Sırbistan'ın Gadžin Han ilçesine bağlı Mali Krčimir köyünde, Suva Planina eteklerinde, şehir gürültüsünden uzakta yaşayan 48 yaşındaki Nadežda Nešić (Nadica), eşini trajik bir şekilde kaybettikten sonra hayat mücadelesini film senaryolarını aratmayacak bir azimle sürdürüyor. Bu cesur anne, en güçlü erkekleri bile zorlayacak kireç üretimi işini tek başına üstlenerek, 25 ton taş alan fırını dolduruyor, odun kesiyor, traktörleri tamir ediyor ve 2.000 derecelik ateşte 18 saate kadar nöbet tuttuğunu açıkladı. Nešić, bu süreçte çocuklarına olan sınırsız sevgisinin ve hayatta kalma savaşının hikayesini aktardı. Nadežda ve eşi, 2021 yılına kadar geleneksel yöntemlerle kireç üretimi işinde yirmi yıldan fazla bir süre birlikte çalışmış, ayrılmaz bir ikili olarak hayatlarını sürdürmüştü. Ancak bir gün, hayatlarını sonsuza dek değiştiren bir trajedi yaşandı. Nešić, o acı günü hüzünlü bir ses tonuyla anımsayarak, “Taş almak için gitmişti ve yokuş aşağı gelirken traktör römorkunun lastiği patladı. Römorku orada bırakıp boş traktörle indi ve bir virajda traktörüyle kaza geçirdi. İyi bir insan için büyük bir kayıp. O her şey için iyiydi... Her şey, hepsi gitti. O artık yok” ifadelerini aktardı. Trajedinin yaşandığı yerin acı hatırasının hala güçlü olduğunu kaydeden Nadežda, ailenin artık aynı yoldan kireç taşı almak için Suva Planina'ya gitmediğini belirtti. Nešić, “Çoğunlukla Ostrovica'dan taş getiriyoruz ama artık dağa gitmiyoruz çünkü yol kötü. Eşim orada öldü ve o yeri tekrar hatırlamak istemiyoruz” ifadelerini aktardı. Dünyası başına yıkılsa da, Nadežda'nın pes etme lüksü yoktu. O sırada hala okula giden çocukları için devam etmek zorunda olduğunu vurguladı. Kahraman kadın, mücadelesinin nedenlerini açıklarken, “O çocukları okutmak ve hayata kazandırmak için bir gelire ihtiyacım vardı” ifadelerini belirtti. Nešić, “Biraz çökmüştüm ama işte, çocuklarımın yardımıyla ayağa kalktım ve devam ettim. Yirmi yıl evli kalmıştık, bu küçük bir şey değil” ifadelerini kaydetti. Nadežda'nın bugün yaptığı iş, en zor işlerden biri olup, Zaplanje bölgesinde bunu bu şekilde yapan nadir kadınlardan biri olduğu biliniyor. Kireç ocağı için 'kemer' denilen kemerli tavanı inşa etmek büyük bir ustalık gerektiriyor çünkü sadece bir kemer 25 ton taşı taşıyor. Nadežda, gururla göstererek, “Bu ana kemer. 25 ton taşı tutar. Yani bu, kireç ocağının ana ustalığıdır” sözlerini aktardı ve tek bir taşın düşmesi durumunda tüm ocağın yıkılacağını ve işin mahvolacağını vurguladı. Kireç ocağı doldurulduktan sonra, üç gün üç gece aralıksız süren gerçek bir ateşle mücadele başlıyor. Bu anlarda uyku bir lüks haline geliyor. Nadežda, çalışma ritmini açıklarken, “Ateşin sönmesine veya gevşemesine izin verilmez. Yani sürekli eklenir, sürekli o sıcaklığı kazanması için... Son kireç ocağında 18 saat aralıksız çalışmıştım” ifadelerini aktardı. Bu işin aslında ne kadar acımasız olduğunu kendi sözleriyle belirten Nešić, “En hafif tabirle madencilik işi. Hatta daha da zor olabilir. Madenci olmadım ama kireç ocağının etrafında o kadar çok yandık ki kafamızda saç kalmadı” ifadelerini aktardı. Başka ne yapabileceği sorulduğunda Nadežda dürüstçe yanıt verdi: “Bu yaşta nereye gideceğim? Hiçbir yere. Şimdi beni hangi şirket işe alacak” ifadelerini aktardı. Ancak, onun becerileri kireç ocağı inşa etmekten çok daha fazlasını kapsıyor. Bu inanılmaz kadın, pek çok kişinin cesaret edemeyeceği işleri yapıyor. Nadežda, ormanda odun kesme işini açıklarken, “Ormana gidip kesmeyi, çıkarmayı ve yüklemeyi de biliyorum... Testere ele alınır ve sonra kesersin, traktörle yaklaşıp yüklersin veya erişilemezse vinçle çekersin” ifadelerini aktardı. Traktör, kamyon, freze, motosiklet, "kroserice" sürmeyi bilen Nadežda, tamir işlerinden de kaçmıyor. Nadežda, “Traktörün her parçasını biliyorum çünkü eşimle birlikte defalarca söküp taktık... Yani krank milinin, pistonların, piston kolunun, enjektörlerin ne olduğunu biliyorum – her şeyi” sözlerini kaydetti ve işin devam edebilmesi için tarladaki arızaları kendisinin nasıl giderdiğini aktardı. Tüm bunların yanı sıra ev işlerini yapıyor, hayvan bakıyor, inekleri için yılda yaklaşık 1.000 balya ot hazırlıyor, toprak işliyor ve seralarda sebze yetiştiriyor. Gadžin Han belediyesine bağlı ücra bir köyde, ulaşımı zor bir yolda yaşamasına rağmen ve yazın iş günü sabah altıdan önce başlamasına rağmen, Nadežda hayatını şehir asfaltıyla asla değişmeyeceğini belirtti. En büyük mutluluğu ailesinde bulduğunu, dört çocuğu ve yedi torunu olduğunu, onlar için yaşamaya değer olduğunu açıkladı. Nešić, yüzünde, en zorlu çalışma anlarında bile görülebilen samimi, geniş bir gülümseme olduğunu ve bu gülümseme ile hayatın tüm zorluklarına meydan okuduğunu gösterdi. Nešić, “Ben doğuştan böyleyim. Yani en zor anlarımda bile gülüyorum... Kim ne düşünürse düşünsün, gözyaşlarım olsa bile ağlarken bile gülebilirim. Karizmam böyle” sözlerini aktardı. Onun sözlerinde bütün bir dağın gücü yatıyor. Evini terk edip etmeyeceği sorulduğunda, Nadežda gülümseyerek ama kararlılıkla, kırılmaz ruhunu özetleyen şu cevabı aktardı: “Hayır, beni olduğum yerden başka bir yere götürecek hiçbir güç yok” ifadelerini kaydetti.