NASA, 1984 yılında, uzay araştırması ve doğa bilimleri eğitimini birleştirmeyi amaçlayan sıra dışı bir deney kapsamında, 12,5 milyon domates tohumu gönderdi. Bu tohumların yörüngede yaklaşık bir yıl geçireceği planlanmıştı ancak Dünya'ya sadece 1990 başlarında geri döndüler.
Rutgers California Supreme çeşidindeki domates tohumları, LDEF orbital platformunda kapalı konteynerlerde yer alıyordu. Uzayda yetiştirilme amacı yoktu; amaç, tohumların Dünya'daki tohumlarla karşılaştırıldığında farklı bir şekilde filizlenip gelişip geliştirmeyeceği belirlenmesiydi.
Platformu, Challenger uzay mekiği Nisan 1984'te yörüngeye taşıdı. Uzay programındaki gecikmeler ve 1986'daki Challenger felaketiyle gelen uçuşların durması, LDEF'nin dönüşünü erteledi. LDEF nihayet Ocak 1990'da Columbia uzay mekiği tarafından geri alındı.
Dönüşten sonra tohumlar büyük bir okul deneyinin parçası haline geldi. Yaklaşık 3,3 milyon öğrenci projeye katıldı ve 132.000'den fazla set ABD ve diğer ülkelere öğretmenlere gönderildi.
Öğrenciler "uzay" tohumlarını ektler ve Dünya'yı terk etmeyen kontrol grubuyla karşılaştırdılar. Filizlenme, büyüme hızı, bitki yüksekliği, çiçeklenme ve meyve oluşumu gibi faktörleri takip ettiler.
Sonuçlar, uzayda kalan tohumların başlangıçta biraz daha hızlı filizlenip büyüdüğünü gösterdi. Bu avantaj genellikle üç veya dört hafta sonra kayboldu ve sonunda iki grup bitki ve meyveleri arasındaki önemli genel farklar belirlenmedi.
