Britanya Kolumbiyası'ndaki Simon Fraser Üniversitesi Sağlık Bilimleri Profesörü Dr. Scott Lear, oturmanın metabolizmayı yavaşlattığını, trigliseritleri ve tip 2 diyabet, varis, derin ven trombozu riskini artırdığını belirtti. Uzun yıllar süren hareketsizliğin demans, kanser, kalp hastalıkları ve erken ölüm riskini de yükselttiğini açıkladı. Düzenli fiziksel aktivite zihinsel refahı artırabilir, hastalık olasılığını azaltabilir ve yaşam süresini uzatabilirken, çoğu insanın zamanının büyük bir bölümünü hareketsiz bir konumda geçirdiği kaydedildi. Dünya Sağlık Örgütü (DSÖ), yetişkinlerin haftalık olarak en az 150 dakika orta şiddetli aktivite (hızlı yürüyüş, hafif bisiklete binme) veya en az 75 dakika yoğun aktivite (koşu, tenis) yapmasını ve en az iki seans güçlendirme egzersizi uygulamasını belirtti. Fiziksel hareketsizlik, bu minimum aktivite yönergelerine uymamak olarak tanımlanırken, Prof. Dr. Scott Lear, fiziksel olarak aktif olmamanın hiç de aktif olunmadığı anlamına gelmediğini kaydetti. Hafif yürüme veya ev işleri gibi hafif aktivitelerin hala yapılabileceğini ancak orta veya yoğun aktivitelerin yapılamayacağını aktardı. Genellikle, aktif olmayan kişilerin daha fazla zamanı oturarak geçirdiğini vurguladı. Prof. Dr. Scott Lear, hareketsiz aktivitelerin çok az veya hiç hareket içermediğini, oturma, uzanma ve ayakta durmayı kapsadığını bildirdi. Çoğu insanın zamanının büyük bir bölümünü oturarak hareketsiz bir konumda geçirdiğini kaydetti. Kendi kendine değerlendirmeye dayalı çeşitli araştırmaların yetişkinlerin günde ortalama altı saat oturduğunu gösterdiğini, ancak ivmeölçerler gibi doğrudan aktivite ölçümleri kullanan bazı çalışmaların bu sürenin günde 10 saate yakın olabileceğini belirtti. DSÖ'nün fiziksel hareketsizliği değiştirilebilir dördüncü önde gelen ölüm risk faktörü olarak listelediği düşünüldüğünde, bu durumun endişe verici olduğunu belirtti. Aktivitede yüzde 10'luk bir artışla 500 milyon erken ölümün önlenebileceği tahmin edildiğini aktardı. Prof. Dr. Scott Lear, hareketsiz aktivitelerin benzersiz fizyolojik değişikliklere yol açtığını açıkladı. Oturulduğunda metabolizmanın yavaşladığını ve enerji ihtiyacının çok daha az olduğunu, bunun trafikte araba motorunu kapatmaktan pek farklı olmadığını belirtti. Uzun süreli oturmanın kanda yağ, yani trigliserit birikimine yol açabileceğini kaydetti. Vücudun otururken veya yatarken daha az enerjiye ihtiyaç duyması nedeniyle, belirli enzimlerin üretiminin azaldığını, bunlardan birinin kasların ve organların yağları enerji için kullanabilmesi için kandaki yağları parçalayan lipoprotein lipaz (LPL) olduğunu aktardı. Kemirgenler üzerinde yapılan çalışmalarda, hareketsiz kaldıklarında LPL'nin azaldığını, aylarca ve yıllarca sürekli oturmanın fazla yağın insülin ve glikoz metabolizmasını bozarak tip 2 diyabet riskini artırabileceğini kaydetti. Oturmanın sağlık riskleri arasında zayıflayan kaslar da bulunuyor. Kasların güçlü kalmak için harekete ihtiyacı olduğunu, kullanılmadıklarında küçüldüklerini ve zayıfladıklarını Prof. Dr. Scott Lear bildirdi. Oturma sırasında alt bacaklarda sürekli kan birikimi sonucunda varis ve derin ven trombozunun da ortaya çıkabileceğini, yıllar içinde demans, kanser, kalp hastalıkları ve erken ölüm riskinin arttığını belirtti. Prof. Dr. Scott Lear, kısa cevabın EVET olduğunu, uzun süreli oturma dönemlerinde bile aktif olmanın, aktif olmamaktan daha iyi olduğunu kaydetti. Ancak bunun ne kadar aktif olunduğuna ve ne kadar oturulduğuna bağlı olduğunu belirtti. Kendisinin de ortak yazarı olduğu bir çalışmada, artan oturma süresinin, ne kadar aktif olunursa olunsun, erken ölümle ilişkili olduğunu bulduklarını aktardı. Ancak riskin daha az aktif olanlar için daha yüksek olduğunu vurguladı. The Conversation dergisindeki yazısında, DSÖ'nün fiziksel aktivite yönergelerini karşılayanlar için günde altı saatten fazla oturmanın, günde altı saatten az oturan ancak yönergeleri karşılamayanlarla aynı riski taşıdığını bildirdi. Prof. Dr. Lear, oturmanın tamamen kaldırılmaması gerektiğini, zira dinlenme ve toparlanma süresi sağlamak için gerekli olduğunu ve birçok görevin otururken daha rahat yapıldığını belirtti. Şu anda oturma süresi için belirli bir hedef olmadığını, ancak oturma süresini azaltmanın önemli olduğunu kaydetti. Ayakta durmanın sıklıkla bir çözüm olarak anıldığını, ancak oturma süresini azaltmasına rağmen, uzun süreli ayakta durmanın metabolizma üzerinde oturmaya benzer bir etkisi olduğunu açıkladı. Uzun süreli ayakta durmanın diğer sağlık endişeleri arasında kas yorgunluğu, varis ve daha yüksek kalp hastalığı riski potansiyeli bulunduğunu aktardı. Prof. Dr. Scott Lear, en iyi çözümün oturma veya ayakta durmanın hareketle değiştirilmesi gerektiğini açıkladı. Kendi çalışmalarının, günde dört saatten fazla oturan kişilerde 30 dakikalık oturma süresinin hareketle değiştirilmesinin erken ölüm riskini yüzde iki azalttığını gösterdiğini aktardı. Her durumda 30 dakika kalkıp hareket etmenin mümkün olmayabileceği için, sürekli, kesintisiz oturma süresini azaltmanın önemli olduğunu vurguladı. Her 20 ila 30 dakikada bir iki dakikalık aktiviteyle (hafif yürüme, yerinde zıplama, çömelme veya başka herhangi bir şey) oturmaya ara vermenin, metabolizmayı çalıştırmak ve insülin ile glikoz seviyelerini kontrol etmek için yeterli olduğunu kaydetti. Kendinizi hatırlatmak için telefonunuzda her 20 ila 30 dakikada bir alarm kurmanızı, kalkıp hareket etmenizi bildirdi. Ayrıca, birçok toplantının telefonla yapıldığı bir çağda, telefon görüşmeleri sırasında ofiste dolaşarak oturma süresinin de kısaltılabileceğini aktardı.