Artemis II mürettebatı, Ay'a yaptığı 10 günlük tarihi yolculuğun ardından yaklaşık üç hafta önce Dünya'ya geri döndü. Misyon uzmanı Kristina Koch, bu görevde uzayda kalmanın insan vücudu üzerindeki şaşırtıcı etkilerini gözler önüne serdi. Astronotlar, yarım yüzyıldan fazla bir süre sonra insanları uzayda hiç olmadığı kadar ileriye taşıyan bu zorlu görevden hala iyileşiyor. Ağlarda hızla yayılan bir video kaydında, Koch'un yürüme zorluğu çektiği görülüyor. Koch, üç diğer meslektaşıyla birlikte Ay çevresinde yaptığı bu tarihi misyonun ardından Dünya'ya dönüşlerinin, normale dönme sürecinin sadece başlangıcı olduğunu belirtti. Video, uzayda kalmanın insan vücudu üzerindeki "yıkıcı etkisini" ve dar bir kapsülde 10 gün süren yerçekimsiz ortamda kaldıktan sonra Dünya'nın yerçekimine yeniden adapte olmanın ne kadar zor olduğunu ortaya koyduğunu Unilad.com aktardı. Mürettebatın her bir üyesi günde 30 dakika egzersiz yapmasına rağmen, bu adaptasyon süreci zorlayıcı oldu. Ay çevresinde uçan ilk kadın olan 47 yaşındaki Koch, yaklaşık iki milyon sosyal medya takipçisine uzay yolculuklarından sonraki iyileşme sürecinin neden bu kadar uzun sürdüğünü göstermek amacıyla rehabilitasyonundan bir video yayınladı. Koch, "Görünüşe göre tekrar sörf yapmak için biraz beklemem gerekecek" diyerek şaka yollu bir ifade kullandı. Videoda, dönüşünden bir hafta sonra bile Koch'un dengesini korumakta ve düz yürümede zorlandığı, beyninin hala "yukarı ne, aşağı ne" olduğunu anlamaya çalıştığı belirtildi. Koch, mikro yerçekiminde kalındığında, vücudumuzdaki hareketlerimizi beynimize iletmek üzere evrimleşen vestibüler organların düzgün çalışmadığını açıkladı. Bu durumun sadece insan biyolojisinin zayıflığıyla değil, adaptasyon yeteneğimizle de ilgili olduğunu vurguladı. Koch, beynimizin bu sinyalleri görmezden gelmeyi öğrendiğini, bu yüzden yerçekimine geri döndüğümüzde görsel olarak yönlenmek için büyük ölçüde görme duyumuza güvendiğimizi kaydetti. Gözler kapalıyken düz bir çizgide yürümenin gerçek bir zorluk olabileceğini belirtti. Astronotlardan toplanan bu bilgiler, neredeyse yerçekimsiz ortamda yaşamın anlaşılmasına katkıda bulunmanın yanı sıra, Dünya üzerindeki araştırmalar için de önem taşıyor. Koch, bu süreçleri anlamanın, Dünya'da baş dönmesi, beyin sarsıntısı ve diğer nöro-vestibüler durumların tedavisinde yardımcı olabileceğini, kendi dengesizliğinin de uzun süreli bir iyileşme sürecinin parçası olduğunu aktardı. "Neyse ki, dönüşümüzden yedi gün sonra yerçekimine yeniden adapte oluyoruz!" diyerek ekledi. Astronotlar ve onların büyüleyici yolculukları hakkında toplanan bilimsel veriler, kamuoyunun Ay'a olan ilgisini yeniden uyandıran "Artemis II" misyonunun tek sonuçları olmayacak. Koch, daha önce meslektaşlarıyla düzenlediği basın toplantısında, "Bunun bizim için ne kadar önemli olduğunu yeterince vurgulayamam. Teknik hedeflere ulaşmak ve NASA'daki meslektaşlarımıza destek olmak kadar önemliydi ki bu misyonu tüm dünyanın misyonu haline getirelim" ifadelerini kullandı. Kristina Koch, Reid Wiseman, Victor Glover ve Jeremy Hansen, Dünya'dan yaklaşık 406.800 kilometre mesafe kat ederek, uzay uçuşları tarihinde bugüne kadarki en uzak noktaya ulaştı. Tarihi olsa da, "Artemis II" misyonu başarılı bir deneme amaçlı Ay turuydu. Sonraki misyonlar olan Artemis III ve IV, daha da ileriye gidecek ve Ay'a iniş yapacak. Bu misyondan önce, Uluslararası Uzay İstasyonu'nda bir arıza nedeniyle planlanandan 9 ay fazla kalan iki astronotun dönüşü dünyayı şoke etmişti. NASA, o dönemde 59 yaşındaki Suni Williams ve 62 yaşındaki meslektaşı Butch Wilmore'un tıbbi muayeneleri tamamladıktan sonra dikkatli bir şekilde yürüdüklerini ve ajans personeliyle el sıkıştıklarını gösteren fotoğraflar yayınlamıştı. Ancak Suni'nin "gözle görülür şekilde ince" bilekleri, hızlı kilo kaybı ve kollardaki kas kaybını işaret ediyordu. Ayrıca, NASA'nın 2017'de eski astronotlar Scott ve Mark Kelly üzerinde yaptığı "İkiz Çalışması", uzay yolculuklarının gen ifadesini ve genlerin açılıp kapanma şeklini güçlü bir şekilde etkilediğini ortaya koymuştu.