Subotica yakın zamanda dört tekerlekli tarihin merkezindeydi, ancak bir kutlama tüm dikkatleri üzerine çekti. Büyük yıldönümleri kutlanıyordu, örneğin yerel eski araçlar kulübünün 30. yılı ve efsanevi Tomos Elektronik 90 motosikletinin yarım asırlık varlığı, ancak Subotica'nın ilk yüz yaşına giren insan olmayan birini görmenin heyecanı herkesi büyüledi. Söz konusu, 1926 yılında üretilen "Studebaker Standard" marka etkileyici bir otomobil. Bu özel gününde gerçekleşen kutlama baloonlarla, çiçeklerle ve en küçük vatandaşlarla paylaşılan büyük bir pasta ile gerçekleştirildi.

Subotica'daki bu inanılmaz aracı olan Tomica Vidaković, "Old Timer Kulübü" Subotica başkanı, yaklaşık 14 yıl önce bu makineyi eline geçirdiğini sevgiyle açıkladı.

Ona göre, her şey neredeyse tamamen tesadüf sonucu oldu, Almanya'da yaşayan ve çalışan tanıdıklar aracılığıyla. Onlar bu aracı duymuşlardı ve onu çok uygun bir fiyata mükemmel bir örnek olarak önermişlerdi. Tomislav bir arkadaşla birlikte Almanya'ya gitti ve büyük bir eski araç koleksiyonunu parça parça satmaya çalışan bir adamdan aldı.

Arabanın hikayesi, Sırbistan'a gelmeden önceki hikayesiyle filmin senaryosunu andırıyor. "Studebaker" uzun süre İngiltere'de bir koleksiyonda kaldı ve daha önce Amerika Birleşik Devletleri'nde bir koleksiyonun parçasıydı. Yıllardır sergilenmesi nedeniyle hiç kullanılmadı, aslında neredeyse yeni bir araba. İnanın veya inanmayın, hala 18.000 kilometreyi geçmedi ve üzerinde hala orijinal rengi ve otomatik kaplaması var.

Vidaković gururla belirtiyor ki araba mükemmel durumda ve sorunsuz çalışıyor, son olarak 20. yüzyılın 80'lerinde ciddi bir bakım gördü, o zamandan beri sadece birkaç yüz kilometre yol aldı. Arabanın içi, ahşap yapısıyla zaman kapsülü gibi, saat, yakıt tüketimi ölçer, ampermetre, termometre ve yağ basıncı göstergesi gibi aletleri içeren bir iç mekan sunuyor.

Sahibi ayrıca günümüzde görülemeyecek bazı detayları keşfetti. "Studebaker" sadece kapıların üzerinde tek bir dış kaplamalı çiviye sahipken, diğer tüm kapılar yalnızca içeriden kilitleniyordu. Orijinal kristal vazolar hala içinde naftalin bulunduruyor ve bu da yün döşemeyi haşere zararlılarından koruyor. O dönemde ısıtma olmadığı için, araba yolculuk sırasında ayaklarını örtecek özel bir arı kovanına sahipti.

Mekanik açıdan bakıldığında, bu zamanın gerçek bir canavarı 4.000 kübik santimetrelik motor ve üç vitese sahip. Sahibi, ilk iki vitesin şehir içi sürüş için tasarlandığını, üçüncünün ise açık havada 70 ila 80 kilometre hızla gidebilen aracı kullanmak için olduğunu açıklıyor.

Araçta ön tekerleklerde fren bulunmuyor, sadece arka tekerleklerdeki disk frenleri ve kardanshaft üzerinden çalışan bir el fren sistemi var. O dönemde hatta tamponlar ve bagaj da ek ekipman olarak kabul ediliyordu çünkü araç klasik bir bagaj bölmesine sahip değildi.

Bu büyük tarihi öneme sahip aracı olan Vidaković, ülkemizde tipik olarak karşılaşılan sorunlarla karşı karşıya kalıyor. 4.000 kübik santimetrelik motor nedeniyle kullanım vergileri inanılmaz derecede yüksek ve bu araç sadece sergilenmek için kullanılan bir araç için gereksiz bir maliyet oluşturuyor. Bu yüksek vergi nedeniyle araba kayıtlı değil, bu da onu Macaristan veya Hırvatistan'daki uluslararası toplantılara katılmaktan alıkoyuyor.

Tomica, tarihi araçların sevgilisine fayda sağlayacak şekilde kanunların nihayetinde değiştirilmesini umuyor, çünkü çevrelerinde bu tür nadir bulunan araçlar için vergi ve sigorta poliçeleri minimal. O, arabanın orijinal rengini korumak için bilinçli olarak onu boyatmak istemedi, çünkü koleksiyonculuk dünyasında en çok değer verilen şey, zamanın izlerini taşıyan ilk boya kalmasıdır.

Bu meydanlardaki kutlama sadece bir "Studebaker"in doğum günü değildi, aynı zamanda Subotica'da 100 yıldır düzenlenen otomobilcülüğünün de bir sembolüydü. Tarihsel arşivlere göre, bu şehirde ilk araba 1901 yılında ortaya çıktı ve sahibi bir eczacıydı. Krallik Yugoslavya'sının resmi kulüp bölümü tam olarak 1926 yılında kuruldu, Subotiçanlar bu yıldönümünü bu kutlama ile ilişkilendiriyor.

Bu ilk yüz yaşına giren Subotica aracı geçmişin ruhunu koruyor ve Tomica Vidaković, kaliteli meşe ağacı ve çelikten yapılmış makinesinin uzun ömürlü olmasını ve gelecek nesilleri büyülemesini umuyor.