Sırbistanlı aktris Ana Franić, Zvezdara Tiyatrosu'nun repertuvarına yeni giren yönetmen Dušan Kovačević'in “Profesionalac” adlı oyunundaki Marta rolünü değerlendirdi ve bu rolün kendisi için son derece zorlayıcı olduğunu belirtti. Franić, ekibin ne ilk gösterimin ne de film versiyonunun baskısını hissetmediğini, bunun yerine kendi versiyonlarının bir yeniden yapım olmaması için kendilerine baskı uyguladıklarını vurguladı. Tanjug Reflektor video serisinin konuğu olarak yaptığı açıklamada Franić, “İlk provada üçümüz, Duško ile birlikte, kendi ‘Profesionalac’ımızı sadece bize ait olacak şekilde ve bizim gördüğümüz gibi istediğimizi söyledik. Biz bunu, neredeyse tamamen yapaylıktan arındırılmış, çok sade sinematik araçlarla, şimdi, burada, bize, aramızda, birbirimize olan çok samimi bir şey olarak görüyoruz,” ifadelerini aktardı. Önceki yapımlarla karşılaştırmalara değinen Franić, yeni versiyonun orijinalden daha iyi veya daha kötü olduğunu kolayca söylemeyeceğini belirtti. Başrolün ilk yorumunun özgünlüğünü hatırlattı ve “Bata (Stojković) bizim için çok özgün bir tiyatro ve film figürüydü... Bu oyun Bata idi. O işleri böyle yapardı, o muazzam yeteneğini yanında taşırdı,” diye kaydetti. Franić'e göre, yeni sahneleme en başından itibaren tamamen farklı bir şey olarak tasarlanmış. “Üçümüz bunun tiyatroda bir film olmasına karar verdik. Ancak benim için en önemlisi Marta'nın bir işlev olmamasıydı. Şimdiye kadar herkes bu eseri neredeyse bir duodrama olarak ele almış, Marta da sürekli, az ya da çok, bir işlev olarak kalmıştı. Duško ve ben en başta Marta'nın bir işlev değil, bir kader olacağı konusunda anlaştık,” şeklinde açıklamada bulundu. Franić, Marta'nın Teja Kraja'nın (Igor Đorđević) insan olma yolundaki son girişimi olarak görülmesi gerektiğini de ekledi. Oyuncu, bu durumun kendisi için “Marta'nın kader olması, şimdiye kadar görüldüğünden tamamen farklı olması, uysal bir sekreter değil, tanıştığı erkeğin hayatlarına temelden iyilik getireceğini, bir ışık, bir adım ileri olacağını uman tüm kadınların kişileşmesi olması” açısından büyük bir meydan okuma olduğunu ifade etti. Oyunculuk meydan okumasına değinen Franić, Marta rolünün karakterin sınırlı alanı nedeniyle son derece talepkâr olduğunu vurguladı. “Marta'da her şey zordu, çünkü fazla alanı yok ve her içeri girdiğinde dışarıdan bir sorun getiriyor, içeride bir sorunla karşılaşıyor ve o adama duyduğu sevgiden kaynaklanan endişesini taşıyor. Tüm bunlar beş, altı replikte oluyor, onun getirdiği, karşılaştığı ve hissettiği tüm dramaları uygulamak gerekiyor. Ve tüm bunları sinematik olarak, yapaylıktan uzak, tiyatrodan uzak, kişisel olarak yapıyorsunuz. Kulağa basit geliyor ama hiç de öyle değil,” diye kaydetti. Franić, bugüne kadarki kariyerinin en zorlu sürecini yaşadığını itiraf ederek, yönetmenin kendisine büyük destek olduğunu aktardı. “Duško harikaydı. Hem esprili hem de düşünceliydi. Provalar boyunca beni takip etti, öğleden sonra telefonla aradı, geldi, çünkü ben iki ay boyunca durmaksızın ağladım,” açıklamasında bulundu. Seyirci tepkilerine dair konuşan Franić, oyuncuların prömiyer öncesinde seyirciyle buluşma konusunda güçlü bir ihtiyaç hissettiklerini, verdikleri şeyin izleyicilere gerçekten ulaşıp ulaşmadığını kontrol etmek istediklerini belirtti. “Biletli bir genel prova açtık, prömiyere büyük bir baskı vardı. Seyirciyle ilk karşılaşma şok ediciydi. O andan bugüne tepkiler çok senkronize, çok güçlü. Bence alabileceğimizden daha fazlasını alıyoruz,” sözleriyle konuşmasını tamamladı.