1912 yılında Titanik gemisinin batmasıyla, babaları Michel Navratil'in velayet anlaşmazlığı yaşadığı eski eşi Marcelle'den habersiz olarak gemiye bindirdiği dört yaşındaki Michel ve iki yaşındaki Edmond Navratil kardeşler yetim kaldı. Baba Navratil, çocuklarını bir filikaya bindirdikten sonra hayatını kaybederken, iki küçük çocuk facianın ardından geride kalan tek ebeveynsiz çocuk olarak kayıtlara geçti. Michel Navratil'in yaşam öyküsü, Amerika'da daha iyi bir hayat hayal eden binlerce Avrupalı göçmenden farklıydı. Boşanma sürecinde olan Navratil'in çocuklarının velayeti eşi Marcelle'de bulunuyordu. Ancak, ebeveynler dört yaşındaki Michel ve iki yaşındaki Edmond'un babalarıyla Amerika'ya gitmesi konusunda anlaştı. Baba Navratil, çocuklarına sahte isimler vererek ikinci sınıf biletler satın aldı ve talihsiz yolculuk başladı. Michel Jr. daha sonra, geminin büyüklüğünden çok etkilendiğini ve kardeşinin geminin güvertelerinde oynayarak yolculuktan keyif aldıklarını belirtti. Ancak mutlulukları uzun sürmedi. Gemi, buzdağına çarparak batmaya başladığında, Navratil kardeşleri babaları ve kimliği belirsiz bir başka adam kabinlerinden çıkararak cankurtaran sandallarına taşıdı. Çocuklar, babalarını son kez işte o zaman gördü. Michel Navratil Sr. buz gibi denizde yaşamını yitirirken, iki oğlu Titanik'ten kurtarılan tek ebeveynsiz çocuk olarak kaydedildi. Kazanın ardından yaşanan kaos ortamında, Michel Jr. ve Edmond medya sansasyonu haline geldi. Geçici olarak hayatta kalanlardan Margaret Hayes'in Manhattan'daki evine yerleştirildiler. Yetkililer, sahte isimler nedeniyle kardeşlerin akrabalarını bulmakta zorluk yaşadı. “Titanik yetimleri” lakabıyla anılan çocukların, Fransız konsolosunun sorularına sadece “oui” ile yanıt verdiği, çünkü oyun ve yeni oyuncaklarla daha çok ilgilendikleri 1912 tarihli gazete makalelerinde kaydedildi. Aynı haber metinlerinde, Margaret Hayes'in babasının, çocukların babalarının satın aldığı biletlere göre teşhis edilip edilemeyeceği sorusuna “Asla ikinci sınıfta seyahat etmedim, bu yüzden bu konuda hiçbir şey bilmiyorum” şeklinde soğuk bir yanıt verdiği belirtildi. Bu açıklama, paranın ve sosyal statünün hayatta kalma şansları üzerindeki etkisini açıkça vurguladı. Titanik'te yolcu sınıfları arasında büyük farklar mevcuttu: Birinci sınıftan 324 yolcu, ikinci sınıftan 201 yolcu hayatta kalırken, 708 üçüncü sınıf yolcudan sadece 181'i kurtulabilmişti. Michel Jr. da bu durumu daha sonra fark ederek, “Gemide muazzam bir servet farkı vardı ve daha sonra ikinci sınıfta olmasaydık muhtemelen ölmüş olacağımızı anladım” diye aktardı. Çocukların fotoğraflarıyla yayımlanan gazete makaleleri, sonunda gerçek kimliklerinin belirlenmesine yardımcı oldu. Bu arada, anneleri Marcelle, Avrupa'da umutsuzca çocuklarını arıyordu. Eski eşinin öldüğünü öğrendikten sonra, çocuklarına ne olduğunu bulmaya çalıştı. Amerika'dan gelen hikayeler Avrupa'ya ulaştığında, oğullarını bir fotoğrafta tanıdı. Kimliklerini kanıtladıktan sonra hemen New York'a seyahat ederek çocuklarına kavuştuğu bildirildi. Aile daha sonra Fransa'ya döndü. Michel, bu tarihi trajediden çocukken hayatta kalan tek erkek oldu. Kardeşi Edmond ise 1953 yılında vefat etti.