Subotica'dan Gordana Kovač Dimitrijević ve Milica Pećerić, kanser teşhisiyle yüzleşme anının hayatı öncesi ve sonrası olarak ikiye ayırdığını, bu anın şok, korku ve sayısız soru getirdiğini belirttiler. Hikayeleri sadece hastalıkla ilgili olmayıp, insan gücünün, sönmeyen inancın ve en zor anlarda yalnız kalmayıp başkalarına el uzatan kadınların dayanışmasının kanıtı olarak kaydedildi. Her iki kadın da önleyici muayenelerin hayat kurtardığını ve pozitif tutumun teslimiyeti kabul etmeyen mücadelede en güçlü silah olduğunu vurguladı. Subotica'dan Gordana Kovač Dimitrijević, altı yıldır sınır tanımayan bir oyun gibi görünen, ancak hiç de eğlenceli olmayan bir savaş verdiğini aktardı. Yolculuğunun uzun ve karmaşık bir teşhisle başladığını belirten Dimitrijević, başlangıçta dördüncü evre meme kanseri teşhisi konulduğunu, ancak Novi Sad'daki ek analizlerin foliküler non-Hodgkin lenfoma olduğunu gösterdiğini açıkladı. Dört yıl monoklonal antikor tedavisi gördüğünü, kemoterapiyi mümkün olduğunca ertelemeye çalıştığını, ancak üç ay önce Richter dönüşümünün gerçekleştiğini, yavaş büyüyen lenfomasının agresif bir forma dönüştüğünü kaydetti. Tümör düğümünün bir ay içinde üç santimetreden yedi santimetreye çıktığını, kan damarları üzerindeki konumu nedeniyle doktorların onu tamamen çıkaramadıklarını bildiren Gordana, hemen en güçlü tedaviye başladığını belirtti. Saçlarını kaybetmesine rağmen bunu en küçük sorun olarak gördüğünü vurgulayan Dimitrijević, ruhunun kırılmaz kaldığını kaydetti. En kötü hissettiğinde bahçeye çıktığını ve 500 metrekare çim biçtiğini, iyi hissetmese bile kalkıp bir şeyler yaptığını ve pes etmediğini aktardı. Gordana, doktorlara güvenmenin ne kadar önemli olduğunu vurgulayarak Subotica'daki onkoloji ekibinin özverisini övdü, ancak her kadının kendi vücudunu tanıması gerektiğini de belirtti. Özellikle hacimli memeleri olan kadınlar için yalnızca elle muayene edilemeyen, ultrason ve mamografi gerektiren önleyici muayenelerin hayati önem taşıdığını kaydetti. Tanrı'nın kendisi için planları olduğuna ve hastalığın belki de onu yavaşlatıp kendine zaman ayırması için ortaya çıktığına inandığını açıkladı. Subotica'daki "Jedna uz drugu" derneğinin başkanı Milica Pećerić, bugün dokuz yıldır remisyonda olduğunu açıkladı. Hikayesinin, düzenli kontrollere rağmen kanseri kendi kendine fark etmesiyle başladığını belirten Pećerić, hızlı gelişen agresif ve invaziv bir tür olduğunu ancak tıp ve kendi iradesi sayesinde galip geldiğini vurguladı. Mücadele motivasyonunun ailesi olduğunu kaydeden Pećerić, çocuklarına her zaman söylediği "Sen yapabilirsin" cümlesinin yol dikleştiğinde kalkanı haline geldiğini belirtti. "İyi arkadaş ve aile desteği olmadan, tıbbi şanslara bakılmaksızın böyle bir yolu tamamlamak çok zordur" sözleriyle destek sisteminin önemini vurguladı. Teşhisin ölüm hükmü olmadığını, her kadının ilk düşüncesi bu olsa da, bu korku aşamasının üstesinden gelinmesi ve mücadele motivasyonuna dönüştürülmesi gerektiğini açıkladı. Milica bugün gücünü, merhum Tatjana Antić'in girişimiyle kurulan derneğe harcadığını belirtti. Derneğin kadınlara peruk tavsiyelerinden uzman atölye çalışmalarına kadar lojistik ve psikolojik yardım sağladığını aktardı. Özellikle gençlerde farkındalığı değiştirmeye odaklandığını, onlara 18 yaşından itibaren önleyici tedbirler hakkında düşünmeyi öğrettiğini ve bu farkındalığı annelerine ve büyükannelerine aktarmalarını teşvik ettiğini kaydetti. "Hastalık bana artık içimdeki gerginliği işlememeyi öğretti. Meme kanseri, sorumluluklara karşı pozitif tutum anlamında yaşam hijyeniyle bağlantılıdır. Önleme beni kurtardı çünkü doktorlar düzenli kontrol geçmişim olduğunu ve kanserin ihmalden değil, agresifliğinden kaynaklandığını gördüler" şeklinde açıkladı. Her iki kadın da her kadın için en zor anlardan biri olan saç kaybı hakkında açıkça konuştuğunu aktardı. Gordana, başlangıçta aynaya bakmakta zorlandığını ve çevrenin sokakta kel bir kadına genellikle garip tepkiler verdiğini kabul etti. Bazı kadınların utandığını, hatta kendi eşlerinin önünde bile peruk taktıklarını, ancak Gordana ve Milica'nın bu engelleri yıkmak istediğini vurguladı. "Hastalık utanç verici değil. Gelip geçen bir şeydir ve yavaşlamayı öğrenmeliyiz" sözleriyle Gordana, bu konudaki düşüncelerini belirtti. Milica ise bir kadının kendisinin teşhisi olmadığını bilmesinin önemli olduğunu kaydetti. "Kanser Milica demek değil. Arkadaşlarıma hala en iyi döneminde olmayan arkadaşlarıyım, ama daha az değerli değilim" şeklinde aktardı. "Jedna uz drugu" derneğinin bu tür bir tanımayı sunduğunu, bir kadının aynı süreçlerden geçmiş, tedavilerden şişmiş ama şimdi neşeli ve canlı başka bir kadını gördüğünde, iyileşme sürecinde çok değerli olan umudu bulduğunu bildirdi. Gordana ve Milica, "Lipa" veya "Jedna uz drugu" gibi dernekler aracılığıyla topluluk desteğinin, psikolojik iyileşme için belirleyici olduğunu örnekleriyle gösterdi. Subotica'daki derneğin üç ana yönde faaliyet gösterdiğini, finansal zorluklarla karşılaşmalarına rağmen misyonlarının devam ettiğini belirtti. Milica, en az bir kadının eylemleri sonrasında muayene için başvurması halinde misyonunun tamamlandığını vurguladı. Kanserle mücadelenin bir ekip işi olduğunu, bu mücadelede aile, sağlık personeli ve derneklerin yer aldığını, ancak gücün bizzat kadının kendisinden başladığını kaydettiler. Gordana ve Milica'nın mesajı ise netti: önleyici muayenelerden yüz çevirmeyin, korkunun umudu yenmesine izin vermeyin ve yaşadığınız fırtınalara rağmen her yeni günün bir yaşam fırsatı olduğunu bilin.