Bir çalışma, ilk öğle yemeğinin ne zaman yendiğine bağlı olarak ölüm riskinin nasıl değiştiğini ortaya koyuyor. Çalışma, 31.044 kişinin verilerini analiz etti ve bu kişilerin yaşam süresini takip etti. Bulgular, kahvaltıyı daha geç yemeyi tercih edenlerin kalp hastalığı risklerinin daha yüksek olduğunu gösteriyor.

Bu çalışma, *European Journal of Clinical Nutrition* dergisinde yayınlandı. Analiz edilen veriler, 40 yaş ve üzeri 31.044 kişinin verilerini içeriyor ve bu veriler 1999 ile 2018 yılları arasında ABD'de toplanmış.

Katılımcılar, önceki 24 saatte ne yediklerini ve içtiklerini, her öğünün zamanını belirtti. Bu bilgiler, 2019 yılı sonuna kadar kaydedilen ölüm kayıtlarıyla karşılaştırıldı.

Sekiz yıl süren izlemede 7.129 katılımcı hayatını kaybetti, bunların 2.259'u kalp hastalığı nedeniyle.

Kahvaltı zamanının daha geç olmasıyla ilgili bir eğilim ortaya çıktı.

Sabah saatleri arasında yediği kişilere göre, sabah sekiz ile on arası yemeyi tercih edenlerin ölüm riski yüzde 10 daha yüksekti. Sabah on ve öğlen arası yiyenlerde bu oran yüzde 19, öğleden sonra yiyenlerde ise yüzde 29'a yükseldi.

50 yaşındaki bir kişi için, daha geç yemek yiyen grup ortalama olarak 2,46 yıl daha kısa ömürlüydü.

Son öğünle ilgili sonuçlar beklenenle farklıydı.

Risk her geçen saatte artmadı; aksine, orta noktada en düşük risk görüldü.

Sabah sekiz ile dokuz arası yiyip bitirenlere göre, sabah önce yiyenlerin ölüm riski yüzde 13 daha yüksek, gece geç yiyip bitirenlerin ise yüzde 27 daha yüksekti.

En düşük risk, akşam sekiz civarında yemek yemekle görüldü.

Çalışmanın yazarı Zhilei Shan, bu durumun herkes için sabah sekiz ile dokuz arası yemek yemeyi en iyi zaman anlamına gelmediğini vurguluyor.

Çok erken son öğün, görev düzeni, hastalık veya düşük beslenme miktarı nedeniyle olabilir ve sadece yemek yeme zamanıyla ilgili değildir.

Bu nokta olmadan, yukarıdaki veriler yanlış yorumlanabilir.

Konu ilişkiyi değil, bir değişikliğin neden olduğunu gösteriyor. Daha geç yemek, kötü sağlık, yetersiz uyku, vardiyalı çalışma veya yaşam koşulları nedeniyle olabilir; tam tersi de mümkün.

Veriler bu durumu destekliyor. Daha erken yiyip bitirenler ortalama olarak daha yaşlıydı, daha sık yemek yedi ve daha fazla önceden var olan rahatsızlığı vardı. Daha önce yapılan çalışmalar, yaşlılarda kahvaltı zamanının sağlık sorunlarının artmasıyla birlikte geç kalmaya başladığını gösteriyor.

Ayrıca, öğün zamanı genellikle yalnızca bir günlük raporlamaya dayanıyor, bu da yıllar içindeki alışkanlıkları yansıtmayabilir.

"Daha geç yemek, risk göstergesi olarak değerlendirilmeli, doğrudan nedensel etki kanıtı olarak değil," diyor Shan.

Tartışılan açıklama içsel ritme bağlıdır.

Yemek zamanı, vücudun günlük ritmini düzenleyen sinyallerden biridir; bu sadece beyinde değil, organlarda da geçerlidir.

Shan'a göre, daha geç kahvaltı veya gece geç yemek, bu uyumsuzluğu bozabilir ve vücudun yağları ve karbonhidratları nasıl işlediğini etkileyebilir.

Hayvanlar üzerinde yapılan çalışmalar, karaciğerde yağ birikimi ve yağ emiliminde değişiklikler gibi olası mekanizmaları gösteriyor. Bu açıklamalar insanların durumunda geçerli olup olmadığı bilinmiyor.

Çalışmanın sonuçları net bir şekilde ifade ediliyor: "Bu bulgular doğrultusunda insanlar beslenme düzenlerinde radikal değişiklikler yapmamalıdır."

Sonuçlar, yemek süresinin uzunluğu ile ilgili değildir. Kahvaltı zamanı göz önünde bulundurulduğunda, bu süreç ölüm riskiyle tutarlı bir ilişki göstermedi.

Bu, son yıllarda popüler hale gelen açlık süresi sayımı, daha geniş bir resmin sadece bir parçasını yansıtabilir, diyor N1info.ba.

Her durumda, diyabetiniz varsa, vardiyalı çalışıyorsanız veya doktorunuz belirli bir yemek programı öneriyorsa, tavsiyelerine uyun.