Yeniden canlandırma odalarında cerrahlar bazen imkansıza tanık oluyor: Biyoloji yasalarına meydan okuyan ve kağıt üzerinde ölümcül olması gereken yaralanmalardan kurtulan hastalara. Uzmanlar, insan vücudunun düşünüldüğünden çok daha fazla organ kaybıyla bile hayatta kalabileceğini belirtti. İnsan vücudu, inanılmaz koruma ve telafi sistemleriyle tasarlanmış bir mühendislik harikasıdır. İlk bakışta kırılgan görünsek de, modern tıp ve biyoloji, hayatta kalma eşiğinin çoğu insanın hayal edebileceğinden çok daha yüksek olduğunu ortaya koydu. İnsan vücudundaki yaklaşık 80 organdan sadece beşi kesinlikle hayati olarak sınıflandırıldı, geri kalan vücut ise büyüleyici tıbbi müdahalelere ve ayarlamalara açık. Bir insanın yaşayabilmesi için yaşamın sürdürülmesi açısından kesinlikle kritik olan beş organın işleyişi gerekli. Bunların yanı sıra, hayati organ listesinde olmayan ancak uzun vadeli sağlık için gerekli olan yapılar da mevcut. San Diego Kaliforniya Üniversitesi Travma Cerrahı Jessica Weaver, bazı organların hayatta kalmaktan ayrılmaz olduğunu belirtti. İlginç bir şekilde, insan vücudu, katı bir şekilde konuşursak, çıplak hayatta kalmak için gerekli olmayan bir dizi kısma sahip. Bilim insanları onlarca yıldır bilgelik dişlerinin veya kuyruk sokumunun amacını tartışırken, gözler veya dil gibi diğer kısımlar yaşam kalitesini önemli ölçüde etkilese de, bunların kaybı ölümcül değil. Amputasyonlar, belki de vücut kütlesinin büyük bir kısmının kaybının en görünür örneğidir. Kol veya bacak kaybı hayatı önemli ölçüde değiştirse de, kritik kanamanın zamanında önlenmesi durumunda hayatta kalmayı tehdit etmiyor. Cerrah Weaver, 1975 yapımı İngiliz komedisi "Monty Python"daki, savaşta uzuvlarını teker teker kaybeden ünlü Kara Şövalye'nin, modern bir hastaneye ulaşabilseydi bu travmadan teorik olarak kurtulabileceğini aktardı. Ancak Weaver, aşırı kan kaybının onu ünlü repliğini söyleyemeden çok önce herhangi bir faaliyette bulunmaktan alıkoyacağını kaydetti. Weaver, genel olarak ameliyathanede bacağı kurtarmaktan çok kolu kurtarmaya çalıştıklarını açıkladı. Bunun pratik bir nedeni olduğunu belirten Weaver, modern bir bacak proteziyle fonksiyonel sonucun oldukça iyi olduğunu, özellikle de amputasyon diz altından yapılmışsa, ancak ellerin hayatta neredeyse yaptığımız her şey için çok önemli olduğunu vurguladı. Kritik anlardaki en büyük düşman kan kaybıdır. Ortalama bir yetişkinin yaklaşık 5 litre kanı vardır ve ani sıvı kaybı acil durumlarda en sık görülen ölüm nedenidir. Cerrah Weaver, üç litreden fazla kan kaybının iyileşmenin oldukça zor olduğu bir eşik olduğunu kaydetti. Yine de herkesin farklı olduğunu belirten Weaver, kesinlikle ölümcül olacağından emin olduğu durumlardan kurtulan hastalar gördüğünü ve kendisini sürekli olarak bu işe geri döndüren şeyin bu olduğunu sözlerine ekledi. İnsan vücudu inanılmaz bir yenilenme veya telafi yeteneğine sahip. Ciddi şekilde hasar görmüş hayati organlarla bile hayatta kalmak mümkün. Bugün hayati organlar makineler veya nakil yoluyla değiştirilebiliyor. Diyaliz böbreklerin yerini alırken, ECMO (ekstrakorporeal membran oksijenasyonu) kalp ve akciğerlerin işlevini üstleniyor. William Beaumont Tıp Fakültesi Profesörü Jason Wasserman, organların işlevini mekanik veya kimyasal olarak giderek daha fazla değiştirebildiklerini vurguladı. Ventilatör ve diyaliz gibi bazı organ destek teknolojilerinin uzun vadeli kullanılabileceğini belirten Wasserman, EKMO gibi diğerlerinin ise bir tedaviye "köprü" görevi gördüğünü, yani nakil veya organ iyileşmesi için zaman kazandırdığını açıkladı. Makinelerin henüz kalıcı olarak değiştiremediği iki organ var: karaciğer ve beyin. Karaciğer nakli mümkün olsa da, karaciğerin her saniye gerçekleştirdiği binlerce kimyasal süreci yapabilecek bir makine bulunmuyor. Beyin ise, kişiliği tanımlayan ve değiştirilmesi imkansız olan tek yapı olmaya devam ediyor. Profesör Wasserman, varsayımsal olarak, beyin ve kalp (yapay olsa bile) işlevsel olduğu sürece, bir insanın vücudun geri kalanının büyük bir yüzdesini kaybetmesine rağmen hayatta kalabileceğini belirtti. Ancak tıbbi anlamda hayatta kalmak bir şeyken, böyle bir hayatta kalmanın yaşam kalitesi ve etik sorunları, biyolojinin kendisini aşan bir konudur.