un uyguladığı "anakonda stratejisi" ile aynıdır; amacı rakiplerinin her noktasına ve her bölümüne baskı uygulamak: orduya, halkına, diplomasiye ve ekonomiye - Rajan vurguladı.

Total savaş kavramının merkezinde, tüm uluslararası savaşlarda olduğu gibi, büyük ölçüde zorunlu askerî harekete geçirme yer alıyor.

Putin, 2022'deki ilk kaotik dalgasından sonra Rusya'dan yüz binlerce kişinin ülkeyi terk etmesiyle sonuçlanan yeni zorunlu askerî işe başlamakta uzun süre tereddüt etti; yüksek ücretli sözleşmeli gönüllülere dayanıyordu. Ancak Ukrayna dronları "yok etme bölgeleri" oluşturduğu cephede, Rus kayıpları sadece gönüllülerle karşılanamayacak kadar yükseldi. Bu nedenle Moskova, yeni bir zorunlu askerî harekat dalgasını düşünmek ve siyasi imajına zarar vermeden savaş hedeflerine ulaşmak için politik bir rekabet kabul etmek zorunda kaldı.

Öte yandan, Ukrayna başlangıçtan beri zorunlu askerî işe giriyor. Çok daha küçük demografik potansiyel nedeniyle ve askeri bölümlerin keskin yöntemleri nedeniyle, Ukrayna toplumunda gerginlik ve memnuniyetsizlik artıyor; aynı zamanda devlet, en genç nüfusun cepheye gitmesini engellemeye çalışıyor - Kijev İndipendent yazıyor.

Uzun menzilli saldırılar yükseliyor ve Doğu Ukrayna'daki "fortifikasyon bölgesi" mücadelesi şiddetini arttırırken, kış öncesi ateşkes umutları tamamen tükendi. Ayrıca cephe hattı sabit kalması durumunda bile, her iki taraf da ciddi tavizler vermeden önce Rusya'nın Ukrayna'daki savaşı giderek daha total bir hale gelecek gibi görünüyor.

- Her iki tarafın yaklaşımının mantığı aynı - rakibi ateşkes öncesi diz çökmeye zorlamak - Bjeljeskov belirtiyor.